Wysoki, potężnie zbudowany i brzuchaty. Jego skóra ma intensywnie czarną barwę. Twarz porasta mu gęstwa białych włosów, przypominająca lwią grzywę. Na policzkach i na czole ma wytatuowane żółte i pomarańczowe płomienie. Jego głos jest bardzo niski. Ubrany w typowe dla kapłanów R’hllora szkarłatne szaty. Widzi w płomieniach przyszłość. Wybrany przez wielkiego kapłana Benerro, by zaniósł Daenerys Targaryen wiarę w R’hllora.

Taniec ze smokami

Moqorro odprawia modły na statku „Selaesori Qhoran”, na którym zaokrętowali się Tyrion z Jorahem Mormontem. Moqorro faktycznie dowodzi statkiem, chociaż formalnie jego zadania ograniczają się tylko do odprawiania modłów. Uczestniczy w nich większość załogi, a czerwony kapłan jest w stanie wpłynąć na kapitana w kwestii trasy, jaką ma podążać statek.

Podczas sprawowania religijnych obrzędów Moqorro trzyma w dłoni żelazną laskę, zwieńczoną smoczą głową. Gdy uderza laską o pokład, z paszczy smoka buchają zielone płomienie. Kapłan noce spędza czuwając przy ogniu, śpi w dzień. Dostrzega w płomieniach konkurentów do ręki Daenerys, a także zagrażający statkowi sztorm. Modlitwy wykrzykiwane przez czerwonego kapłana w obliczu zagrożenia nie pomogły ani statkowi ani załodze, a wśród osób zaginionych po potężnej burzy był sam Moqorro.

Po dziesięciu dniach czerwonego kapłana wyławiają z morza marynarze Victariona i prowadzą do swego kapitana. Moqorro zaskakuje ich swoją wiedzą. Zna fakty, o których nikt z Żelaznych nie wspominał, wie o niebezpiecznej ranie, jaką odniósł Greyjoy i oferuje kapitanowi swoją pomoc. Kapłan zamyka się na wiele godzin z Victarionem w jego kajucie i odprawia tam tajemnicze obrzędy. Czerwony kapłan od samego początku wzbudza strach w przebywających na okręcie małpach. Zwierzęta na dźwięk dziwnej pieśni dobiegającej z kajuty Victariona uciekają ze statku i skaczą do morza. Zabiegi Moqorra trwają do wieczora, w ich efekcie lewa dłoń kapitana jest poczerniała, zwęglona i unoszą się z niej smużki dymu. Pierwszym rozkazem, jaki wydaje Victarion, jest poderżnięcie gardła maestrowi i wrzucenie go do morza. Według czerwonego kapłana ta śmierć ma im zapewnić sprzyjające wiatry aż do Meereen.

Z czasem Moqorro wywiera coraz większy wpływ na Victariona. Lepiej od Żelaznych Ludzi zna brzegi, przy których płyną, a wizje, jakich doświadcza wpatrując się w płomienie, pozwalają żeglarzom zdobywać na morzu kolejne łatwe łupy. Kapitan odwdzięcza się poprzez złożenie R’hllorowi w ofierze jeńców i nazywanie jednego ze swych okrętów na cześć Czerwonego Boga. Załoga Victariona jest wrogo nastawiona do kapłana, a niektórzy członkowie wręcz namawiają swego kapitana, by oddał Moqorra Utopionemu Bogu.

Pewnej nocy Victarion pokazuje Moqorrowi smoczy róg, otrzymany od Eurona. Czerwony kapłan wskazuje na valyriańskie hieroglify, znajdujące się na powierzchni rogu i odczytuje je kolejno jako imię rogu, brzmiące „Jestem Władcą Smoków”, informację „każdy śmiertelnik, który we mnie zadmie, przypłaci to życiem” oraz „Krew za ogień, ogień za krew”(1). Według kapłana smoki przybędą do pana rogu, zatem Victarion musi nim zawładnąć. A to będzie wymagało krwi.

Cytaty:

„Co widzisz w tych płomieniach?
– Smoki. Smoki stare i młode, prawdziwe i fałszywe, jasne i ciemne. A także ciebie. Małego człowieczka, który rzuca wielki cień. Stoisz z gniewnym grymasem pośrodku tego wszystkiego”.
(George R. R. Martin, Taniec ze smokami, t. 1, tłum. Michał Jakuszewski, Poznań 2011, str. 570).

Przypisy:
(1)George R. R. Martin, Taniec ze smokami t. II, tłum. Michał Jakuszewski, wyd. Zysk i S-ka, Poznań 2011, str. 507-508

(aw)

Artykuł Moqorro pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Przedakcja

Victarion od wczesnej młodości brał udział w wyprawach z ojcem i starszymi braćmi. Po przejęciu władzy przez Balona służył mu lojalnie, za co został mianowany dowódcą Żelaznej Floty. Podczas rebelii Victarion uderzył na Lannisport i zniszczył flotę Lannisterów, jednak później poniósł klęskę w starciu ze Stannisem Baratheonem, który zwabił go w pułapkę koło Pięknej Wyspy. Po kapitulacji Balona Victarion nadal służył bratu jako lord kapitan Żelaznej Floty.

Życie osobiste Victariona nie układało się pomyślnie. Jego pierwsza żona zmarła w połogu, drugą zabiła franca, trzecią zaś pobił na śmierć, gdy się dowiedział, że kobieta zaszła w ciążę z Euronem. Mimo że nie była to pełnoprawna małżonka, a jedynie morska żona, Victarion bardzo ją kochał i głęboko przeżył całą sytuację. Przez 3 lata po jej śmierci nie spał z żadną kobietą[i]. Znienawidził Eurona i tylko obawa przed klątwą, jaka spada na zabójcę krewnych, powstrzymała go przed krwawą zemstą na bracie.

Starcie królów

Gdy Balon przygotowywał inwazję na ziemie północy, powierzył Victarionowi dowództwo nad większością wojsk i przeprowadzenie głównego ataku na Fosę Cailin. Operacja zakończyła się sukcesem.

Nawałnica mieczy

Victarion nie pojawił się w tym tomie. Gdy Robb Stark dowiedział się o śmierci Balona Greyjoya, przypuszczał, że kapitan pozostawi garnizon w Fosie Cailin, a sam popłynie na Żelazne Wyspy, by mieć wpływ na sukcesję.

Uczta dla wron

Victarion początkowo nie chciał stawać przeciwko Euronowi, ale gdy Aeron zawiadomił go o królewskim wiecu, lord kapitan przekazał dowództwo w Fosie Cailin Ralfowi Kenningowi i popłynął na Żelazne Wyspy. Wystąpił na wiecu z planem kontynuacji polityki Balona i podarował zgromadzonym dużo złota, srebra i klejnotów. Początkowo miał wielu zwolenników, ale to Wronie Oko został królem.

Victarion uznał władzę Eurona i służył mu. W nagrodę za schwytanie Baelora Blacktyde’a, który odmówił złożenia hołdu nowemu królowi, dostał piękną, smagłą niewolnicę, której wyrwano język. Później Victarion brał udział w walkach o Wyspy Tarczowe. Podczas bitwy morskiej stoczył pojedynek z młodym ser Talbertem Serrym. Zabił go, ale został ranny w rękę.

Z dezaprobatą przyglądał się poczynaniom Eurona, który postępował wbrew starym zwyczajom, jednak nie przeciwstawił mu się otwarcie.

Gdy żelaźni ludzie nie chcieli płynąć do Zatoki Niewolniczej, Wronie Oko postanowił wysłać tam jedynie Żelazną Flotę pod dowództwem Victariona. Kazał mu przywieźć Daenerys Targaryen. W zamian za to Euron obiecał, że kiedy sam zostanie królem Westeros, odstąpi bratu Tron z Morskiego Kamienia. Lord kapitan zgodził się popłynąć, ale postanowił, że zatrzyma Daenerys dla siebie.

Taniec ze smokami

Aby usprawnić żeglugę, Victarion podzielił na Stopniach Żelazną Flotę na trzy części. Okręty miały się spotkać u południowego cypla Wyspy Cedrów. W Volantis lord kapitan dowiedział się, że do Daenerys zbliżają się wojska jej wrogów. Chciał jak najprędzej dotrzeć na miejsce, jednak gdy dopłynął do Wyspy Cedrów, okazało się, że blisko połowa statków zatonęła lub zaginęła, a te, które żelaźni zdobyli, nie mogły skutecznie zastąpić okrętów wojennych. Sama wyspa, mimo obfitości zwierzyny, była niezbyt przyjaznym miejscem. W dniu Zagłady Valyrii opadła na nią wysoka fala, w której utonęła większość mieszkańców, i lord kapitan obawiał się, że wyspa mogła zostać przeklęta. Obecność wszędobylskich małp również była uciążliwa. W dodatku rana Victariona nie chciała się goić. Kapitan podejrzewał, że to sprawka maestera Kerwina, którego przysłał mu Euron. Ze swoich zmartwień zwierzał się tylko smagłej niewolnicy.

Sytuację zmieniło wyłowienie z morza Moqorra, kapłana R’hllora. Żelaźni ludzie chcieli go oddać Utopionemu Bogu, ale Victarion ich powstrzymał. Moqorro wyleczył go za pomocą czarów. Ręka wyglądała po nich jak upieczona, czasem buchał z niej dym, ale nie bolała i była silniejsza niż kiedykolwiek. Od tej pory kapitan oddawał cześć zarówno Utopionemu, jak i R’hllorowi. Żelaźni ludzie bali się kapłana i nazywali go Czarny Płomień, ale Victarion mu ufał, ponieważ wszystkie jego przepowiednie się sprawdzały. Moqorro zbadał też smoczy róg, który kapitan otrzymał od Eurona. Orzekł, że Victarion może zawładnąć instrumentem, ale będzie to wymagało krwi.

Domysły

Victarion uważał, że podtruwa go maester Kerwin, ale za zły stan zdrowia kapitana mogła odpowiadać smagła kobieta z wyrwanym językiem, podarowana mu przez Eurona. Asystowała przy zmianie opatrunków, więc miała okazję szkodzić swemu panu. Podejrzenia wzbudza też jej gwałtowna reakcja, wręcz furia w momencie, gdy Moqorro wszedł do kajuty. Mogła po prostu nie lubić czerwonych kapłanów, ale mogła też przeczuwać, że sługa R’hllora zniweczy jej wysiłki.

Ciekawość fanów wzbudza smoczy róg, znajdujący się obecnie w posiadaniu Victariona. Wiadomo, że po odprawieniu odpowiednich obrzędów daje on władzę nad smokami, ale jest niezwykle niebezpieczny – każdy śmiertelnik, który w niego zadmie, umrze z powodu ciężkiego poparzenia płuc, więc kapitan nie może osobiście używać instrumentu. Nie wiadomo, w jaki sposób przejawia się władza nad smokami i czy za pomocą rogu można poskromić więcej niż jedno zwierzę, ani w jaki sposób smoki zareagują na jednoczesną obecność ich „matki” i pana rogu. Victarion może uratować Meereen, ale jeśli niewłaściwie użyje rogu, może poważnie zaszkodzić sobie lub miastu.

autor: Rudbekia

Przypisy:

[i] G.R.R.Martin, Uczta dla Wron. Cienie śmierci, rozdz. Żelazny Kapitan I, tłum. M. Jakuszewski, Wydawnictwo Zysk i Ska, 2006, wydanie I, str. 372.

Artykuł Victarion Greyjoy pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.