Catelyn Stark zostaje pociągnięta do odpowiedzialności za uwolnienie Królobójcy. Kasztelan Riverrun nakłada na nią areszt domowy, ma w zamknięciu oczekiwać powrotu swego królewskiego syna, Robba. Catelyn prosi, by mogła pozostać przy umierającym ojcu i uczyniono zadość jej życzeniu.

Arya Stark wraz z towarzyszącymi jej Gendrym i Gorącą Bułką oddala się coraz bardziej od Harrenhal. Oni również obawiają się pogoni, którą lord Bolton niechybnie za nimi wyśle, ale ze ścigającymi rozprawia się stado wilków, na których czele stoi Nymeria, dawna wilkorzyca Aryi.

Tyrion powraca do zdrowia po bitwie nad Czarnym Nurtem. W międzyczasie jego ojciec przejął obowiązki królewskiego namiestnika, wspólnie z Cersei sukcesywnie odbierając Tyrionowi ludzi. Tyrion rozmawia z Tywinem o aktualnej sytuacji politycznej. Jest mu przykro, że jego zasługi w obronie miasta zostały pominięte. Domaga się od ojca Casterly Rock, ale Tywin stanowczo odmawia przekazania mu rodowej siedziby Lannisterów. Jednocześnie zapowiada, że kolejną dziwkę Tyriona każe powiesić.

Kolejny uczestnik bitwy nad Czarnym Nurtem, Davos, odzyskuje przytomność na jednej z bezludnych wysepek. Dręczony gorączką, wspomina bitwę i postanawia zabić Melisandre. Z odludzia ratują go rybacy, którzy przypadkiem dopłynęli w te okolice.

W Królewskiej Przystani Sansa Stark otrzymuje zaproszenie od Margaery Tyrell. Sansa spędza popołudnie wspólnie z przyszłą królową, jej damami dworu oraz inteligentną i złośliwą babcią, zwaną Królową Cierni. W prywatnej rozmowie Margaery próbuje wysondować dziewczynę odnośnie do charakteru Joffreya. Sansa, mimo przerażenia jakie odczuwa na myśl o swym byłym narzeczonym, ostrzega je przed młodym królem. Tyrellowie w rewanżu obiecują jej pomóc, proponując małżeństwo z jednym z braci Margaery.

Jon Snow po zabiciu Qhorina Półrękiego przystał do dzikich ludzi i wędruje wraz z Ygritte i jej towarzyszami do Mance’a Raydera. Dzicy są wobec niego nieufni, choć Ygritte zdaje się trzymać stronę Jona Snow. Jon widzi na własne oczy potężny obóz wolnych ludzi oraz tysiące dzikich, zjednoczonych przez Mance Raydera. Snow w rozmowie przekonuje Mance’a do swych intencji, okazuje się, że Król Poza Murem był dwukrotnie w Winterfell, w tym raz w przebraniu barda towarzyszącego królowi Robertowi. Przywołane przez Jona Snow wspomnienie uczty wyprawionej na cześć króla, podczas której jego, jako bękarta, posadzono z dala od honorowych miejsc, pozwalają mu przekonać Mance’a do swych racji.

Daenerys po opuszczeniu Quarthu płynie wraz ze swymi ludźmi do Pentos. Dothrakowie przyzwyczajeni do rozległych przestrzeni fatalnie czują się na statku. Początkowo problemów przysparzały także smoki, ale dobrym wyjściem z sytuacji okazało się uwolnienie ich z klatek, dzięki czemu smoki mogły swobodnie polować. Daenerys rozmawia z giermkiem Silnego Belwasa, Arstanem zwanym Białowłosym. Sędziwy giermek spędził wiele lat w Królewskiej Przystani i dostarcza jej opowieści o jej ojcu i najstarszym bracie. Daenerys odnosi się z sympatią do starego człowieka, czego nie można powiedzieć o jej wiernym towarzyszu, Jorahu Mormoncie. Niedźwiedziowi Arstan wydaje się znajomy, nie podoba mu się zaufanie, jakim obdarzyła go smocza królewna i podejrzewa go o spiskowanie przeciwko Daenerys. Uczucia Jorah względem Daenerys również ewoluują, rycerz dostrzega w niej kobietę i delikatnie sugeruje, że mógłby zostać jej mężem.

Bran wędruje na północ wraz z Reedami i nieodłącznym Hodorem. Nocami w wilczych snach obserwuje świat oczami swego wilkora, Lato. W dzień Jojen Reed próbuje szkolić Brana w zakresie używania jego talentu warga, lecz siła talentu młodego Starka jest zbyt duża. Konieczne jest znalezienie lepszego nauczyciela, którym może być osoba ukazująca się w wizjach Brana jako trójoka wrona.

Davos dopływa na Smoczą Skałę. Wpierw spotyka się ze swoim starym przyjacielem, Salladhorem Saanem, który informuje go o aktualnej sytuacji. Król Stannis po bitwie nad Czarnym Nurtem stał się samotnikiem, a jedyną osobą z którą utrzymuje kontakty jest Melisandre, kapłanka czerwonego boga. Salladhor proponuje Davosowi dalszą przemytniczą współpracę, ale ten odmawia, zdecydowany dokonać zemsty na Melisandre. Davos dociera to twierdzy, gdzie spotyka Sheeren, błazna Plamę oraz młodego Edrica Storma, ale na tym kończą się jego sukcesy. Oskarżony o zamiar zabicia Melisandre trafia do lochu.

Jaime, Brienne i Cleos Frey zatrzymują się w gospodzie „Pod Klęczącym Mężczyzną”. Wojna zrujnowała okolice, oberżysta ostrzega ich przed grasującymi tu rozbójnikami. Za wysoką cenę godzi się sprzedać im trzy konie, sugerując jednocześnie, jaką drogą powinni dalej podróżować. Brienne nie zamierza stosować się do rad oberżysty, gdyż jest przekonana, że współpracuje on ściśle z bandytami napadającymi na podróżnych. Jaime Lannister jest pełen niechętnego uznania dla jej ostrożności, choć jego mniej inteligentny kuzyn Cleos był gotów zaufać karczmarzowi. Wspólna podróż nie poprawia jak na razie stosunków między Jaimem a Brienne. Dziewczyna gardzi Królobójcą i przy każdej okazji wypomina mu zabicie Aerysa. Jaime wspomina okoliczności zamordowania szalonego króla, ale nie dzieli się tymi wspomnieniami z Brienne.

Tyrion potajemnie odwiedza Varysa w jego komnatach. Eunuch informuje go o bieżących wydarzeniach w Królewskiej Przystani, wspomina o przywróceniu do łask i powrocie na dawne stanowiska maestra Pycelle oraz Borosa Blunta. Tyrion dowiaduje się, że szpiegujący dla niego bracia Kettleblackowie stali się ludźmi królowej, pewną pociechą dla niego jest fakt, że zadanie szpiegowania swego młodszego syna lord Tywin zlecił właśnie Varysowi. Eunuch umożliwia Tyrionowi potajemne spotkanie z Shae, która stara się przekonać Tyriona, by pozwolił jej wziąć udział w weselnej uczcie Joffreya. Tyrion nakazuje Bronnowi odnaleźć i zlikwidować barda Symona, zwanego Srebrnym Językiem.

Arya i jej towarzysze kontynuują swoją wędrówkę. W jednej z opuszczonych wiosek spotykają łucznika Anguy, Cytryna oraz Toma Siedem Strun, banitów, którzy nazywają siebie ludźmi króla Roberta. Wspólnie udają się do zarządzanej przez Sharnę gospody, będącą tym samym lokalem, w którym wcześniej przebywali Brienne z towarzyszami. Gospodarz narzeka na Cytryna i jego kompanów, którym nie udało się schwytać Brienne, by odzyskać konie. Gdy do gospody dotarła kolejna grupa banitów, Arya próbowała uciec, lecz Cytryn udaremnił jej zamiary. W jednym z przybyszów dziewczynka rozpoznała Harwina, człowieka Eddarda Starka i wyjawiła mu, kim naprawdę jest.

Do Riverrun powrócił Robb Stark. Catelyn, która nadal przebywała w areszcie domowym, ucieszyła się z powrotu syna. Stan jej ojca stale się pogarszał, a pozostali mieszkańcy twierdzy unikali jej towarzystwa. Robb rozegrał spotkanie z matką iście po królewsku. Nie czynił jej wyrzutów z powodu uwolnienia przez nią Królobójcy, ale sam przyznał się do złamania złożonej Freyom obietnicy i poślubienia Jeyne Westerling. Związek z Westerlingami kosztował Robba utratę dotychczasowego sojuszu z Freyami. Coraz gorzej układały się stosunki z Karstarkami, bowiem lord Rickard domagał się śmierci Jaimego Lannistera jako zadośćuczynienia za śmierć jego dwóch synów. Solidną reprymendę zebrał też Edmure Tully, który wbrew rozkazom wdał się w walkę z lannisterskimi wojskami. Robb zdecydowany jest nawiązać ponowny sojusz z Freyami, nawet jeśli cena, jaką przyjdzie mu zań zapłacić, będzie wysoka.

Jon Snow pozostaje w obozowisku wolnych ludzi, na własne oczy widzi olbrzymy i mamuty, stworzenia, co do których był przekonany iż są wymysłem Starej Niani. Jon coraz bardziej zaprzyjaźnia się z Tormundem i coraz więcej wysiłku wymaga też od niego unikanie Ygritte, która jest nim wyraźnie zainteresowana. Mance Rayder otrzymał od zwiadowców doniesienia na temat Nocnej Straży. Skonfrontowany z tymi wiadomościami Jon Snow z trudem jest w stanie się wybronić, skórę ratuje mu ingerencja Ygritte.

Sansa otrzymuje nową, piękną suknię. Podejrzewa, że jest to dar od Margaery Tyrell i jej babki. Odkąd Sansa zaczęła spędzać czas w towarzystwie Margaery, jej pozycja na dworze nieco się polepszyła. Damy dworu Tyrellów chętnie z nią rozmawiały, a Margaery traktowała ją jak siostrę. Sansa podzieliła się planami na przyszłość z ser Dontosem, informując go jednocześnie, że rezygnuje z jego pomocy przy ucieczce z Królewskiej Przystani.

Mimo iż trafiła do ludzi, którzy niegdyś byli podwładnymi jej ojca, Arya Stark jest przez banitów traktowana jak jeniec. Cenny, szlachetnie urodzony, ale jednak jeniec. Gorąca Bułka pozostaje w gospodzie „Pod Klęczącym Mężczyzną”, zaś Arya z Gendrym jadą na spotkanie z Lordem Błyskawicą. Arya, korzystając z chwili nieuwagi jej opiekunów, podejmuje nieudaną próbę ucieczki.

Bracia z Nocnej Straży wycofują się z Pięści Pierwszych Ludzi. Potyczka z Innymi przerzedziła ich szeregi, a przeciwników nie ubywało. Przypadkowo podczas walki Sam Tarly odkrył, że upiory pokonać można nie tylko ogniem, ale również obsydianem, zwanym smoczym szkłem.

Artykuł George R. R. Martin „Nawałnica mieczy. Stal i śnieg” (streszczenie) pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Ludzie Starków ruszają do Bliźniaków na ślub Edmure’a Tully’ego i Roslin Frey. Robb długo żegna się ze swoją młodą żoną, Jeyne, której nie może zabrać na wesele, bowiem jej obecność stanowiłaby kolejną obrazę dla Waldera Freya. W Riverrun pozostaje także Blackfish. Podczas podróży Robb wyznaje matce, iż zamierza ustanowić Jona Snow swym dziedzicem i następcą. Informuje o swym planie także towarzyszących sobie lordów i każe im podpisać się pod odpowiednim dokumentem. Napotkany po drodze kapitan statku kupieckiego przekazuje królowi Północy wieści z Żelaznych Wysp: Balon Greyjoy nie żyje, a na Tronie z Morskiego Kamienia zasiada Euron „Wronie Oko”, brat Balona, a zarazem otoczony złą sławą pirat. Aspiracje do korony mają też Victarion Greyjoy oraz przedstawicielka młodszego pokolenia, Asha. Prawa do tronu przysługiwałyby także Theonowi, ale jego los jest niepewny. Robb chce wykorzystać zamieszanie związane z sukcesją po Balonie i zdobyć Fosę Cailin.

Sam i Goździk z jej maleńkim synkiem uciekają z Twierdzy Crastera w kierunku Muru. Jeden z noclegów przerywa wizyta Małego Paula, niegdyś brata z Nocnej Straży, obecnie upiora o niebieskich oczach. Sam walczy z Paulem i pokonuje go z pomocą ognia, ale wokół nich czai się wiele innych upiorów. Goździk i chłopaka ratuje z opresji tajemniczy, odziany w czerń osobnik, wysoki, z twarzą ukrytą pod kapturem, jeżdżący na łosiu. Towarzyszą mu setki, tysiące kruków, które atakują i pokonują upiornych przeciwników.

Sandor z Aryą umykają przed ludźmi Berica. Dziewczynka utrudnia podróż jak może i podejmuje próby ucieczki, bowiem obawia się że Ogar chce ją oddać królowej Cersei. Sandor wyjaśnia, że skończył z Lannisterami, a celem ich podróży są Bliźniaki, gdzie zamierza spotkać się z Robbem i uzyskać okup za małą wilczycę.

Jon Snow bez wytchnienia zmierza w kierunku Muru. Mimo gorączki wywołanej raną dociera do Mole’s Town, ostrzega tamtejszych mieszkańców przed zbliżającymi się dzikimi i w ciągu kolejnych kilku godzin przybywa do Czarnego Zamku. Pierwszą osobą, którą chłopak spotyka, jest Donal Noye, jednoręki płatnerz Nocnej Straży, który zabiera Jona do maestra Aemona. Podczas opatrywania rany młodzieniec opowiada maestrowi i Donalowi o dzikich i raz jeszcze ostrzega przed atakiem zaplanowanym przez Magnara Thennu. Na Jona w Czarnym Zamku czekało kilku jego przyjaciół z Nocnej Straży, m.in. Green i Pyp, którzy opowiadają mu o wydarzeniach z ostatnich tygodni.

Robb Stark wraz ze swoją armią docierają do Zielonych Wideł, gdzie wita ich reprezentacja Freyów. Ceremonię zakłóca Szary Wicher. Wilkor atakuje Freyów i wyraźnie nie chce wkroczyć do Bliźniaków. Walder Frey przyjmuje Starków na audiencji, podczas której Robb przeprasza go za złamanie swej przysięgi. Edmure poznaje swą przyszłą żonę, a Walder Frey, na życzenie Catelyn, łamie się z gośćmi chlebem i solą. Do Bliźniaków przybywa także Roose Bolton, który potwierdza informacje o spaleniu Winterfell i o losie, jaki spotkał Theona Greyjoya z rąk Ramsaya.

Niewiele później do siedziby lorda Waldera docierają także Arya z Sandorem Clegane’em. Ogar wykorzystuje chłopskie przebranie, by dostać się niepostrzeżenie w pobliże zamku Freyów. Dziewczynkę ostatniej nocy przed dotarciem do Bliźniaków dręczą złe sny i niepokój. Choć Clegane z Aryą spóźnili się na sam ślub, to wesele jeszcze trwa i Sandor ma nadzieję na spotkanie z Robbem.

Uczta weselna przebiega w spokoju, na sali panuje tłok, choć potrawy, jakimi Walder Frey uraczył gości, nie są wykwintne. Alkohol leje się strugami. Dla mniej ważnych lordów i rycerzy Walder zorganizował osobne przyjęcie w drugim zamku. Po ceremonii pokładzin Edmure’a i Roslin na sali pozostaje niewielu gości. Catelyn ogarniają złe przeczucia, które potęguje fakt, iż muzycy weselni grają „Deszcze Castamere”. Okazuje się, że ludzie Freyów pod weselnymi strojami mają kolczugi, zaś przebywający na galerii muzycy dysponują kuszami. Ludzie Starków zostają zabici lub poważnie ranni. Kilka pocisków trafia także Robba i jego matkę. Zdesperowana Catelyn próbuje negocjować z lordem Freyem. Oferuje siebie i Edmure’a na zakładników. Próbuje też wymienić życie Robba za życie upośledzonego wnuka Waldera, Dzwoneczka. Walder odmawia, a Roose Bolton, ze słowami „Jaime Lannister przesyła pozdrowienia” na ustach, wbija miecz w serce Robba. Oszalała z rozpaczy Catelyn dotrzymuje słowa i zabija Dzwoneczka, po czym sama zostaje zamordowana przez Freyów.

Arya i Sandor dostają się do bram Bliźniaków. Clegane pierwszy orientuje się, że z zamku wyjeżdżają zbrojni, wyciąga z ukrycia broń i podejmuje walkę. Wojownicy Freyów atakują ucztujących ludzi Starków, a z obu zamkowych wież dobiega ta sama melodia – „Deszcze Castamere”. Sandrowi udaje się pokonać trzech przeciwników. Namawia Aryę do ucieczki, tłumacząc, że ludzie jej brata i sam Robb na pewno już nie żyją. Dziewczynka, będąca tak blisko celu swej wędrówki, ucieka ku bramie, aby przedostać się do wnętrza zamku. Traci przytomność, gdy topór Ogara trafia ją w tył głowy.

Małżeństwo Tyriona i Sansy nie układa się najlepiej. Młoda żona spędza wiele godzin na modlitwie w bożym gaju, zaś Tyrion przegląda księgi rachunkowe Littlefingera, aby zrozumieć i poprawić stan finansów państwa. Do Królewskiej Przystani docierają informacje o Krwawych Godach. Dochodzi do konfliktu między Tyrionem a Joffreyem oraz między Joffreyem a Tywinem. Tywin rozmawia z synem o Rebelii Roberta, zamordowaniu Elli Martell i jej dzieci oraz oświadcza, że zmienił zdanie co do Gregora Clegane’a i nie wyda go sprawiedliwości Dornijczyków. Odnaleziona przez Littlefingera „Arya Stark” ma wyjść za mąż za bękarciego syna Roose’a Boltona, a sam lord Bolton – stać się namiestnikiem Północy. Lord Tywin oświadcza także, że do zakończenia wojny i zimy Tyrion ma mieć z Sansą syna, który w przyszłości będzie mógł władać Winterfell.

O ślubie w Bliźniakach i śmierci Robba dowiaduje się także Stannis Baratheon. Melisandre przekonuje go, by oddał jej Edrica Storma, bękarciego syna Roberta. Wskazuje, że królewska krew chłopca wystarczy do obudzenia kamiennego smoka, z którego pomocą Stannis podbije westeroskie ziemie. Davos sprzeciwia się zabiciu chłopca, ale król nie chce słuchać jego rad. Cebulowy Rycerz udaje się na lekcję czytania do maestra Pylosa. Namiestnik uczy się czytać na listach i tym razem do przeczytania otrzymuje wezwanie od maestra z Nocnej Straży z błaganiem o pomoc w obliczu ataku Króla za Murem.

Magnar Thennu i jego ludzie zaatakowali Mole’s Town i spalili wioskę. Na szczęście większość jej mieszkańców posłuchała Jona i udała się do Czarnego Zamku. Sytuacja Nocnej Straży jest rozpaczliwa, do obrony Muru zaangażowano wszystkich mających jakiekolwiek pojęcie o władaniu bronią, w tym dwie dziwki z burdelu w Mole’s Town. Bracia nadal traktują nieufnie niedawnego dezertera Jona Snow, nie do końca przekonani o szczerości jego intencji. Przygotowaniami do obrony Czarnego Zamku dowodzi Donal Noye. Dzicy nadchodzą nocą, Jon Snow wraz z towarzyszami odpierają kolejne ataki. Zwabiają ludzi Magnara w przygotowaną przez Donala pułapkę. Styr i jego Thennowie giną, umiera również Ygritte.

Artykuł George R. R. Martin „Nawałnica mieczy. Krew i złoto” (streszczenie) pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.