„Gra o tron” to telewizyjny fenomen, najpopularniejszy z obecnie nadawanych seriali. Publika serialu dzieli się na dwie zasadnicze grupy. Pierwsza to „serialowcy”, osoby nieznające fabuły książkowej. Druga to „książkowcy” – elitarna grupa, która dokonała niewątpliwego wyczynu przeczytania ośmiu upasionych tomiszczów autorstwa George’a R. R. Martina. Książkowcy lubują się w wytykaniu wszelkich zmian w fabule, serialowców określają złośliwym mianem „nieskalanych” (nawiązanie do armii wykastrowanych niewolników-wojowników z Zatoki Niewolniczej). Należy ich przede wszystkim podziwiać za zapał w tropieniu wszelkich odstępstw. Trudno jednak czasem nie przyznać im racji.

Jako książkowiec wypunktuję w tym rankingu najbardziej moim zdaniem irytujące odstępstwa względem książkowego pierwowzoru. Zaznaczam jednak, że nie podchodzę do książek Martina jak do świętych ksiąg. Część zmian uważam za uzasadnioną. Tym razem skupię się jednak wyłącznie na tym, co mnie zdenerwowało.  Rzecz jasna wypiska ma charakter czysto subiektywny – opinie „skalanych” na temat niektórych odstępstw są tak podzielone, że przedstawienie obiektywnego wypisu zmian byłoby absolutnie niemożliwe.

Miejsce 1 – Fatalne pożegnanie Tyriona z Królewską Przystanią

Końcowe rozdziały „Nawałnicy mieczy” z udziałem Tyriona były prawdziwą perełką – czymś, do czego czytelnicy zawsze chętnie wracają. Przed ostatnim odcinkiem sezonu czwartek sezonu byłem święcie przekonany, że twórcy nie zmarnują potencjału tych scen. Tymczasem paradoksalnie domknięcie wątku Tyriona było w mej ocenie największą porażką 4 sezonu…
Zacznijmy od sceny Tyriona i Jaimego – w książce panowie pozwolili sobie na chwilę szczerości między sobą. Jaime wyznał bratu, że jego żona Tysha nie była prostytutką – Tywin zaplanował akcję ze zbiorowym gwałtem żołnierzy na domniemanej kurtyzanie po to, by Tyrion odpuścił sobie małżeństwo z taką kobietą. Ojciec nie był w stanie znieść, że jego młodszy syn związał się z kimś nisko urodzonym, co więcej – zapewne trudno było mu przełknąć to, że znienawidzonego syna spotkało w życiu szczęście. Twórcy zapewne zrezygnowali z tego, by nieco wybielić postać Tywina. Szkoda tylko, że na braku tego wyznania wybitnie ucierpiała logika ostatnich scen Karła. Książkowy Tyrion wybrał się z kuszą do wychodka, gdyż był zdenerwowany na ojca – młodszy Lannister był skłonny zaryzykować własną wolność, po to by wyjaśnić sobie z nim tę sprawę. Tymczasem nie wiadomo, dlaczego Karzeł wybrał się do sypialni ojca. Jaką miał w końcu pewność, że nie zostanie tam ponownie aresztowany? Wzburzone emocje uzasadniały jego posunięcie, tymczasem w serialu tych emocji podczas zabijania ojca zabrakło całkowicie, przez co cała scena jakościowo nie wypadała lepiej od tego, co Tywin zdążył wyprodukować, siedząc jeszcze w wychodku.

Za szczere wyznanie Tyrion odpłacił się bratu równie szczerym wyznaniem – Karzeł wyznał starszemu bratu to, jak bardzo niewierną kobietą jest Cersei. A miał mu co wyznawać, bo poza wspomnieniem o Lancelu, musiał też wspomnieć o najemnych zbirach Kettlebackach , a nawet o Księżycowym Chłopcu (emocje w takich momentach robią swoje). Jaime od tego momentu przejrzał na oczy, choć w zasadzie już wcześniej zachowywał pewien dystans wobec Cersei. Tymczasem w serialu Jaime wciąż otwarcie grzeszy z Cersei i nic nie wskazuje na to, by miał z tej toksycznej relacji zrezygnować…

Rozmowa pożegnalna między braćmi miała ogromny wpływ na dalszy rozwój tych postaci – tymczasem w serialu ich symboliczny uścisk na pewno w żaden sposób nie wpłynie na psychologiczny rozwój tych postaci. Wróćmy jednak jeszcze do „pożegnania” z Tywinem – po tych gigantycznych uproszczeniach wyszło na to, że Tyrion zabił swojego ojca za to, że ten nazywał  byłą dziewczynę syna panną negocjowalnego afektu (którą wszakże była). Nie trzyma się to zupełnie kupy – zwłaszcza że syn sam parę minut wcześniej zabił swoją eks. Książkowy Tyrion nie mściłby się za Shae, gdyż Tywin zasłużył sobie na bełt w serce już za wcześniejsze przewinienia.

Miejsce 2 – Balon Greyjoy Nieśmiertelny

Podejście twórców do wątku Żelaznych Wysp budzi powszechną wesołość wśród czytelników – Stannis Baratheon w serialu pamiętał o tym, by wymienić imię tego uzurpatora w momencie wrzucania do ognia pijawki. Upłynęło jednak od tego momentu już naprawdę dużo czasu i nic nie wskazuje na to, by poczciwemu Balonowi miało się cokolwiek stać… a wedle książek Balon Greyjoy powinien zginąć jeszcze przed Robbem Starkiem.

Na tej sklerozie scenarzystów traci wiarygodność serialowa Melisandre, której magia w żaden sposób nie zmienia rzeczywistości. W książce władcy Żelaznych Wysp bardzo szybko przytrafia się wypadek na moście – trudno jest powiedzieć, na ile była to zasługa ognistej kapłanki, jednak można przynajmniej z całą pewnością przyznać, że celnie udało jej się przewidzieć przyszłość i śmierć wszystkich trzech uzurpatorów. Śmierć Balona Greyjoya otwiera na Żelaznych Wyspach bardzo interesujący wątek rywalizacji o tron siostry Theona ze swoimi stryjami, którzy są o wiele ciekawszymi postaciami niż wiecznie buntujący się i nadęty Balon.

Bez śmierci tej nic nie wnoszącej postaci, wątek Żelaznych Wysp stoi od dwóch sezonów w miejscu i jedynie wychodzą z tego powodu dodatkowe nielogiczności. Podczas wyprawy Theona do Fosy Cailin książkowy wątek miał sens – Balon nie żył, przez co większość Żelaznych Ludzi odpuściła sobie atak na Północ, po to by wrócić do domów po rozkazy nowego władcy. Balon Greyjoy za swojego życia nie odpuściłby sobie atakowania Północy, przez co nielogiczne jest to, że serialowa Fosa Cailin również była broniona przez cierpiących na zarazę niedobitków. Cięcia powinny być przeprowadzane z głową i scenarzyści powinni pilnować tego, by każda zmiana wywoływała konsekwentne zmiany w innych przyległych wątkach. Bez tego serialowa fabuła rozjeżdża się i przestaje być przekonująca.

Twórcy co jakiś czas przypominają sobie o wątku Żelaznych Wysp, jednak ich podejście sprawia, że chyba już byłoby lepiej, gdyby sobie całkowicie odpuścili te sceny. Przypomnijmy sobie tylko zupełnie pozbawioną logiki scenę, w której Asha (sorry, Yara!) wybiera się na wyprawę ratunkową dla brata. Theon potrzebny jest w Winterfell, przez co cała odsiecz musiała zakończyć się niepowodzeniem – Yara została pogoniona przez psy i od tego czasu nie słychać nic o tym, by miała w jakiś sposób wrócić jeszcze do fabuły. Tak właściwie nie wiadomo, dlaczego Ramsay zrezygnował ze schwytania tak znaczącego jeńca jak córka króla Żelaznych Wysp… Wątpliwe jest to, by kierowało nim sumienie, więc jego pobłażliwość wobec kobiety jest do dziś nadzwyczaj zastanawiająca.

Miejsce 3 – Stannis Baratheon – Ciapowaty Król Westeros:

Na prawie wszystko jestem w stanie przymknąć oko, lecz na to, co zrobili z serialowym Stannisem w niektórych scenach po prostu patrzeć nie mogę! Jedyny Prawowity Król Westeros w serialu bardziej przypomina ciepłe kluchy niż twardego władcę znanego z kart powieści. Twórcy wybitnie nie czują postaci Stannisa, co więcej – przy tendencji do wybielania pozostałych postaci, Stannis został na ekranie ukazany w dużo gorszym świetle.

Jaki jest książkowy Stannis? Twardy i nieugięty, niepozbawiony ludzkich słabości. „Stannis przypomina czyste żelazo, czarne, twarde i mocne, ale kruche. Prędzej się złamie niż ugnie.” Stannis wyznaje sprawiedliwość w wymiarze binarnym. Albo się jest sprawiedliwym, albo nie jest. Dlatego nie okazuje miłosierdzia, nawet względem najbliższej rodziny. Lord Smoczej Skały nie wierzy w bogów, przestał w nich wierzyć w dniu, gdy dowiedział się o śmierci ojca na morzu. Trzyma u swojego boku Melisandre dlatego, że czerwoni kapłani mają moc. Poza tym – religia jest dobrym narzędziem propagandowym. Stannis jako król wykazuje się rozsądkiem. Ufa Davosowi i traktuje go z należytym szacunkiem. Zdaje sobie sprawę, że otaczają go głupcy, pochlebcy i fanatycy, przez co wyłącznie Cebulowy Rycerz jest człowiekiem, któremu może absolutnie zaufać.

Co robi jednak serialowy Stannis? Wykazuje się fanatyzmem religijnym, jest wyrywny do palenia królewskiego bękarta, podczas gdy w książkach wzbraniał się przed tym aż do ostatniej chwili. Baratheon bez chwili zastanowienia skazuje na śmierć najbardziej zaufanego człowieka tylko po to, by chwilę później odwołać to za sprawą jednego słowa czerwonej kapłanki. W książkach Stannis podziękował Davosowi za rozstrzygnięcie dylematu moralnego, podarował mu w podzięce tytuł lordowski i mianował go królewskim namiestnikiem (po spalonym za zdradę Florencie).

Czarę goryczy przelewa scena, w której Stannis przygląda się paleniu na stosie „niewiernych” – poddanych, którzy nie wyrzekli się wiary w Siedmiu. Książkowy Stannis miał w zasadzie gdzieś to, do kogo modlą się jego poddani – jedyną niewiernością, za którą Stannis mógł spalić, była klasyczna zdrada władcy. Scenarzyści przypomnieli sobie o Florencie który trafił na stos, jednak jego przewinienia zostały znacznie zmniejszone i nie dostało mu się za pertraktowanie z Lannisterami za plecami władcy.

Na zwrócenie uwagi zasługuje relacja króla z kobietą w czerwieni. Serialowy Stannis jest pod pantoflem Melisandre, podczas gdy w książkach miał często w zwyczaju gasić jej ogniste zapędy. Prawdą jest to, że pomiędzy mężczyzną a kobietą był romans, jednak z pewnością kobieta nie była w tym związku jednostką dominującą. Tyle dobrego, że twórcy zadbali chociaż o to, by był widoczny niebotyczny wpływ kapłanki na Selyse – małżonkę Stannisa. Książkowa Królowa znacznie częściej wtrącała się do spraw politycznych, jednak przynajmniej serialowa Selyse wciąż pozostaje fanatyczną wyznawczynią R’hloora. Choć może warto nadmienić, że dziwnym wybiegiem ze strony twórców było wprowadzenie słoików z marynowanymi płodami… Po treści książek odniosłem wrażenie, że Stannis wcale nie miał parcia na syna – żonę w alkowie odwiedził zapewne raz, po to by wypełnić małżeński obowiązek. Trafiła mu się z tego córka i raczej na ten fakt specjalnie nie narzekał. ;)

Jest jednak spora nadzieja na to, że twórcy jeszcze odbudują wizerunek Stannisa – scena z odsieczy na Murze wypadła fantastycznie, przez co można mieć nadzieję, że od tego momentu twórcy pociągną postać Stannisa już w prawidłowym kierunku. Byłoby bardzo dobrze, bo trójkąt Melisandre-Stannis-Davos wypada świetnie pod względem aktorskim i byliby jeszcze lepsi, gdyby tylko aktorom przyszło grać w końcu do lepszego scenariusza.

Miejsce 4 – Spontaniczny Littlefinger:

Littlefinger należy do osób, które mają dokładnie zaplanowany najmniejszy aspekt przyszłości, rzecz jasna w różnych wariantach na wypadek ewentualnych modyfikacji planu. Scenarzyści przez długi czas w serialu prowadzili tę postać dokładnie w taki sposób, jednak z dziwnych powodów zdecydowali zerwać z tą tendencją w momencie wypchnięcia przez Księżycowe Wrota Lysy – cioci Sansy.

Książkowy Littlefinger miał dokładnie przemyślaną tę zbrodnię – zadbał zawczasu o to, by znaleźć kozła ofiarnego, który odpowie za jego grzechy. Padło na Marilliona – nadwornego minstrela, który niegdyś podkochiwał się w Pani Orlego Gniazda. W momencie przybycia Lordów Deklarantów Littlefinger i Sansa mieli już przygotowaną przemyślaną wersję wydarzeń na okoliczność śmierci ciotki. Odpowiednie tortury sprawiły też, że pechowy grajek przyznał się do nieswoich win.

Serialowy Baelish wypchnął Lysę z hasłem „YOLO!” na ustach, nie zastanawiając się wcześniej nad konsekwencją tego czynu. Nawet nie zadbał o to, by przekonać Sansę na zeznawanie na jego korzyść. Książkowy pierwowzór nie pozwoliłby na to, by postawić się w aż tak niepewnej sytuacji. Jaka była szansa na to, że Lordowie uwierzą w to, że ich Pani popełniła samobójstwo? Skoro już twórcy zrezygnowali z wprowadzenie postaci grajka, to mogli przynajmniej zadbać o to, by Littlefinger z Sansą przygotowali na okoliczność przesłuchania przekonujące dowody. Tymczasem Sansa w jednej chwili przeszła cudowną przemianę, która sprawiła, że z naiwnej dziewczyny stała się sprawną intrygantką. Rozwój książkowej Sansy jest stopniowy i wciąż trwa – dziewczyna nie zdecydowała się w jednej chwili na to, by przejść na Ciemną Stronę Mocy.

Artykuł Gra o tron: Najbardziej irytujące odstępstwa względem książek pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Sam ucieka przez białe pustkowie. Zostaje zaatakowany przez ożywionego trupa, ale z opresji ratują go bracia z Nocnej Straży. Niestety, podczas ataku Białych Wędrowców Samowi nie udało się wysłać kruków z ostrzeżeniem. Teraz to od Strażników i tego czy uda im się zanieść wieści o śmiertelnym niebezpieczeństwie za Mur, zależy los Królestwa.

Tymczasem Jon Snow, jako jeniec Dzikich, dociera do ich obozu, w którym zgromadzili się Wolni Ludzie oraz olbrzymy. Zostaje zaprowadzony do namiotu Mance’a Rydera – Króla za Murem. Wychowany po południowej stronie Muru Jon, oddaje pokłon temu, kogo bierze za władcę Wolnych Ludzi. Popełnia podwójną pomyłkę – osoba którą wziął za Króla za Murem to Tormund Zabójca Olbrzyma, a Wolni Ludzie nie klękają przed nikim. Po tej gafie Jon odbywa rozmowę z prawdziwym Mance’m Ryderem, próbując go przekonać, aby ten przyjął go w swoje szeregi. Mance jest ciekawy co kieruje Jonem. Nie wierzy w zapewnienia o pragnieniu wolności. Ostatecznie daje się przekonać, że Jon poczuł się zawiedziony tolerancją Nocnej Straży dla Crastera i jego kontaktów z Innymi.

W Królewskiej Przystani giermek Tyriona Podrick Payne przerywa Bronnowi rozrywki w burdelu, podczas gdy jego pan odbywa rozmowę z siostrą. Cersei chce wiedzieć, co takiego Tyrion opowiada o niej Tywinowi. Rozmowa kończy się akurat w chwili, gdy sprowadzony przez Poda Bronn, przybywa by znów bronić Tyriona. Zastrzega jednak, że po bitwie nad Czarnym Nurtem stał się ser Bronnem, a to będzie się przekładać na wyższe zarobki.

Ocalały z bitwy Davos, przebywa na samotnej skale pośrodku morza. Jego nadzieją jest przepływający okręt, który zauważa rozbitka. Jednak gdy podpływa szalupa, jej załogę interesuje, po której stronie Davos walczył. Cebulowy Rycerz, choć nie bez wahania, pozostaje wierny jedynemu prawdziwemu królowi – Stannisowi. To dobry wybór, ponieważ statek należy do przyjaciela Davosa, osławionego pirata Salandora Saana. W kapitańskiej kajucie Davos wspomina swego poległego w bitwie syna i dowiaduje się o nowych porządkach na Smoczej Skale. Według Salandora pokonany Stannis oddał władzę Czerwonej Kapłance. Davos chce by Saan zawiózł go na Smoczą Skałę, by mógł zabić Melisandre.

Młody król Północy Robb Stark, wraz ze świtą dociera do opuszczonego Harrenall, gdzie znajduje ślady po masakrze swoich ludzi. Chorąży Robba – lordowie Bolton i Karstark są wściekli na Catelyn Stark, za to, że uwolniła Jaimego Lannistera. Robb każe umieścić matkę w celi, a sam wraz ze swą piękną młodą żoną, pomaga jedynemu ocalałemu z masakry – człowiekowi o imieniu Qyburn.

W stolicy Tyrion odwiedza ojca, wyrzucając mu, że jego zasługi w obronie Królewskiej Przystani nie zostały docenione. Żąda potwierdzenia swych praw do Casterly Rock. Tywin zapowiada, że Tyrion w nagrodę otrzyma stosowną pozycję, żonę i włości, ale nigdy nie dostanie rodowej siedziby. Grozi też, że powiesi następną prostytutkę, którą znajdzie w jego sypialni.

Sansa ze swą służącą, a kochanką Tyriona, Shae oglądają statki w porcie. Zastaje je tam lord Baelish, który zapewnia Sansę o swej przyjaźni i obiecuje pomoc w ucieczce. W tym samym momencie jedna z prostytutek zatrudnionych w przybytku Littlefingera – Rose ostrzega Shae przed Petyrem.

Daenerys żegluje do Astaporu, a coraz większe smoki unoszą się ponad okrętem. Jorah namawia ją na kupno armii Nieskalanych.

Davos przybywa na Smoczą Skałę i spotyka się z królem Sannisem. Królowi towarzyszy czerwona kapłanka Melisandre. Davos sprzeciwia się paleniu ludzi przez króla i jego kapłankę. Ta zarzuca kapitanowi, że gdyby nie sprzeciwił się zabraniu jej na bitwę nad Czarnym Nurtem, Stannis wygrałby to starcie. Davos próbuje ją zabić, jednak bez powodzenia. Ostatecznie ląduje w lochu.

W Królewskiej Przystani lady Margaery zatrzymuje królewski orszak w Zapchlonym Tyłku, by spotkać się z biedotą i sierotami, których ojcowie zginęli w niedawnej bitwie. Podczas kolacji, Cersei krytykuje Margaery za taką nieostrożność, jednak Joff stara się zrobić wrażenie, na narzeczonej.

Daenerys dopływa do Astaporu. Krazys, właściciel Nieskalanych opowiada Dany o okrutnym szkoleniu, jakiemu są oni poddawani. Rozmowę tłumaczy młoda niewolnica Missandei, która stara się tuszować arogancję swego pana. Po spotkaniu z handlarzem niewolników, Daenerys ma wątpliwości jak powinna postąpić. Podczas spaceru po targu, młoda królowa pada ofiarą zamachu, na pomoc przychodzi jej nieznajomy, który okazuje się być ser Barristanem Selmym.

Wybrane różnice między książką a serialem:

– w książce Davosowi nie udaje się nawet porozmawiać ze Stannisem, ani przeprowadzić zamachu na Melisandre – od razu po przybyciu na Smoczą Skałę zostaje zamknęty w lochu;

– w książce, jakkolwiek wspomniana jest miłość prostego ludu do Margaery i hojnych Tyrellów sprowadzających do Królewskiej Przystani żywność, to sama Tyrellówna nie zajmuje się kontaktami z biedotą;

– Shae, choć w książce staje się służącą Sansy, nie okazuje jej aż takiego przywiązania jak w serialu;

– Barristan Selmy, po uratowaniu Daenerys (przy udziale eunucha Grubego Belwasa) nie wyjawia jej swej prawdziwej tożsamości

autor: Nimue

Artykuł Odcinek 1 – Valar Dohaeris pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

(Ang. „Dark Wings, Dark Words”)

Brandon Stark budzi się ze snu o Trójokiej Wronie, w którym spotkał jeszcze kogoś – tajemniczego chłopaka. Opowiada o nim Oshy, jednak jego dzika przewodniczka nie jest zainteresowana snami i magią.

Król Północy spędza czas ze swą żoną, podczas gdy lord Bolton przynosi złe wieści. W Riverrun umiera dziadek Robba, a ojciec Catelyn, lord Hoster. Druga wiadomość jest jednak jeszcze gorsza – Żelaźni Ludzie spalili Winterfell i wymordowali jego załogę. Bran i Rickon zaginęli. Cat jest załamana, nie wiadomo też co się stało ze zdrajcą Theonem Greyjoyem.

Tymczasem Theon budzi się w nieznanym lochu i jest torturowany.

Wypuszczony przez lady Catelyn Królobójca oraz jego strażniczka – Brienne z Tarthu wędrują pieszo w kierunku Królewskiej Przystani. Lannister naigrawa się z dziewczyny, która nie daje się wyprowadzić z równowagi, dopóki rozmowa nie schodzi na jej uczucie do Renly’ego Baratheona. Brienne przykłada Jaimemu nóż do gardła, jednak scysję przerywa nadejście nieznajomego wieśniaka. Przypadkowo spotkany wędrowiec ostrzega parę przez zbójcami grasującymi w okolicy, ale Jaimego martwi raczej to, czy nie został rozpoznany.

W Królewskiej Przystani, Cersei rozmawia z Joffreyem, starając się wybadać, co jej syn sądzi o swojej narzeczonej Margaery. Wbrew jej intencjom, nie udaje jej się wzbudzić podejrzeń wobec młodej Tyrellówny.

Sansa Stark, za pomocą swojej służącej Shae przygotowuje się do wyjścia. Shae próbuje wzbudzić w młodej dziewczynie nieufność wobec Littlefingera i jego pozornie bezinteresownej pomocy. Rozmowę przerywa nadejście Lorasa Tyrella, który odprowadza Sansę do swej babci i siostry umilając drogę dworną konwersacją. Jego babcia, lady Olenna, nie traci czasu na takie konwenanse. Nie ukrywa, że jej syn Lord Wysogrodu jest durniem, a poparcie udzielone Renly’emu Baratheonowi było zdradą. Chce wiedzieć, jakim człowiekiem jest nowy narzeczony jej wnuczki – król Joffrey. Jej bezpośredniość i cięty język robią wrażenie na Sansie, nieprzyzwyczajonej do takiej szczerości. Dziewczyna wyjawia kobietom z Wysogrodu, że Joff jest potworem i sadystą. Lady Olenna nie wydaje się być  zszokowana tą wiadomością.

Robb Stark wraz ze swymi ludźmi zmierzają do Rivverun na pogrzeb lorda Hostera. Chorąży Robba – lord Karstark uważa to za błąd, a jeszcze większym błędem było, jego zdaniem, małżeństwo młodego Starka z Talisą. Ta tymczasem odbywa rozmowę z teściową. Catelyn wykonuje podarunek dla Siedmiu Bogów, który jest modlitwą za jej dzieci. Wspomina dwa poprzednie razy kiedy to robiła – dla Brana po jego upadku z wieży oraz dla swego pasierba Jona Snow. Catelyn opowiada o swojej nienawiści do bękarta męża oraz o wyrzutach sumienia, które z tego powodu odczuwa.

Snow wędruje z Dzikimi i ich Królem za Murem. Mance opowiada, jak udało mu się zjednoczyć wszystkie ludy zza Muru uświadamiając im, że pozostanie na północy oznacza śmierć. Jeden z dzikich – Orell, który jest wargiem (czyli człowiekiem umiejącym wchodzić w ciało zwierzęcia i widzieć jego oczyma) za pomocą swego daru widzi zabitych na Pięści Pierwszych Ludzi braci z Nocnej Straży.

Niedobitki braci również zmierzają na Południe. Sam Tarly nie ma już sił i gotów jest się poddać, jednak pomoc towarzyszy – Edda i Grenna oraz interwencja lorda dowódcy Mormonta sprawiają,  że idzie dalej.

Do obozowiska Brana zbliża się ktoś obcy. Okazuje się, że to tajemniczy młodzieniec, którego Bran widział w swym śnie o Trójokiej Wronie. Osha atakuje nieznajomego, ale w tej samej chwili zostaje napadnięta przez jego siostrę. O dziwo, obcy, którzy przedstawiają się jako Jojen i Meera Reed, wzbudzają zaufanie wilkora Brana – Laty.

Arya wraz towarzyszami, po opuszczeniu Harrenhall także wędrują do Riverrun, gdzie dziewczyna spodziewa się pomocy ze strony dziadka. Drogę przerywa im jednak spotkanie z Bractwem Bez Chorągwi, którego członkowie zapraszają dzieci na posiłek go gospody.

Shae przychodzi do komnat Tyriona, sprawiając, że ten martwi się o jej bezpieczeństwo. Shae natomiast niepokoi się o Sansę i jej stosunki z lordem Baelishem. Rozmowa szybko schodzi jednak na kurtyzanę Rose, a także na urodę Sansy. Shae robi Tyrionowi scenę zazdrości.

Margaery Tyrell odwiedza króla Joffreya, który obcesowo wypytuje ją o jej poprzedniego męża Renly’ego. Młoda kobieta jednak szybko omotuje króla swym urokiem.

Theon jest przesłuchiwany i torturowany. Jego oprawcy, chcą wiedzieć po co zdobył Winterfell. Gdy odchodzą, nieoczekiwanie swą pomoc oferuje mu młody służący, twierdząc, iż został przysłany przez siostrę Theona – Yarę.

Jojen Reed, który okazał się synem Howlanda Reeda, dawnego towarzysza Neda Starka, opowiada Branowi o zielonych snach, dzięki którym można widzieć rzeczy, które zdarzyły się bardzo daleko, w przeszłości lub przyszłości.

Arya, Gendry i Gorąca Bułka są się gośćmi Bractwa Bez Chorągwi. Arya stara się zrobić na banitach wrażenie groźnej wojowniczki. Banici chcą wypuścić dzieci w dalszą drogę, jednak do ich siedziby sprowadzony zostaje jeniec Sandor Clegane, który rozpoznaje w Aryi córkę Neda Starka.

Jaime i Brienne przekraczają most, na którym Jaimemu udaje się wyrwać Brienne jeden z mieczy. Bohaterowie walczą ze sobą, jednak ich pojedynek zostaje przerwany przez przyjazd niespodziewanych przybyszy pod sztandarem Boltonów, sprowadzonych przez puszczonego wcześniej wolno wieśniaka. Królobójca i jego towarzyszka stają się ich jeńcami.

Wybrane różnice:

– w książce rodzeństwo Reedów przebywało w gościnie Starków podczas ataku Theona i razem z Branne wyruszyło w podróż za Mur już z Winterfell

– książkowa Catelyn zdecydowanie ma znacznie chłodniejsze uczucia do Jona Snow i nie ma z tego powodu wyrzutów sumienia

– powieść nie opisuje dokładnie tortur jakim poddawany był Theon;

– Krwawi Komedianci, którzy pojmali Jaimego i Brienne w książce (zabijając kuzyna Jaimego, ser Cleosa, który w serialu nie występuje) podlegali wprawdzie lordowi Boltonowi, jednakże nie byli ludźmi z Północy.

autor: Nimue
(fot. materiały prasowe HBO)

Artykuł Odcinek 2 – Mroczne Skrzydła, Mroczne Słowa pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

(Ang. „Walk of Punishment”)

Trwają uroczystości pogrzebowe lorda Hostera Tully’ego. Bierze w nich udział Robb Stark wraz z matką, a także Edmure i Brynden Tully, zwany Czarną Rybą. Po pogrzebie Czarna Ryba i Robb zarzucają Edmure’owi, że nie posłuchał rozkazu i zniszczył plan Robba pokonania Tywina Lannistera.

Sam Tywin natomiast, prowadzi zebranie Małej Rady, w którym biorą udział Tyrion, Cersei, Littlefinger, Varys oraz maester Pycelle. Tywin jest wściekły z powodu braku informacji o Jaimem. Nakazuje też Littlefingerowi wyruszenie do Doliny i przeciągnięcie Lysy Tully na stronę korony. W jego zastępstwie mianuje Tyriona starszym nad monetą.

Pojmani przez ludzi Boltona, Jaime i Brienne, pomimo wspólnej niewoli nie zaprzestają kłótni. Jaime ostrzega Brienne przed gwałtem, który najpewniej ją czeka i radzi by się nie opierała.

Arya pozostaje w towarzystwie banitów, którzy jednak nie chcą już jej wypuścić, od kiedy wiedzą kim jest. Bractwo zabiera ją i Gendry’ego (a także pojmanego Ogara) ze sobą. Dochodzi do pożegnania z Gorącą Bułką, który postanawia zostać w gospodzie.

Catelyn rozmawia ze swym stryjem Czarną Rybą. Wspominają lorda Hostera i konflikt między braćmi. Catelyn opłakuje swych zaginionych, prawdopodobnie zmarłych synów.

Talisa opatruje dwóch młodych lannisterskich jeńców, którzy obawiają się Robba, z powodu niesamowitych historii krążących o nim i jego wilkorze.

Tymczasem Dzicy natykają się na dziwne znaki ułożone przez Białych Wędrowcach z martwych ciał. Mace rozkazuje Tormundowi wspiąć się na Mur. Razem z nim wysyła Jona.

Czarni bracia dochodzą do twierdzy Crastera, który nie wita ich uprzejmie. Ocalali członkowie Nocnej Straży, maja żal o takie traktowanie. W tle słychać odgłosy porodu. Sam odnajduje Goździk, która właśnie urodziła dziecko.

Theonowi z pomocą tajemniczego młodego służącego, udaje się umknąć z lochu.

Melisandre opuszcza Stannisa, zapewniając go jednak o swoim powrocie. Stannis pragnie śmierci pozostałych uzurpatorów.

W Astaporze Daenerys widzi okrucieństwo panów nad niewolnikami. Ser Jorah namawia Khaleesi do kupna świetnie wyszkolonej armii Nieskalanych. Ser Barristan jest temu przeciwny, uważa, że to niehonorowe. Dochodzi do negocjacji. Dany chce kupić wszystkich Nieskalanych, także tych nie do końca wyszkolonych. Kraznys – jeden z handlarzy niewolników uważa, że jej na to nie stać. Daenerys proponuje smoka za armie Nieskalanych. Obie strony zgadzają się na taką umowę, Dany żąda także niewolnicy Missandei.

Rose z Littlefingerem wydają Tyrionowi księgi rachunkowe Królestwa. Korzystając z pobytu w domu publicznym Baelisha, Krasnal postanawia odwdzięczyć się Podrickowi za uratowanie życia, fundując mu czas z luksusowymi kurtyzanami. Sam zajmuje się natomiast przeglądaniem ksiąg. Okazuje się, że korona jest wysoko zadłużona.

Theona zaczyna doganiać pościg, Przerażony mężczyzna rzuca się do ucieczki przez las, jednak zbrojni i tak go dopadają. Z pomocą niespodziewanie przychodzi ten sam człowiek, który pomógł mu wcześniej w ucieczce. Zabija on ścigających, z których jeden nazywa go bękartem.

Ludzie Boltona próbują zgwałcić Brienne. Powstrzymuje ich Jaime, twierdząc, że dziewczyna, jeśli pozostanie dziewicą, jest warta okupu wartego swej wagi w szafirach. Wydaje się, że Królobójcy, dzięki powoływaniu się na lorda Tywina, udaje się przekonać przywódcę żołnierzy i jego los wkrótce się odmieni na lepsze. Niespodziewanie Locke rozkazuje uciąć Jaimemu prawą dłoń.

Wybrane różnice między książką a serialem:
– książkowa żona Robba – Jeyne Westerling- była zwykłą szlachcianką, nie opatrywała jeńców i nie pojechała z nim na wojnę
– znaki układane przez Białych Wędrowców z martwych ciał, to pomysł twórców serialu
-książkowa Missandei miała 10 lat w serialu jest dorosłą kobietą
– motyw ucieczki Theona w książce, znany tylko z retrospekcji, wygląda inaczej. Theon ucieka razem z jedną z kobiet.

autor: Nimue

Artykuł Odcinek 3 – Ścieżka kar pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Jaime Lannister i Brienne jadą przez las jako więźniowie Locke’a. Zbrojni kpią z Królobójcy, a gdy spada z konia to do picia dostaje bardzo podejrzany napój. Jaime podejmuje rozpaczliwą próbę walki, ale zostaje szybko pokonany. Locke grozi, że kolejna próba ataku będzie kosztowała Lannistera drugą dłoń.

Tyrion odwiedza Varysa. Chciałby uzyskać od niego jakiś dowód na to, że to Cersei namówiła ser Mandona do zaatakowania swego brata, ale Varys dysponuje wyłącznie plotkami. Starszy nad szeptaczami proponuje Tyrionowi, że opowie mu historię, w jaki sposób go okaleczono. Tym, który tego dokonał był nieznany Varysowi czarnoksiężnik, a części ciała Varysa wykorzystane zostały w rytuale. Odtąd Varys nienawidzi czarów i magii. Lata cierpliwości zaprocentowały i Varysowi udało się schwytać czarnoksiężnika.

Nocna Straż korzysta z gościny Crastera. Wiąże się to z nieustanną pracą, na którą narzekają Edd z Grennem, a Rast uważa, że Lord Dowódc stracił zdolność prawidłowej oceny sytuacji i bracia muszą sami o siebie zadbać. Sam odwiedza Goździk. Dziewczyna prosi Sama, by pomógł ocalić jej dziecko.
Bran śni, że biega po lesie, prowadzony przez trójoką wronę. W jego śnie pojawia się Jojen Reed, a także Catelyn Stark, która zabrania mu wspinaczki.

Varys spotyka się z Ros i wypytuje ją o Petera Baelisha. Varys obawia się, że zainteresowanie Littlefingera ślubem z Lysą Arryn sprawi, że Baelish zapomni o Sansie Stark. Lista wyposażenia statku, jakie Ros dostarcza Varysowi wskazuje na to, że w rejs ruszą dwie osoby.

Joffrey oprowadza Margaery Tyrell po wielkim sepcie. Opowiada dziewczynie dzieje rodu Targaryen, ze szczególnym uwzględnieniem tragicznych śmierci przedstawicieli tej rodziny. W tym samym czasie Olenna Tyrell i Cersei Lannister omawiają przyszły ślub. Margaery namawia Joffreya, by wyszli do zgromadzonych przed septem ludzi i ich pozdrowili. Król, mimo sprzeciwu Cersei, spełnia tę prośbę.

Theon Greyjoy jedzie przez las wraz z Ramsayem Snow. Ramsay twierdzi, że prowadzi go do Yary, do Deepwood Motte. Zakradają się do zamku ukrytym korytarzem. Theon opowiada o sobie, o tym jak się czuł mieszkając w Winterfell. Przyznaje też, że nigdy nie zabił młodych Starków, a ciała jakie przedstawił wszystkim należały do dwóch sierot mieszkających z farmerem. Theon stwierdza, że jego prawdziwym ojcem był Ned. Chłopak ma świadomość, że dokonał fatalnych wyborów i że spalił za sobą mosty. Ramsay przekonuje go, że jest jeszcze dla niego ratunek i nakazuje Theonowi udać się na górę. W komnacie nie ma Yary, natomiast znajduje się krzyż, przy którym Theon był torturowany.

Jaimego Lannistera ogarnia coraz większa apatia. Brienne namawia rycerza, by się jej nie poddawał, tylko żył i dokonał zemsty. Dziewczyna dziękuje też Jaimemu za ratunek, chociaż nie ma pojęcia, dlaczego uratował ją przed gwałtem.

Cersei odwiedza Tywina Lannistera. Chce wiedzieć, czy ojciec robi wszystko co w jego mocy, by wydobyć z niewoli Jaimego. Tywin nie poświęca córce zbyt wiele uwagi, równolegle pisze kolejne listy. Cersei zarzuca też ojcu, że traktuje ją gorzej niż synów, chociaż ona zrobiła wszystko, by zasłużyć na jego zaufanie. Cersei jest zazdrosna o rosnącą pozycję Tyrellów, a zwłaszcza o Margaery, która zaczyna grać coraz większą rolę w życiu jej syna. Dzieli się swymi spostrzeżeniami z ojcem, ale Tywin wskazuje, że Cersei nie radzi sobie z Joffreyem i wydaje się być zadowolony z faktu, że Margaery wykazuje tyle sprytu, by owinąć sobie Joffreya wokół palca.

Olenna Tyrell rozmawia z Varysem. Po pierwszej wymianie uprzejmości widać, że staruszka w niczym nie ustępuje lordowi Varysowi. Pająk jest doskonale zorientowany w jej działaniach oraz w zainteresowaniu Sansą, jakie przejawiała Olenna. Varys obawia się, że Littlefinger może chcieć się ożenić z Sansą, by w razie śmierci Robba zagwarantować sobie prawa do Północy.
Margaery spotyka się z Sansą, przyszła królowa przekonuje dziewczynę, że powinny się zaprzyjaźnić i wspomina, że Sansa powinna w przyszłości odwiedzić siedzibę rodu Tyrell, Wysogród. Margaery wspomina też o Lorasie jako ewentualnym mężu dla Sansy.

Nocna Straż bierze udział w pogrzebie zwiadowcy Bannena. Jeor Mormont kończy mowę pogrzebową standardową formułką „A teraz jego warta się zakończyła”. W domu Crastera dochodzi do buntu Nocnej Straży. Część braci domaga się jedzenia i otwarcie lekceważy polecenia Mormonta. Karl prowokuje Crastera i zabija go, zaś Rast wbija ostrze w plecy Mormonta. Dochodzi do ogólnej walki. Sam Tarly nie bierze w niej udziału, idzie do Goździk i razem z dziewczyną i jej dzieckiem uciekają z osady.

Bractwo bez Chorągwi prowadzi Aryę, Gendry’ego oraz Sandora do jaskini. Tam spotykają Berica Dondarriona. Beric w rozmowie z Ogarem mówi krótko o zadaniach, jakie realizuje Bractwo. Banici zarzucają Sandorowi różne zbrodnie, ale on wskazuje, że większości tych czynów dokonał jego brat, Gregor Clegane. Arya Stark oskarża Ogara o zamordowanie Mycaha, syna rzeźnika. Beric skazuje go na próbę walki.

Daenerys wraz z Missandei, Jorahem i Barristnem Selmym udaje się do Kraznysa by sfinalizować umowę. Oprócz umówionych Nieskalanych na plac przybyło wielu możnych, aby na własne oczy ujrzeć smoka. Daenerys wręcza Kraznysowi łańcuch, do którego jest uwiązany Drogon, zaś handlarz niewolników daje jej bicz. Dziewczyna wygłasza w starovalyriańskim przemowę do zgromadzonych Nieskalanych, wzywając ich do zaatakowania dotychczasowych panów oraz uwolnienia innych niewolników. Drogon na komendę dracarys pali Kraznysa. Daenerys daje Nieskalanym wolność i proponuje, by walczyli dla niej jako wolni ludzie.

Różnice między książką a serialem
– nic nie wiadomo o tym, by Theonowi udało się uciec z lochów, nie opowiadał też Ramsayowi o relacjach, jakie łączyły go ze Starkami
– Varys nie spotkał się z Olenną Tyrell ani z Ros
– w książce nie pojawiła się scena rozmowy między Tywinem a Cersei
– jeśli Varys schwytał czarnoksiężnika to czytelnikom nic o tym nie wiadomo
– scena z Joffreyem i Margaery w sepcie pojawia się tylko w serialu
– nie wiadomo, by Varys aranżował małżeństwo Sansy z Tyrellem. Loras Tyrell nie był brany przez Olennę jako kandydat na męża dla Sansy, gdyż był wówczas zaprzysiężonym gwardzistą królewskim i złożone śluby zabraniały mu wstępować w związek małżeński. Tyrellowie planowali ożenić Sansę z Willasem Tyrellem.

(aw)

Artykuł Odcinek 4 – A teraz jego warta dobiegła końca pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Po krótkiej modlitwie Thorosa z Myr rozpoczyna się pojedynek Sandora z Dondarrionem. Beric przesuwa zakrwawioną dłonią po ostrzu swego miecza i broń zaczyna płonąć. Na ten widok Sandor cofa się, ale po chwili rusza do ataku. Walczący nie oszczędzają ani siebie, ani publiczności. Gdy zwycięstwo Berika wydaje się być kwestią chwili, jego płonący miecz pęka i Ogar zabija Dondarriona. Do ciała pokonanego podbiega Thoros i wypowiada słowa modlitwy, które przywracają Dondarriona do życia. W międzyczasie Arya próbuje zabić Sandora, ale uniemożliwia jej to Gendry.

Orell zatrzymuje Jona Snow i wypytuje go o obrońców Muru. Rozmowie przysłuchuje się Tormund oraz Ygritte. Jon udziela połowicznie dobrych informacji, wskazując, które zamki na murze są obsadzone, ale jednocześnie próbuje przekonać Orella, że w Czarnym Zamku pozostało tysiąc ludzi. Dziki zarzuca Jonowi kłamstwo, ale Ygritee staje w obronie Jona, chłopaka broni również Tormund. Ten ostatni zapewnia, że mimo sympatii jaką do niego odczuwa Snow zginie z jego ręki jeśli go okłamał. Wkrótce potem Jon Snow przekonuje Ygritte, że niepotrzebnie go broniła. Dziewczyna jest innego zdania, kradnie jego miecz i ucieka z nim do jaskiń. Snow chcąc nie chcąc rusza za nią. W jaskini, mimo początkowych obiekcji Jona, młodzi spędzają miłe chwile.

Locke dostarcza Brienne i Jaimego do Roose Boltona. Bolton każe uwolnić Brienne z więzów, a Jaimego odprowadzić do Qyburna, ex-maestra, który opatruje ranę Królobójcy.

Tyrion Lannister jest kolejnym rozmówcą Królowej Cierni. Olenna Tyrell ponownie udowadnia, że jest dobrym politykiem i twardym partnerem w negocjacjach, ale ostatecznie zgadza się pokryć połowę kosztów królewskiego wesela.

Gendry postanawia przyłączyć się do Bractwa bez Chorągwi. Uważa, że jako uczeń kowala będzie przydatny, a podobają mu się stosunki panujące wśród banitów. Arya próbuje go nakłonić, by wraz z nią udał się do Robba, ale Gendry jest zdecydowany pozostać z Dondarrionem.

Lord Karstark nie porzucił marzeń o zemście na Lannisterach. Wobec ucieczki  Królobójcy postanowił odegrać się na dwóch giermkach, przetrzymywanych przez Robba. Karstark wraz ze swymi ludźmi zamordował chłopców ale szybko został pojmany przez zbrojnych Robba i doprowadzony przed oblicze króla. Podwładnych Karstarka Robb skazał na śmierć, a lorda polecił odprowadzić do lochu. Catelyn Stark, Talisa oraz Edmure doradzają, by Robb trzymał Karstarka w lochu jako zakładnika, bowiem egzekucja Karstarka sprawi, że jego wojska porzucą Robba. Następnego dnia Król Północy skazuje Karstarka na śmierć i sam wykonuje wyrok.

Thoros z Myr obiecuje Aryi, że banici odwiozą ją do Riverrun, gdzie będzie mogła spotkać swego brata. Dziewczynka zwraca uwagę na to, że sprzedają ją jak zakładniczkę, ale Thoros twierdzi, że Beric i banici potrzebują złota. Po chwili dosiada się do nich Dondarrion. Arya cały czas nie może mu wybaczyć, że puścił Sandora wolno, ale Beric uważa, że Ogar wybronił swoje życie. Rycerz wspomina wraz z Thorosem przeszłość i przyznaje, że każde przywrócenie do życia odbiera mu jakąś cząstkę osobowości.

Stannis odwiedza żonę. Selyse Baratheon jest zafascynowana osobą Melisandre i uważa za słuszne i sprawiedliwe wszystko, co czyni czerwona kapłanka. Następnie Stannis udaje się do komnaty Shireen. Jego córka pyta o Davosa, ojciec informuje ją, że Cebulowy Rycerz okazał się zdrajcą i przebywa w lochu. Shireen odwiedza przyjaciela i przynosi mu do czytania książkę o dziejach Aegona Zdobywcy. Dziewczynka postanawia nauczyć Davosa czytać.

Brienne bierze kąpiel. Do łaźni wchodzi Jaime Lannister i wybiera tę samą wannę, w której siedzi dziewczyna. Jaime ma już dość dyskusji z Brienne i proponuje dziewczynie rozejm. Brienne nie darzy Królobójcy najmniejszym szacunkiem, co wyraźnie widać w jej spojrzeniu. Jaime opowiada jej, w jakich okolicznościach zabił Szalonego Króla.

Jorah Mormont i Barristan Selmy rozmawiają o przeszłości i przyszłości. Jorah wydaje się być zaniepokojony obecnością Selmy’ego, jego potencjalną wiedzą i stara się wybadać starego rycerza. Daenerys proponuje Nieskalanym, by odrzucili niewolnicze imiona i wybrali sobie nowe.

Po śmierci Rickarda Karstarka jego wojska opuściły Robba. Chłopak ma świadomość, że znalazł się w fatalnej sytuacji, ale jest przekonany, że nadal może wygrać wojnę. Musi tylko zwrócić się o pomoc do Waldera Freya.

Lorasa Tyrella podrywa nowy giermek, Olyver. Mężczyźni szybko lądują w łóżku. Wkrótce potem Olyvar zdaje Littlefingerowi relację z tego, czego dowiedział się od Tyrella. Petyr Baelish spotyka się z Sansą i ostrożnie wypytuje dziewczynę o jej plany. Zauważa też nową fryzurę dziewczyny, bliźniaczo podobną do ułożenia włosów Margaery Tyrell.
Plotki o planowanym ślubie Sansy z Lorasem docierają do Lannisterów. Tywin, wiedząc o utracie żołnierzy Karstarka przez Robba i o zamordowaniu Brana i Rickona, nie zamierza oddać potencjalnej dziedziczki Północy Tyrellom. Z Sansą ma się ożenić Tyrion. Cersei ma wyjść za Lorasa i zapewnić w ten sposób Lannisterom wpływy w Wysogrodzie.

Różnice między książką a serialem
– Orell zginął zabity przez Jona Snow jeszcze przed przyłączeniem się tego ostatniego do dzikich, więc nie mogło między nimi dochodzić do konfliktowych sytuacji
– dialog Olenny z Tyrionem pojawia się tylko w serialu
– Davos uczył się czytać od maestra, nie od Shireen
– Loras po śmierci Renly’ego nie szukał nowych rozrywek, pozostał wierny pamięci Baratheona
– mężem Cersei Lannister miał zostać Willas Tyrell. Loras był wówczas zaprzysiężonym królewskim gwardzistą i nie mógł wstępować w związki małżeńskie

(aw)

Artykuł Odcinek 5 – Pocałowana przez ogień pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Sam i Goździk nocują w lesie. Sam próbuje rozpalić ognisko, ale najwyraźniej nie ma o tym pojęcia i musi zdać się na rady dziewczyny. Sam pokazuje jej obsydianową broń, znalezioną pod Pięścią Pierwszych Ludzi, a następnie opowiada o Murze.

Między Meerą Reed a Oshą nieustannie wybuchają spory. Bran nakazuje im pogodzić się, ale atmosfera nadal jest daleka od ideału. Jojen zaczyna spać niespokojnie, Meera pomaga bratu przetrwać atak i wyjaśnia zebranym, że wizje Jojena mają swoją cenę. Chłopak po przebudzeniu twierdzi, że widział Jona Snow. Snow był za Murem, otoczony przez wrogów.

Dzicy dotarli pod Mur i przygotowują się do wspinaczki. Ygritte daje Jonowi raki do umocowania na butach i swobodnie wspomina wspólne chwile spędzone z Jonem. Zapewnia też chłopaka, że nie zdradzi innym jego tajemnicy, gdyż nie uwierzyła w zmianę poglądów Jona Snow i wie, że chłopak wcale nie zdradził Nocnej Straży. Ygritte uważa się za kobietę Jona, ale uczucie do chłopaka nie przeszkadza jej grozić mu bardzo poważnymi konsekwencjami, gdyby ją zdradził. Tormund udziela Jonowi kilku rad odnośnie wspinania się na Mur.

Arya ćwiczy strzelanie z łuku. Idzie jej nieźle, ale łucznik Bractwa nieustannie ją poprawia. Ćwiczenia przerywa przybycie Melisandre. Kapłanka rozmawia z Thorosem z Myr w języku starovalyriańskim. Zarzuca Thorosowi, że zaniedbał misję, z jaką został wysłany do Westeros. Melisandre jest zaskoczona widokiem Berica i tym, że Thoros miał moc sześciokrotnie przywrócić go do życia. Kapłanka R’hllora przybyła po Gendry’ego. Banici nie zważając na protesty Aryi oddają chłopaka Melisandre, w zamian otrzymują dwie solidnie wypchane sakiewki.

Theon tkwi przywiązany do krzyża. Obecny w komnacie Ramsay Bolton znęca się nad nim, odmawiając mu snu i wody oraz proponując sadystyczną grę, w której Theon nie ma szans na wygraną.

Robb spotyka się z przedstawicielami rodziny Freyów, którzy przekazują mu warunki Waldera Freya. Stary lord domaga się przeprosin, Harrenhal oraz okolicznych ziem w charakterze zadośćuczynienia, a także żąda, aby Edmure Tully ożenił się z jego córką, Roslin. Edmure od lat odrzuca matrymonialne propozycje Freyów, ale teraz Robb daje mu propozycję nie do odrzucenia. Małżeństwem z Roslin Edmure zadośćuczyni za błędy popełnione pod Kamiennym Młynem.

Brienne i Jaime jedzą posiłek wraz z Roose Boltonem. Jaime nie radzi sobie ze sztućcami i Brienne pomaga mu pokroić pieczeń. Roose obiecuje, że odeśle Lannistera do ojca, pod warunkiem, że Jaime zapewni Tywina, że Bolton nie miał nic wspólnego z okaleczeniem jego syna. Brienne ma pozostać w Harrenhal.

Olenna Tyrell przeprowadza kolejną rozmowę. Tym razem omawia z Tywinem propozycję ożenienia Cersei z Lorasem. Mimo oporów Olenny, Tywin przeforsował swoje zdanie, czym zasłużył na komplement.

Trwa wspinaczka na Mur. Wolni ludzie wspinają się w zespołach kilkuosobowych, powiązani ze sobą linami. Nieostrożny ruch powoduje odpadnięcie znacznego fragmentu Muru wraz z uczepionymi go ludźmi. Ygritte i Jon też spadają, ale Tormund utrzymuje linę, na której młodzi wiszą. Orell uważa, że trzeba ich odciąć i natychmiast wprowadza swoje słowa w czyn. Jonowi Snow udaje się zaczepić czekanami i dalej wspina się razem z Ygritte.

Sansa rozmawia z Lorasem, a przyglądają się temu Tyrion i Cersei. Rodzeństwo rozmawia o przyszłości i żadne z nich nie jest optymistycznie nastawione do obiecanego im przez Tywina ślubu. Tyrion chce się dowiedzieć, kto wydał ser Mandonowi rozkaz zamordowania go podczas walk nad Czarnym Nurtem. Cersei uchyla się od odpowiedzi, co pozwala Tyrionowi domyśleć się, że za zamachem stał Joffrey.
Tyrion udaje się do komnaty Sansy, by poinformować ją o planowanym ślubie.

W sali tronowej spotyka się Varys z Littlefingerem. Wymieniają się uprzejmościami, przy czym Baelish wspomina, że to on udaremnił plan Varysa, by wydać Sansę za Lorasa i wygłasza monolog o chaosie i drabinie. Littlefinger wiedział również o podwójnej roli, jaką odgrywała Ros i sprezentował ją Joffreyowi, który zastrzelił dziewczynę z kuszy. Sansa wiedząc o ślubie z Tyrionem obserwuje z płaczem, jak statek który miał ją wywieźć z Królewskiej Przystani odpływa.
Po długiej wędrówce Jon Snow i Ygritte docierają na górę. Dziewczyna spełnia swe marzenie o spojrzeniu na świat ze szczytu Muru.

Różnice między książką a serialem
– Melisandre nie spotkała się z Thorosem ani z Dondarrionem. Nie kupiła od nich Gendry’ego, nie miała też okazji rozmawiać z Aryą. Gendry przystał do Bractwa bez Chorągwi.
– w książce brak rozmowy Olenny i Tywina. Tywin grozi, że wcieli Lorasa, jedynego dziedzica Wysogrodu, do gwardii królewskiej. Książkowy Loras ma jeszcze dwóch braci,  więc mógł zostać królewskim gwardzistą.
– Sansa aż do chwili ślubu żyła w nieświadomości, że Lannisterowie planują ją wydać za Tyriona.

(aw)

Artykuł Odcinek 6 – Wspinaczka pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Tormund wraz z kilkudziesięcioma towarzyszami przedostał się na południe od Muru. Gromada zdąża do Czarnego Zamku, by uderzyć na Nocną Straż. Jon Snow zaczepia Orella, ma do niego pretensje, że ten odciął linę podczas wspinaczki na Mur. Dziki zauważa, że odciął również Ygritte, ale dziewczyna nie ma o to żalu, bo wie jak działa świat. Orell uważa, że Jon Snow nie będzie w stanie na dłużej zatrzymać Ygritte przy sobie.

Deszcz sprawia, że podróż Robba i jego ludzi do Bliźniaków się opóźnia. Robb i Edmure lekceważą to, ale Catelyn Stark obawia się, że spóźnienie jeszcze bardziej rozdrażni Waldera Freya. Robb ze względu na późną porę wyprasza gości z namiotu i zajmuje się swoją żoną. Talisa pisze list do matki, a Robb próbuje planować działania wojenne, ale rozprasza go widok nagiej Talisy. Dziewczyna pyta, czy po wojnie pojedzie wraz z nią do Volantis i informuje Robba, że spodziewa się dziecka.

Tormund spontanicznie funduje Jonowi Snow lekcję z przygotowania do życia w rodzinie. Chwilę później Orell rozpoczyna z Ygritte poważną rozmowę. Wypytuje dziewczynę o jej zdanie na temat Jona i wprost mówi, że Ygritte powinna się związać z kimś z dzikich ludzi. Zdaniem Orella on sam byłby idealnym kandydatem, jednak Ygritte nie podchodzi do oferty Orella z entuzjazmem.

Sansa spotyka się z Margaery. Dziewczyna opowiada przyszłej królowej o swoich marzeniach, ale mówi jej też o planowanym ślubie z Tyrionem. Margaery pociesza Sansę i wskazuje, że Tyrion może być dobrym mężem i niezłym kochankiem. O Sansie rozmawia również Tyrion z Bronnem. Tyrion obawia się, jak Shae zareaguje na jego małżeństwo z Sansą, ale Bronn stara się znaleźć rozsądne wyjście z sytuacji. Lannister nie jest zadowolony z jego podpowiedzi.

Joffrey wzywa przed swe oblicze Tywina Lannistera, by domagać się od niego sprawozdania z posiedzeń małej rady. Królewski namiestnik wskazuje, że jeśli król jest tym zainteresowany, to powinien osobiście uczestniczyć w tych obradach. Joffrey dopytuje się o smoki i Daenerys Targaryen, ale Tywin lekceważy zagrożenie, jakie Dany mogłaby stanowić dla Siedmiu Królestw. Królewski namiestnik lekceważy też swego królewskiego wnuka i wyraźnie daje mu to odczuć podczas rozmowy.

Daenerys ze swym wojskiem dociera do Yunkai. Jorah Mormont uważa, że nie trzeba zdobywać miasta, gdyż Yunkai nie przybliży jej do Westeros ani do zdobycia Żelaznego Tronu. Dziewczyna zamierza wyzwolić znajdujących się w mieście niewolników i to jest według niej wystarczający powód by zdobyć Yunkai. Daenerys chce negocjować poddanie miasta z miejscowymi handlarzami niewolników. Grazdan mo Eraz który przybywa na rozmowy proponuje okup w zamian za pozostawienie miasta w spokoju. Wśród zaproponowanych przez niego darów znajdują się skrzynie ze złotem oraz tyle statków ile potrzebuje. Daenerys jednak nie zamierza skorzystać z tej propozycji i domaga się uwolnienia wszystkich niewolników i wynagrodzenia im lat służby.

Tyrion próbuje udobruchać Shae złotą biżuterią, ale dziewczyna nie daje się przekupić. Perspektywa ślubu Tyriona i Sansy wcale jej się nie podoba, nie chce także zaoferowanego jej przez Lannistera  domu ani nie zamierza kupować statku by odpłynąć ze stolicy Siedmiu Królewstw. Shae uważa, że jest tylko dziwką Tyriona i po raz kolejny namawia go na wspólną ucieczkę za Wąskie Morze.

Melisandre i Gendry płyną statkiem obok Królewskiej Przystani. Na wodzie nadal unoszą się wraki okrętów, zniszczone podczas bitwy nad Czarnym Nurtem. Melisandre rozmawia z Gendrym o pochodzeniu chłopaka, mówi mu, kim był jego ojciec i podpowiada, że dlatego złote płaszcze chciały go odszukać.

Arya Stark jest obrażona na Bractwo bez Chorągwi. Uważa ich za zdrajców, którzy sprzedali jej przyjaciela. Nie chce słuchać tłumaczeń Dondarriona, że wykonali tylko polecenie R’hllora. Do jaskini przybywają ludzie z informacją o małym oddziale lannisterskich żołnierzy. Banici postanawiają na nich zapolować. Arya niepokoi się, co z jej podróżą do Riverrun, Beric ją uspokaja, że to tylko dwudniowa zwłoka, ale dziewczyna ucieka z jaskini. Wpada w ręce Sandora.

Jaime Lannister przychodzi się pożegnać z Brienne przed wyjazdem z Harrenhal. Nazajutrz ma ruszyć do Królewskiej Przystani. Roose Bolton również opuszcza twierdzę, gdyż udaje się do Bliźniaków na ślub Edmure’a Tully’ego. Brienne ma pozostać z najemnikami Locke’a. Domaga się od Jaimego, by ten dotrzymał słowa danego Catelyn Stark. Jaime przed odjazdem prosi Roose Boltona, by ten przekazał Robbowi pozdrowienia od rodu Lannisterów.

Pokaleczonym Theonem zajmują się dwie młode dziewczyny. Odwiązują go, poją i opatrują jego rany. Zdezorientowany chłopak początkowo jest wystraszony, obawia się, że dziewczyny przysłał Ramsay, ale z czasem zaczyna się angażować we wspólną zabawę. Pieszczoty przerywa wejście Ramsaya Boltona, który postanawia dokonać kilku poprawek w wyglądzie Theona. Ramsay wzywa swoich ludzi, a w ręku trzyma nóż do kastrowania.

Dzicy ludzie dotarli do terenów, na których dawniej mieszkali rolnicy. Ygritte dziwi widok młynu, dziewczyna jest przekonana, że to pałac, ale Jon Snow wyprowadza ją z błędu. Młodzi przekomarzają się, a Jon obiecuje, że pewnego dnia zabierze Ygritte do Winterfell. Jest też przekonany, że dzicy nie wygrają swojej wojny, obawia się, że jeśli zaatakują Mur to wszyscy zginą.

Jojen rozmawia na postojach z Branem, próbuje chłopakowi wyjaśnić, co się z nim dzieje i co oznaczają wizje, jakich Bran doznaje. Nie podoba się to Oshy, która nie tylko jest zirytowana tym, że Jojen nie pomaga przy obozowisku, ale przede wszystkim przeciwna jest wiedzy, jaką chłopak przekazuje Branowi. Okazuje się, że nastąpiła zmiana planów. Jona Snow nie ma w Czarnym Zamku, więc Bran z towarzyszami udadzą się za Mur, by odnaleźć trójoką wronę. Osha była za Murem, wie, jakie stworzenia tam się pojawiły, opowiada o swoim mężczyźnie, który stał się Innym.

Jaime rozmawia z Qyburnem. Były maester twierdzi, że łańcuch został mu odebrany za zbytnią ciekawość, bowiem przeprowadzał eksperymenty na umierających. Qyburn mówi też, że wysłał kruka do ojca Brienne. Lord Selwyn Tarth zaoferował 300 złotych smoków za zwrócenie mu córki, ale Locke uznał, że lord Selsyn próbuje go oszukać, gdyż uwierzył w słowa o szafirach na wyspie. Po rozmowie z Qyburnem Jaime decyduje się powrócić do Harrenhal. W Harrenhal Brienne z drewnianym mieczem w ręku ma walczyć z niedźwiedziem, dla rozrywki zgromadzonych najemników. Jaime wskakuje na arenę, na której znajduje się Brienne i ratuje dziewczynę.

Różnice między książką a serialem
– nic nie wiadomo o ciąży książkowej żony Robba Starka
– Orell nie podkochiwał się w Ygritte
– Sansa nie wiedziała o tym, że ma wyjść za Tyriona. Nie mogła zatem opowiadać o ślubie Margaery. Tyrellowie do końca byli przekonani, że Sansa wyjdzie za Willasa, więc informacja o zamążpójściu Sansy była dla nich zaskoczeniem i nieco ich uraziła
– książkowa Margaery jest bardziej niewinna od swej serialowej odpowiedniczki
– Melisandre nie spotkała Gendry’ego i nie wyjaśniła mu, kim był jego ojciec. Gendry nadal nie ma pojęcia, że jest synem Roberta Baratheona.
– Jaime wraca po Brienne gdyż śnił bardzo dziwny sen, w którym widział swoją rodzinę i Rhaegera Targaryena, a Brienne była jedyną osobą która mu pomagała.

Artykuł Odcinek 7 – Niedźwiedź i dziewica cud pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Arya chce wykorzystać fakt, że Sandor Clegane śpi i rozbić mu głowę kamieniem. Ogar jednak zachowuje czujność i składa dziewczynce ofertę nie do odrzucenia- jeśli Arya chce, może spróbować go zabić, jeśli się uda będzie wolna, ale jeśli nie to Sandor połamie jej obie ręce. Dziewczynka nie podejmuje wyzwania. Podczas podróży Sandor uspokaja Aryę, że nie zamierza jej dostarczyć do Królewskiej Przystani, do Cersei i Joffreya, ale wiezie ją do Bliźniaków, gdzie Arya będzie mogła spotkać swoją matkę i brata. Sandor jest kolejną osobą, która liczy na okup za małą wilczycę.

Daenerys wraz z towarzyszami obserwuje obóz najemników. Według Joraha to Drudzy Synowie, dowodzeni przez Mero, zwanego Bękartem Tytana. Daenerys zamierza przeciągnąć najemników na swoją stronę. Mero zgadza się na spotkanie, ale podczas rozmowy jest arogancki, a jego dwóch towarzyszy nie ułatwia Dany prowadzenia negocjacji. Zwłaszcza Daario Naharis wydaje się być dobrze zorientowany w liczebności jej wojsk oraz wyposażeniu, jakie armia Daenerys ma na stanie. Daenerys daje najemnikom dwa dni na rozważenie jej propozycji.

Melisandre wraz z Gendrym dopływają do Smoczej Skały. Kapłanka prowadzi chłopaka do Stannisa, który przyznaje, że Gendry przypomina Roberta. Służba odprowadza Gendry’ego do jego komnat, a kapłanka obiecuje, że wkrótce go odwiedzi.

W lochach Davos ćwiczy trudną sztukę czytania. Odwiedza go Stannis Baratheon, który wspomina, że czerwona kapłanka przywiozła bękarta Roberta, i że zamierza tego chłopaka złożyć w ofierze. Davos próbuje poruszyć sumienie króla, wskazując, że Gendry jest jego krewnym i jest niewinny, ale Stannis wydaje się uważać, że przede wszystkim musi wypełnić swój obowiązek. Stannis zamierza uwolnić Davosa, o ile ten ostatni obieca że już nigdy nie zaatakuje czerwonej kapłanki. Przemytnik zauważa, że Stannis mógł przyjść go uwolnić w dowolnej chwili, ale wybrał moment w którym można jeszcze było ocalić życie Gendry’ego.

Najemnicy naradzają się nad propozycją złożoną przez Daenerys. Zamiast doprowadzać do bitwy postanawiają zlikwidować Dany i losują między sobą, który z nich ma wykonać to zadanie. Los wskazuje na Daario Naharisa.

Sansa Stark jest ubrana w piękną suknię i czesana przez swoje damy. Odwiedza ją Tyrion, który pragnie porozmawiać na osobności z wyraźnie zdenerwowaną dziewczyną. Tyrion próbuje pocieszyć swoją przyszłą żonę.
W Wielkim Sepcie zbiera się kilkadziesiąt osób, by być świadkiem ślubu Sansy i Tyriona. Cersei Lannister odbywa pogawędkę z Margaery i w niezawoalowany sposób grozi dziewczynie. Sansę do ślubu prowadzi w zastępstwie jej ojca Joffrey. Różnica wzrostu między małżonkami dostarcza zebranym sporo radości, zwłaszcza podczas obrzędu nałożenia płaszcza żony.

Melisandre odwiedza Gendry’ego w jego komnacie. Chłopak jest zdezorientowany otaczającym go bogactwem oraz uwodzącą go kapłanką, ale chętnie poddaje się zabiegom Melisandre. Zaabsorbowany urodą i doświadczeniem kapłanki nie zauważa, że kobieta unieruchamia go w łóżku, a po związaniu chłopaka przykłada do jego ciała trzy pijawki. W komnacie pojawiają się Stannis i Davos. Według Melisandre jej zachowanie jest odpowiedzią na wątpliwości Davosa co do mocy królewskiej krwi. Stannis pali pijawki, wypowiadając nazwiska trzech uzurpatorów: Robba Starka, Balona Greyjoya i Joffreya Baratheona.

Na weselu Sansy i Tyriona panuje nastrój daleki od beztroski. Pan młody próbuje się upić, Królowa Cierni usiłuje rozwikłać zawiłości pokrewieństwa i powinowactwa, jakie zajdą po ślubie Margaery z Joffreyem i Lorasa z Cersei, Tywin nakazuje synowi czym prędzej skonsumować małżeństwo, a Joffrey wykorzystuje okazję by dokuczyć Sansie. Król wzywa obecnych do zaangażowania się w ceremonię pokładzin, ale ostatecznie Tyrion odprowadza żonę do komnaty bez asysty świadków. W pokoju Tyrion obiecuje Sansie, że nie tknie jej, jeśli ona sama tego nie zechce i zasypia.

Daario Naharis zakrada się do obozu Daenerys w przebraniu Nieskalanego. Wchodzi do namiotu Dany, ale nie zamierza zabijać dziewczyny. Przynosi jej w worku głowy dowódców Drugich Synów. Daario deklaruje, że najemnicy i on sam należą do Daenerys i będą dla niej walczyć.

Sam, Goździk i dziecko zatrzymują się na noc w starej, drewnianej szopie. W pobliżu stoi czardrzewo. Sam rozmawia z dziewczyną o imieniu dla jej dziecka, a z dworu dobiega coraz głośniejsze krakanie. Tarly wychodzi na zewnątrz, by się rozejrzeć. Dostrzega na czardrzewie pełno kruków, a z lasu wychodzi upiór o niebieskich oczach. Goździk jest przekonana, że Biały Wędrowiec przyszedł po jej dziecko. Sam próbuje go powstrzymać, ale upiór niszczy jego miecz. Chłopak wbija w plecy stworzenia obsydianowy sztylet i pokonuje przeciwnika. Sam wraz z Goździk i dzieckiem uciekają do lasu, ścigani przez ptaki.

Różnice między książką a serialem
– potomkiem Roberta Baratheona, którego Melisandre chciała wykorzystać do czarów był Edric Storm, nie Gendry
– Tyrion proponował Sansie, że jeśli chce, może wyjść za mąż za Lancela Lannistera, ale Sansie było obojętne z kim weźmie ślub, bo miała świadomość że dla Lannisterów liczą się tylko jej prawa do Północy
– Sansa nie uklękła, by ułatwić Tyrionowi założenie płaszcza żony, jej mąż musiał – na polecenie Joffreya – wspiąć się na plecy błazna, co dodatkowo rozbawiło zebranych. Później Sansa zawstydziła się swego uporu.
– książkowa Sansa ma w chwili swego ślubu niecałe 13 lat. Serialowa bohaterka jest o rok starsza
– Daario nie zabił Mero. Bękart Tytana ukrywał się w armii Daenerys i próbował zamordować dziewczynę podczas jednej z jej przejażdżek konnych. Dany uratował Barristan Selmy, który dopiero wówczas przyznał, kim naprawdę jest.
– Sama i Goździk uratował przed Innymi Zimnoręki, tajemniczy osobnik, któremu towarzyszyło stado kruków.

Artykuł Odcinek 8 – Drudzy synowie pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.