Królewska Przystań

Tywin Lannister zleca stopienie miecza rodowego Starków, Lodu, należącego do Eddarda Starka, na dwa mniejsze. Lord Tywin przygląda się procesowi, po czym pali pochwę miecza z wilczej skóry.

Tywin prezentuje jeden z mieczy swojemu synowi Jaimemu. Ten jest pod wrażeniem oręża, gdyż Lannisterowie od dawna nie mieli własnego miecza z valyriańskiej stali, a od Zagłady Valyrii nie słyszano o wykuwaniu nowych. Tywin przyznaje, że wynajął kowala, by przekuć miecz kogoś, kto miecza już nie będzie potrzebował. Królobójca wydaje się być wdzięczny ojcu za wspaniały prezent, jednakże ma problemy ze schowaniem broni do pochwy – jego lewa ręka wciąż nie dorównuje sprawnością utraconej prawej dłoni, co nie uchodzi uwadze ojca. Tywin brutalnie stwierdza, że Jaime nie może służyć w Królewskiej Gwardii mając tylko jedną dłoń. Między mężczyznami rodzi się napięcie, gdyż Królobójca nie chce słyszeć o opuszczeniu Gwardii, nawet gdy ojciec proponuje mu zwolnienie z przysiąg i powrót do Casterly Rock, by Jaime zaczął rządzić jako lord. Tywin jest wściekły z powodu odmowy syna. Wydziedzicza go, pozwala jednak zachować miecz.

Tyrion Lannister wraz z Bronnem i Podrickiem czeka na dornijską delegację z księciem Doranem Martellem na czele, zaproszonych na królewskie wesele. Ku zaskoczeniu Krasnala, książę nie zjawia się z powodu choroby. Dornijscy lordowie informują Tyriona, że zamiast Dorana przybył jego młodszy brat, książę Oberyn, zwany Czerwoną Żmiją. Ku większej konsternacji Tyriona, Oberyn zjawił się w mieście przed świtem. Karzeł postanawia odnaleźć księcia Oberyna, zanim ten zdąży narobić kłopotów. Eskortowanie dornijskich lordów do ich komnat poleca Straży Miejskiej.

Tymczasem książę Oberyn, wraz ze swoją faworytą Ellarią Sand, ocenia prostytutki w jednym z wielu domu uciech w stolicy. Gdy jednak Oberyn słyszy „Deszcze Castamere” dobiegające z sąsiedniego pomieszczenia, wścieka się i wplątuje w utarczkę z ludźmi Lannisterów. Jeden z żołnierzy sięga po miecz, jednak książę jest szybszy: rani przeciwnika w dłoń nożem. Gdy do komnaty wchodzą Tyrion z Bronnem, Oberyn i Tyrion wychodzą na zewnątrz, by porozmawiać w cztery oczy. Książę Dorne otwarcie przyznaje, że przyjechał do stolicy w poszukiwaniu sprawiedliwości oraz zemsty za swoją siostrę, Elię Martell i jej dzieci, którzy zginęli z ręki Gregora „Góry” Clegane’a podczas grabieży Królewskiej Przystani na rozkaz Tywina Lannistera. Tyrion jest zakłopotany tak otwartym oskarżeniem swego ojca o tę zbrodnię. (Jak dotąd nikt nie śmiał głośno przyznać, że to Tywin Lannister nakazał zamordować dzieci księcia Rhaegara).

Sansa Lannister z domu Stark, jej mąż Tyrion i służka Shae siedzą w ogrodach. Shae jest zmartwiona Sansą, która straciła apetyt. Dziewczyna jednak jest wciąż zrozpaczona po śmierci brata i matki. Tyrion prosi, by Shae wyszła, gdyż chce porozmawiać z żoną na osobności. Lannister bierze Sansę za rękę, co nie uchodzi uwadze zazdrosnej Shae. Sansa cofa dłoń, lecz Tyrion nie poddaje się. Mówi, że musi spróbować jej pomóc. Dziewczyna opowiada mu, że nie śpi w nocy, bo wciąż myśli o zamordowanych członkach swojej rodziny. Tyrion proponuje leki, jednak Sansa uparcie ignoruje jego rady. Daje mu do zrozumienia, że wie o drastycznych szczegółach śmierci matki i brata. Prosi męża, by pozwolił jej iść do Bożego Gaju. To jedyne miejsce, którym może być sama. Lannister zgadza się.

Tyrion zaś udaje się do swoich komnat, gdzie spotyka Shae. Kobieta pragnie znowu być jego kochanką. Karzeł jej odmawia. Jest zły na nią i martwi się, że ktoś mógł zauważyć, że służka wchodziła do jego komnat, co mogłoby sprowadzić na nią niebezpieczeństwo. Shae jest zazdrosna o Sansę. Zarzuca Tyrionowi, że chciał odesłać swą kochankę za Wąskie Morze. Tyrion jest skonfundowany, a Shae opuszcza komnatę.

Qyburn sporządził Jaimemu złotą dłoń. Lannister nie jest zachwycony atrapą. W komnacie znajduje się również Cersei, która wyraża wdzięczność eksmaesterowi za sprawienie jej bratu nowej dłoni. Gdy Qyburn opuszcza pomieszczenie, Królobójca zauważa, że jego siostra zaczęła pić. Cersei zgryźliwie stwierdza, że w ostatnich czasach za dużo na nią spadło: śmierć jej męża, wyjazd Myrcelli do Dorne, oblężenie Królewskiej Przystani, ślub Joffrey’a z Margaery… Jaime mówi, że pozostaje w Królewskiej Gwardii, więc wciąż będzie mógł być blisko niej. Próbuje ją pocałować, jednak królowa go odtrąca. Cersei czyni mu wyrzuty z powodu jego nieobecności. Nie zważa na tłumaczenia Jaimego, że był przecież więźniem. Kłótnię przerywa im służka, donosząca królowej, że Shae odwiedziła komnaty Tyriona.

Lady Olenna pomaga wnuczce w przygotowaniach do ślubu. Wybiera biżuterię dla przyszłej królowej. Rozmowę przerywa im Brienne z Tarthu. Olenna jest pod wrażeniem wojowniczki, która chciała porozmawiać z Margaery na osobności o Renlym Baratheonie. Brienne zwierza się Tyrellównie, że ich król został zabity przez tajemniczy cień o twarzy Stannisa Baratheona. Margaery zdaje się niewiele przejmować się informacjami od Brienne. Mówi, że teraz ich królem jest Joffrey,

Jaime Lannister, ser Meryn i Joffrey ustalają szczegóły ochrony królewskiego wesela. Joffrey szydzi z wuja, że jedynym jego osiągnięciem jest zabicie Aerysa Szalonego, a teraz, po stracie ręki, nie tylko nie zdoła zdobyć sławy swoich poprzedników, lecz także nie będzie w stanie dostatecznie chronić swego króla.

Sansa modli się Bożym Gaju. Z góry obserwują ją Jaime i Brienne. Kobieta przypomina Królobójcy przysięgę, którą ten złożył Catelyn Stark – rycerz miał czuwać nad jej córkami, by te były bezpieczne. Jaime z rozczarowaniem stwierdza, że i tak już zawalił, gdyż młodszej dziewczynki nie widziano od czasu śmierci Eddarda Starka. Jego zdaniem Arya jest martwa. Zaś Sansa została żoną Tyriona i Królobójca nie widzi wyjścia innego, niż pozostawić ją w Królewskiej Przystani. Brienne naciska na niego, że to wciąż nie zwalnia go z przysięgi. Jaime irytuje się na przyjaciółkę, jednak po chwili przyznaje jej rację.

Sansa modli się, dopóki nie usłyszy niepokojącego szelestu krzaków. W drodze powrotnej z Bożego Gaju czuje się śledzona. Podąża za nią gruby mężczyzna. Okazuje się być nim ser Dontos Hollard, podupadły rycerz-pijak, którego Sansa uratowała od śmierci z rąk Joffreya. Mężczyzna dziękuje jej za uratowanie życia i wręcza dziewczynie naszyjnik z niebieskimi kryształami, który należał do jego matki. Sansa, z początku niechętna, przyjmuje podarek. Obiecuje, że będzie nosić go z dumą.

Północ

Dzicy obozują w wąwozie. Ygritte, wyraźnie sfrustrowana, struga strzały. Tormund kpi sobie z niej, że nie była w stanie zabić Jona Snow, mimo że jest wyśmienitą łuczniczką. Stwierdza, że Ygritte puściła go żywym specjalnie, gdyż wciąż żywi do niego uczucia. Do obozu wkracza grupa mężczyzn; Dzicy nie wydają się być z tego powodu zachwyceni. Przybyszami są Thennowie, plemię kanibali. Zostali wysłani przez Mance’a, by wspomogli grupę Tormunda w pustoszeniu okolicznych ziem. Przywódca Thennów, Styr, zadaje Tormundowi niewygodne pytania, m.in. co się stało z ich wargiem i dlaczego nie ma z nimi Jona Snow. Tormund stwierdza, że odpowiada tylko przed Królem Zza Murem. Styr droczy się z Tormundem i Ygritte, że powinni spróbować ludzkiego mięsa, zwłaszcza mięsa Wron z Czarnego Zamku. Tormund i Ygritte spoglądają z niesmakiem na ludzkie ramię zawieszone nad paleniskiem.

Czarny Zamek

W Czarnym Zamku trwają przygotowania obrony przed najazdem Dzikich. Jon już wyzdrowiał z ran zadanych mu przez Ygritte, jednak wciąż wyraźnie kuleje. Spotyka się z kolejnym bolesnym ciosem – wieści o śmierci Robba. Jon zwierza się Samowi, że w dawnych czasach był zazdrosny o brata z prawego łoża, który we wszystkim przodował. Przyznaje się, że mimo wszystko zawsze kochał Robba.

Sam powiadamia przyjaciela, że już czas, by złożył zeznania przed sądem złożonym z tymczasowego zastępcy dowódcy ser Allisera Thorna, maestra Aemona Targaryena, pierwszego budowniczego Othella Yarwycka i, Janosa Slynta, który do nie dawna był dowódcą Straży Miejskiej Królewskiej Przystani. Thorne przepytuje Snowa o szczegóły śmierci Qhorina Półrękiego. Jon zeznaje zgodnie z prawdą, co jednak nie przekonuje wrogo nastawionych Thorne’a i Slynta . Mężczyźni oskarżają go o kolaborację z Dzikimi. Jon wścieka się, że bycie podwójnym agentem było zadaniem powierzonym mu przez Półrękiego, ale przyznaje, że złamał celibat z dziewczyną z Wolnych Ludzi. Slynt i Thorne uważają to za wyśmienity pretekst do ukarania Jona. Snow ripostuje, że w czasie, gdy oni czczo rozmawiają o jego złamanych przysięgach, Mance Rayder wraz z potężną, stutysięczną armią, szykuje atak na Nocną Straż od północy. Informuje ich, że drugi oddział Dzikich ma w tym samym czasie napaść na Czarny Zamek od południa. Thorne wciąż nie jest przekonany, lecz przesłuchanie kończy maester Aemon, stwierdzeniem, że Jon mówi prawdę. Komisja zostaje odwołana.

Za Wąskim Morzem

Daenerys Targaryen siedzi wraz ze swoimi trzema smokami nad brzegiem morza. Każdy ze smoków urósł do rozmiarów małego konia. Gdy Viserion i Rhaegal walczą o kawałek owczego mięsa, Drogon włącza się do potyczki. Dany próbuje uspokoić czarnego smoka, ale ten groźnie warczy i kłapie na nią zębami. Daenerys jest roztrzęsiona. Zjawia się zmartwiony Jorah Mormont. Mężczyzna zauważa, że nawet Matka Smoków nie jest w stanie do końca kontrolować tych bestii.

Daenerys wraca do swojej armii Nieskalanych. Pytają o Daaria Naharisa i Szarego Robaka. Okazuje się, że obaj mężczyźni siedzą naprzeciw siebie, a każdy na wyciągniętych rękach trzyma swój miecz. Daario informuje Daenerys, że ten, który dłużej utrzyma oręż, będzie mógł jechać obok Daenerys. Dany odpowiada z przekąsem, że ten przywilej należy do Joraha Mormonta i ser Barristana Selmy’ego, po czym stwierdza, że ten, który jako ostatni będzie trzymał miecz może sobie znaleźć nową królową, by dla niej walczyć. Daario i Szary Robak szybko rezygnują z konkurencji.

Daenerys i Missandei obserwują przemarsz wojsk Nieskalanych. Dany planuje atak na niewolnicze miasto Meereen. Do kobiet podchodzi Daario Naharis. Prosi, by Missandei zostawiła go samego z królową, gdyż chce omówić z nią strategię. Jak się okazuje, mężczyzna przyniósł Dany kwiaty. Ta jest z początku poirytowana, ale po paru chwilach ulega urokowi najemnika. Armia Nieskalanych zatrzymuje się. Zaniepokojona Daenerys podchodzi do ser Barristana i Joraha. Rycerze wpatrują się w ukrzyżowane dziecko-niewolnika. Ser Jorah informuje królową, że krzyże z dziećmi znaczą każdą milę na ich drodze do Meereen. Dany o odległość tego miejsca od miasta w milach. Dowiaduje się, że 163. Daenerys poleca swoim przybocznym, aby usunęli niewolniczą obrożę niewolniczej z ciała dziecka, zanim je pogrzebią.

Dorzecze

Arya Stark i Sandor Clegane wędrują po zrujnowanym przez wojnę Dorzeczu. Arya naciska na towarzysza, żeby sprawił jej konia. Dziewczynka zapewnia go, że nie ucieknie. Jej cała rodzina jest nie żyje, więc nie ma się do kogo udać. Sandor odpowiada, że planuje ją zawieźć do ciotki, lady Lysy Arryn w Dolinie, i uzyskać za nią okup.

Podróżni obserwują gospodę. Arya rozpoznaje jednego z gości. Okazuje się być nim Polliver, człowiek Góry, który zabił jej przyjaciela Lommy’ego. Co więcej, okazuje się, że żołdak wciąż ma jej miecz, Igłę. Arya rusza na spotkanie z Polliverem, aby odzyskać oręż i zemścić się jednak zostaje zatrzymana przez Ogara pod drzwiami gospody. Razem wchodzą do środka. Gdy siadają przy stole, zwracają uwagę Pollivera, który rozpoznaje Sandora. Zaczyna się rozmowa między dwoma mężczyznami. Polliver zachęca Sandora do plądrowania okolic, jako że obaj służą Lannisterom. Clegane kwituje to słowami „pieprzyć króla”. Polliver orientuje się, iż pogłoski o porzuceniu Lannisterów przez Ogara są prawdziwe. W karczmie wywiązuje się bijatyka między Sandorem a ludźmi Góry. Arya z początku nie miesza się do potyczki, wkrótce jednak wspiera w walce Ogara. Dziewczynka dostrzega szansę, by zemścić się na Polliverze. Zabiera mu Igłę i powtarza nad powalonym mężczyzną te same słowa, które żołdak mówił przed zabiciem Lommy’ego. Dziewczynka uśmierca żołnierza. Zapewne Ogar był pod wrażeniem, bo gdy po chwili razem opuszczają karczmę, Starkówna dosiada własnego wierzchowca.

 
„Gra o tron” – różnice między książką a serialem:
- Książę Oberyn od razu wychodzi na spotkanie Tyrionowi,
– Polliver ginie zabity przez Ogara,
– Ogar zostaje ciężko ranny w wyniku starcia w karczmie,
– Arya zabija w podobny sposób innego człowieka Góry, Raffa Słodyczka,
– Thennowie są nie kanibalami, lecz jednymi z najbardziej cywilizowanych ludów za Murem,
– ser Alliser Thorne nie był zastępcą Lorda Dowódcy,
– przesłuchanie Jona ma miejsce dopiero po bitwie o Czarny Zamek,
– Sansa specjalnie chodzi do Bożego Gaju, by omawiać tam z ser Dontosem plan ucieczki ze stolicy. Spotykała się z upadłym rycerzem kilkakrotnie,
– Sansa od ser Dontosa otrzymała siatkę na włosy, nie naszyjnik,
– Jamie i Brienne docierają do Królewskiej Przystani już po weselu Joffreya,
– Brienne zaraz po przybyciu do stolicy została zatrzymana w sprawie śmierci Renly’ego.

autor: Il Biondo

Artykuł Odcinek 1 – Dwa miecze pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Trzech mężczyzn wyrusza za Mur z zadaniem śledzenia Dzikich. Jeden ze zwiadowców znajduje obozowisko w lesie, a w nim rozczłonkowane ciała dzikich ludzi, jednak gdy doprowadza na miejsce swych towarzyszy okazuje się, że ciała zniknęły. Mężczyźni rozpoczynają poszukiwania śladów, które pozwoliłyby im odtworzyć przebieg wydarzeń. Tymczasem w lesie narasta atmosfera grozy i tajemniczości. Niespodziewanie pojawiają się dziwne blade zjawy o intensywnie niebieskich oczach. Jedna z nich zabija przywódcę zwiadowców, ser Waymara Royca. Pozostali mężczyźni rzucają się do panicznej ucieczki. Martwi Dzicy ożyli, a ich oczy również nabrały błękitnego, nieludzkiego odcienia. Drugi zwiadowca także ginie, ostatniemu zaś udaje się zbiec.

Zwiadowca z Nocnej Straży uciekał na południe, ale nie udało mu się daleko umknąć. Pojmali go ludzie z wilkorem na sztandarach i doprowadzili do lorda Eddarda Starka, pana Winterfell. W Winterfell trwa codzienne życie, chłopcy trenują posługiwanie się bronią, zaś dziewczęta zajmują się haftem. Starsza z córek Starka, Sansa, wyszywa prześlicznie, młodszej natomiast o wiele lepiej wychodzi strzelanie z łuku. Na wieść o schwytaniu dezertera Eddard Stark zbiera ludzi i rusza wymierzać królewską sprawiedliwość. Podczas egzekucji Namiestnikowi Północy towarzyszą synowie, podopieczny Theon Greyjoy oraz zbrojni z Winterfell. Dezerter wspomina o Białych Wędrowcach oraz próbuje przestrzec przed nimi świadków egzekucji, ale nikt poza Branem nie zwraca uwagi na jego ostrzeżenia. W drodze powrotnej Starkowie znajdują martwego jelenia, a parędziesiąt metrów dalej martwą wilkorzycę i jej szczenięta. Eddard Stark chce początkowo zabić szczeniaki, ale wobec argumentów Jona Snow (jest pięć szczeniaków, po jednym dla każdego z młodych Starków) ustępuje, przykazując tylko, iż dzieci mają same zająć się opieką i wychowaniem swoich zwierząt. Gdy drużyna Starków się oddalała, Jon Snow znajduje kolejnego małego wilkora. W odróżnieniu od pozostałych ten jest białego koloru i Snow zachowuje go dla siebie.

Do Winterfell przybywa z wiadomością kruk. Lady Stark odnajduje męża w bożym gaju, ostrzącego miecz pod czardrzewem o białym pniu i czerwonych liściach. Przynosi mu wiadomość o śmierci jego przyjaciela Jona Arryna, który był dla Starka jak ojciec. Informuje go ponadto, że z wizytą do Winterfell wybiera się król Robert Baratheon.

W siedzibie rodu Starków trwają przygotowania do królewskiej wizyty. Catelyn wspomina o zamiłowaniu Tyriona Lannistera do nocnych lektur, choć zdaniem maestra Luwina Tyrion noce spędza na pijaństwie. Robb, Jon i Theon udają się do balwierza, tymczasem mały Bran dostrzega ze szczytu murów Winterfell królewski orszak. Matka chłopca stanowczo zabrania mu wspinaczki po murach. Królewski orszak wjeżdża do zamku. Rycerzom roziskrzonym wzrokiem przygląda się Arya, Sansie natomiast wyraźnie wpada w oko młody książę. Po wstępnych powitaniach król Robert udaje się wraz z Nedem do krypt. W podziemiach pokrótce wspominają dawne czasy, król Robert informuje Neda, że ten ma zostać jego namiestnikiem. Ponadto, król planuje połączyć ród Starków i Baratheonów więzami małżeńskimi, poprzez przyszły ślub Joffreya z Sansą.

Tyrion Lannister nie wita się z gospodarzami, gdyż spędza miłe chwile w miejscowym burdelu. Jego nieobecność zostaje zauważona. Jaime znajduje brata, informuje go o planowanej na wieczór uczcie i przyprowadza hurtem wszystkie zamówione przez Tyriona prostytutki.

Jon Snow nie bierze udziału w uczcie. Ćwiczy na dziedzińcu walkę mieczem i to on pierwszy zauważa przybycie Benjena Starka, swego stryja, jednego ze zwiadowców Nocnej Straży. W rozmowie z nim Jon sugeruje, że chciałby wstąpić do Nocnej Straży. Ned dzieli się z Benjenem informacjami uzyskanymi od dezertera z Nocnej Straży. Benjen zbywa obawy brata dotyczące Białych Wędrowców.

Nocną rozmowę Neda i Catelyn przerywa przybycie maestra Luwina. Dostarcza on list od Lysy Arryn, siostry Cat. Lysa pisze o swej ucieczce z Królewskiej Przystani, informuje też, że jej mąż został zamordowany i że za tą zbrodnią stoją Lannisterowie. Catelyn stara się odwieść Neda od przyjęcia godności królewskiego namiestnika, przypomina mu losy jego brata i ojca.

W odległym Pentos młoda Daenerys Targaryen przygotowuje się do spotkania ze swym przyszłym mężem. Jej brat, Viserys, planuje wydać ją za khala Droga, wodza półdzikiego plemienia Dothraków, w zamian za pomoc w odzyskaniu utraconego tronu. Na weselu wojownicy z khalasaru bawią się w prymitywny sposób, zaś Viserys niecierpliwie wygląda chwili, w której otrzyma od Droga obiecaną armię. Weselnicy przynoszą swoje dary – wygnany z Westeros rycerz, ser Jorah Mormont, ofiaruje Daenerys książki, w których spisana jest historia Siedmiu Królestw, zaś prezentem od magistra Illyrio są trzy smocze jaja, pochodzące z Krainy Cienia za Asshai. Khal Drogo daje Daenerys w prezencie piękną klacz i wspólnie udają się odludne miejsce, by tam dopełnić małżeństwa.

W Winterfell mieszkańcy wraz z gośćmi udają się na polowanie. Bran Stark wykorzystuje okazję i wspina się na mury zamku. W trakcie wspinaczki na jedną z wież przyłapuje Cersei i Jaimego Lannisterów na zdradzie małżeńskiej. Po krótkiej rozmowie Jaime niespodziewanie zrzuca Brana z okna.

Różnice między książką a serialem:

– w powieści dezerter z Nocnej Straży jest śmiertelnie przerażony i nie próbuje przekazać żadnych informacji odnośnie Innych,
– sceny, w której chłopcy ćwiczą strzelanie z łuku i Arya popisuje się swą celnością, nie ma w książce,
– w książce to Catelyn nalegała na wyprawę na południe, Ned chciał pozostać w Winterfell
– noc poślubna Daenerys i khala Drogo została w książce zaprezentowana subtelniej

Podyskutuj o tym odcinku na naszym forum!

(aw)

Artykuł Odcinek 1 – Nadciąga zima pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

(Ang. „The North Remembers”)

W Królewskiej Przystani trwa turniej rycerski. Sandor Clegane nie daje swemu przeciwnikowi najmniejszych szans. Jeden z rycerzy stawia się pijany i Joffrey każe wlać mu do gardła beczkę wina, ale w obronie pijaka staje Sansa. Dziewczyna przekonuje króla, że zabicie kogoś w swoje urodziny przynosi pecha. Dontos zostaje zdegradowany do roli błazna. Do miasta przybywa Tyrion ze swym wojskiem, aby objąć obowiązki królewskiego namiestnika i wkracza na posiedzenie małej rady.

W Winterfell Bran z maestrem Luwinem wysłuchują próśb lordów podległych Starkom. Bran śni wilczy sen i patrzy na świat oczami swego wilkora. Hodor i Osha prowadzą go do bożego gaju. Po drodze chłopak zauważa na niebie kometę. Osha uważa, że jest to znak smoków.

Kometę widać również nad pustkowiem, przez które wędruje Daenerys ze swymi towarzyszami. Droga jest ciężka, a gdy umiera klacz którą Daenerys otrzymała od khala w prezencie ślubnym, dziewczyna wysyła swoich braci krwi w trzy strony świata, by zbadali teren.

Na dalekiej Północy, za Murem, kometa także jest widoczna. Wyprawa Nocnej Straży dociera do Twierdzy Crastera, pierwszej osady dzikich, której mieszkańcy nie opuścili swoich domów. Craster twierdzi, że odpowiedzieli oni na wezwanie Mance Raydera, Króla za Murem, który gromadzi ludzi.

Nad Smoczą Skałą widać kometę bardzo dobrze. Melisandre, kapłanka ognistego boga R’hllora pali posągi Siedmiu. Jedyną osobą, która próbuje ją powstrzymać jest stary maester Cressen, ale zgromadzeni nie reagują na jego apel. Na wezwanie kapłanki Stannis wyciąga z płomieni płonący miecz, a obecni oddają mu pokłon. Później Stannis dyktuje list, w którym ogłasza nieprawe pochodzenie Joffreya, Tommena i Myrcelli, i nakazuje dostarczyć tę wiadomość do wszystkich zakątków kraju, od Muru po Arbor. Maester Cressen wrzuca do swego kielicha z winem jakąś substancję i namawia Melisandre na spełnienie toastu ze wspólnego kielicha. Cressen umiera.

Robb rozmawia z Jaimem Lannisterem. Wie, że Stannis rozesłał list informujący o braku praw do tronu Joffreya. Robb chce wysłać do Królewskiej Przystani posła z warunkami zawarcia pokoju. Theon sugeruje, że okręty jego ojca Balona Greyjoya mogą być przydatne podczas wojny z Lannisterami. Catelyn usiłuje wyperswadować synowi ten pomysł, podkreślając, że Balon Greyjoy nie jest człowiekiem godnym zaufania. Cat pragnie wrócić do Winterfell, do swoich synów, ale Robb wysyła ją do Krain Burzy, by negocjowała z Renlym Baratheonem.

Cersei rozmawia z Littlefingerem o konieczności odszukania zaginionej Aryi Stark. Rozmawia też z Joffreyem. Młody król nie jest przejęty zaginięciem Aryi, natomiast niepokoją go plotki jakie słyszy odnośnie swego wuja Jaimego oraz Cersei. Joffrey dopytuje się o nieprawo urodzone dzieci Roberta Baratheona, a policzkującej go matce grozi, że za kolejne uderzenie króla zostanie ukarana. Złote płaszcze mordują w Królewskiej Przystani bękarty Roberta Baratheona.

Różnice między książką a serialem:

– Sandor nie brał udziału w urodzinowym turnieju Joffreya, bo uważał że poziom zawodów jest tak słaby, iż nie warto brać w rękę miecza
– Cressen próbował otruć Melisandre na samym początku „Starcia królów”. W książce palenie posągów Siedmiu ma miejsce w późniejszych rozdziałach.
– scena rozmowy Cersei i Littlefingera nie miała miejsca w książce

(aw)
(fot. materiały prasowe HBO)

Artykuł Odcinek 1 – Północ pamięta pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Sam ucieka przez białe pustkowie. Zostaje zaatakowany przez ożywionego trupa, ale z opresji ratują go bracia z Nocnej Straży. Niestety, podczas ataku Białych Wędrowców Samowi nie udało się wysłać kruków z ostrzeżeniem. Teraz to od Strażników i tego czy uda im się zanieść wieści o śmiertelnym niebezpieczeństwie za Mur, zależy los Królestwa.

Tymczasem Jon Snow, jako jeniec Dzikich, dociera do ich obozu, w którym zgromadzili się Wolni Ludzie oraz olbrzymy. Zostaje zaprowadzony do namiotu Mance’a Rydera – Króla za Murem. Wychowany po południowej stronie Muru Jon, oddaje pokłon temu, kogo bierze za władcę Wolnych Ludzi. Popełnia podwójną pomyłkę – osoba którą wziął za Króla za Murem to Tormund Zabójca Olbrzyma, a Wolni Ludzie nie klękają przed nikim. Po tej gafie Jon odbywa rozmowę z prawdziwym Mance’m Ryderem, próbując go przekonać, aby ten przyjął go w swoje szeregi. Mance jest ciekawy co kieruje Jonem. Nie wierzy w zapewnienia o pragnieniu wolności. Ostatecznie daje się przekonać, że Jon poczuł się zawiedziony tolerancją Nocnej Straży dla Crastera i jego kontaktów z Innymi.

W Królewskiej Przystani giermek Tyriona Podrick Payne przerywa Bronnowi rozrywki w burdelu, podczas gdy jego pan odbywa rozmowę z siostrą. Cersei chce wiedzieć, co takiego Tyrion opowiada o niej Tywinowi. Rozmowa kończy się akurat w chwili, gdy sprowadzony przez Poda Bronn, przybywa by znów bronić Tyriona. Zastrzega jednak, że po bitwie nad Czarnym Nurtem stał się ser Bronnem, a to będzie się przekładać na wyższe zarobki.

Ocalały z bitwy Davos, przebywa na samotnej skale pośrodku morza. Jego nadzieją jest przepływający okręt, który zauważa rozbitka. Jednak gdy podpływa szalupa, jej załogę interesuje, po której stronie Davos walczył. Cebulowy Rycerz, choć nie bez wahania, pozostaje wierny jedynemu prawdziwemu królowi – Stannisowi. To dobry wybór, ponieważ statek należy do przyjaciela Davosa, osławionego pirata Salandora Saana. W kapitańskiej kajucie Davos wspomina swego poległego w bitwie syna i dowiaduje się o nowych porządkach na Smoczej Skale. Według Salandora pokonany Stannis oddał władzę Czerwonej Kapłance. Davos chce by Saan zawiózł go na Smoczą Skałę, by mógł zabić Melisandre.

Młody król Północy Robb Stark, wraz ze świtą dociera do opuszczonego Harrenall, gdzie znajduje ślady po masakrze swoich ludzi. Chorąży Robba – lordowie Bolton i Karstark są wściekli na Catelyn Stark, za to, że uwolniła Jaimego Lannistera. Robb każe umieścić matkę w celi, a sam wraz ze swą piękną młodą żoną, pomaga jedynemu ocalałemu z masakry – człowiekowi o imieniu Qyburn.

W stolicy Tyrion odwiedza ojca, wyrzucając mu, że jego zasługi w obronie Królewskiej Przystani nie zostały docenione. Żąda potwierdzenia swych praw do Casterly Rock. Tywin zapowiada, że Tyrion w nagrodę otrzyma stosowną pozycję, żonę i włości, ale nigdy nie dostanie rodowej siedziby. Grozi też, że powiesi następną prostytutkę, którą znajdzie w jego sypialni.

Sansa ze swą służącą, a kochanką Tyriona, Shae oglądają statki w porcie. Zastaje je tam lord Baelish, który zapewnia Sansę o swej przyjaźni i obiecuje pomoc w ucieczce. W tym samym momencie jedna z prostytutek zatrudnionych w przybytku Littlefingera – Rose ostrzega Shae przed Petyrem.

Daenerys żegluje do Astaporu, a coraz większe smoki unoszą się ponad okrętem. Jorah namawia ją na kupno armii Nieskalanych.

Davos przybywa na Smoczą Skałę i spotyka się z królem Sannisem. Królowi towarzyszy czerwona kapłanka Melisandre. Davos sprzeciwia się paleniu ludzi przez króla i jego kapłankę. Ta zarzuca kapitanowi, że gdyby nie sprzeciwił się zabraniu jej na bitwę nad Czarnym Nurtem, Stannis wygrałby to starcie. Davos próbuje ją zabić, jednak bez powodzenia. Ostatecznie ląduje w lochu.

W Królewskiej Przystani lady Margaery zatrzymuje królewski orszak w Zapchlonym Tyłku, by spotkać się z biedotą i sierotami, których ojcowie zginęli w niedawnej bitwie. Podczas kolacji, Cersei krytykuje Margaery za taką nieostrożność, jednak Joff stara się zrobić wrażenie, na narzeczonej.

Daenerys dopływa do Astaporu. Krazys, właściciel Nieskalanych opowiada Dany o okrutnym szkoleniu, jakiemu są oni poddawani. Rozmowę tłumaczy młoda niewolnica Missandei, która stara się tuszować arogancję swego pana. Po spotkaniu z handlarzem niewolników, Daenerys ma wątpliwości jak powinna postąpić. Podczas spaceru po targu, młoda królowa pada ofiarą zamachu, na pomoc przychodzi jej nieznajomy, który okazuje się być ser Barristanem Selmym.

Wybrane różnice między książką a serialem:

– w książce Davosowi nie udaje się nawet porozmawiać ze Stannisem, ani przeprowadzić zamachu na Melisandre – od razu po przybyciu na Smoczą Skałę zostaje zamknęty w lochu;

– w książce, jakkolwiek wspomniana jest miłość prostego ludu do Margaery i hojnych Tyrellów sprowadzających do Królewskiej Przystani żywność, to sama Tyrellówna nie zajmuje się kontaktami z biedotą;

– Shae, choć w książce staje się służącą Sansy, nie okazuje jej aż takiego przywiązania jak w serialu;

– Barristan Selmy, po uratowaniu Daenerys (przy udziale eunucha Grubego Belwasa) nie wyjawia jej swej prawdziwej tożsamości

autor: Nimue

Artykuł Odcinek 1 – Valar Dohaeris pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Arya Stark dopływa do Braavos, a kapitan statku dostarcza ją bezpośrednio pod Dom Czerni i Bieli, obiecując, że znajdzie tam tego, kogo szukała. Arya puka do czarno-białych drzwi, ale starszy mężczyzna, który pojawia się w progu, nie zamierza jej pomóc i twierdzi, że wewnątrz nie przebywa nikt o imieniu Jaqen H’ghar.  Dziewczyna spędza godziny na schodach budynku, powtarzając swoją „modlitwę” i wymieniając nazwiska wrogów, którym życzy śmierci. Po długim oczekiwaniu rozgoryczona Arya wrzuca otrzymany od Jaqena pieniążek do morza i odchodzi.

Brienne i Podrick zatrzymują się w gospodzie, w której przebywają Sansa Stark i Petyr Baelish. Brienne oferuje Sansie swój miecz, ale dziewczyna wysłuchawszy uwag Littlefingera odrzuca jej propozycję. Brienne ucieka z gospody, wprowadzając zamieszanie w szeregach zbrojnych lorda Baelisha. Żołnierze rzucają się w pogoń za nią i za Podrickiem, a Sansa i Littlefinger oddalają się. Brienne nie rezygnuje z dotrzymania słowa danego Catelyn Stark i mimo sprzeciwu Sansy nadal pragnie ją chronić.

Cersei Lannister wzywa Jaimego i pokazuje mu naszyjnik, przysłany z Dorne. Królowa rozpoznaje klejnot, który należy do Myrcelli. Jej zdaniem Martellowie w ten sposób ostrzegają Królewską Przystań przed pochopnym działaniem. Jaime deklaruje, że uda się do Dorne i przywiezie Myrcellę do domu. Na wyprawę zamierza zabrać ze sobą Bronna, choć ten szykuje się do ślubu z lady Stokeworth.

W Dorne Myrcella Baratheon spędza czas z Trystane Martellem. Ellaria Sand z oddali przygląda się młodym, a następnie odwiedza Dorana Martella. Nalega, by ten pomścił śmierć swego brata. Wskazuje, że córki Oberyna stoją po jej stronie i proponuje, by Doran oddał jej Myrcellę, a śmierć dziewczyny będzie zemstą za życie Oberyna. Doran odmawia.

Szary Robak i Daario Naharis patrolują ulice Meereen w poszukiwaniu Synów Harpii. Daario uzyskał informacje, które pozwalają im schwytać jednego ze skrytobójców. Podczas narady u Daenerys ma zapaść decyzja odnośnie przyszłości jeńca, a zdania wśród doradców smoczej królowej są podzielone. Po naradzie ser Barristan pozostaje jeszcze w komnacie i opowiada Daenerys o jej ojcu, Szalonym Królu. Stary rycerz wskazuje, że opowieści szerzone przez wrogów Targaryenów były prawdą. Dany obiecuje, że Syna Harpii czeka sprawiedliwy proces.

Tyrion wraz z Varysem podróżują do Volantis, by stamtąd udać się do Meereen. W karecie Tyrion zgodnie ze złożoną wcześniej obietnicą cały czas pije, co irytuje Varysa. Dla własnego bezpieczeństwa Tyrion musi się cały czas ukrywać, bowiem Cersei wyznaczyła nagrodę za jego głowę. Do Królewskiej Przystani przybywają łowcy nagród z makabrycznymi trofeami, ale żadna z dostarczonych przez nich głów nie należała do Tyriona. Szczątki zabiera do swych eksperymentów Qyburn. Królowa bierze udział w posiedzeniu małej rady. Jako doradca króla informuje o mianowaniu Mace’a Tyrella starszym nad okrętami i monetą, Qyburn obejmuje stanowisko starszego nad szeptaczami, zaś Kevan Lannister starszego nad armią. Stryj Kevan nie okazuje radości z nominacji i chce usłyszeć od niej bezpośrednio z ust króla. Twierdzi, że nie zamierza być marionetką Cersei i opuszcza posiedzenie małej rady, udając się do Casterly Rock.

Shireen uczy Goździk, a lekcjom czytania przysłuchuje się Sam. Dziewczyny rozmawiają o szarej łuszczycy, a Goździk opowiada o swoich siostrach, które zmarły na tę chorobę. Pogawędkę przerywa wejście królowej Selyse.
Jon Snow rozmawia ze Stannisem. Wyjaśnia królowi, że dzicy ludzie nigdy nie poprą jego sprawy i nie pójdą walczyć w jego wojnie. Stannis Baratheon pokazuje chłopakowi list, otrzymany od dziesięcioletniej Lyanny Mormont, która na prośbę o wsparcie zripostowała, że Północ zna tylko jednego króla, Starka. Stannis uważa, że w zbliżających się wyborach lorda dowódcy Nocnej Straży wygra ser Alliser. W zamian za oddanie hołdu i ofiarowanie służby Stannis obiecuje Jonowi Snow zalegalizowanie pochodzenia, nazwisko Stark i tytuł lorda Winterfell.
Rozpoczynają się wybory lorda dowódcy. Za ser Alliserem gardłuje Janos Slynt, za wiekowym ser Dennisem przemawia jeden z braci, a tuż przed rozpoczęciem głosowania Samwell Tarly wygłasza mowę, w której przypomina zebranym zasługi Jona Snow. W głosowaniu Jon i Alliser otrzymują identyczną liczbę głosów, ale maester Aemon dokłada swój głos i on przeważa.
998 lordem dowódcą Nocnej Straży zostaje Jon Snow.

Arya poluje na gołębie na ulicach Braavos. Zaczepiona przez trzech młodych mężczyzn wyciąga miecz, ale rzezimieszki rzucają się do panicznej ucieczki na widok staruszka z Domu Czerni i Bieli. Arya podąża za nim, a ten nie zatrzymując się idzie prosto do świątyni. Przed drzwiami oddaje Aryi wrzuconą przez nią do morza monetę. Starzec ruchem ręki odmienia swoją twarz. Przed Aryą stoi Jaqen H’ghar i gestem zaprasza ją do przekroczenia progu Domu Czerni i Bieli.

W Meereen Mossador, który podczas narady doradzał Daenerys uśmiercenie pojmanego Syna Harpii, odwiedza jeńca w więzieniu i zabija go. Daenerys zamierza ściśle przestrzegać prawa i skazuje go na śmierć, nie słuchając błagań ani samego skazanego, ani zebranych. Publiczna egzekucja powoduje gwałtowną zmianę w nastawieniu mieszkańców miasta, którzy otwarcie okazują Daenerys wrogość. W mieście dochodzi do zamieszek. Nocą na szczyt piramidy w której mieszka Daenerys przylatuje Drogon.

Gra o tron – różnice między serialem a powieścią

– w Braavos Aryę na brzeg wysadza jeden z synów kapitana statku, również pod Domem Czerni i Bieli. Tam dziewczyna spotyka kapłana określanego przez nią mianem „miłego staruszka”.

– książkowa Arya nie wciągnęła Waldera Freya na swoją listę

– podczas swej wędrówki Brienne nie spotkała Sansy

– od ucieczki z Królewskiej Przystani Sansa przedstawia się wszędzie jako Alayne Stone, nieprawo urodzona córka Littlefingera. Jej prawdziwą tożsamość zna tylko kilka osób, a Sansa farbuje włosy, by ich rudy kolor nie naprowadził nikogo na skojarzenia odnośnie jej pochodzenia.

– Jaime Lannister nie podróżował do Dorne. Myrcellę miał przywieźć jeden z królewskich gwardzistów (ser Balon Swann), zaś Jaime po pogrzebie Tywina i po ślubie Tommena wyjechał do Dorzecza, by tam zaprowadzić pokój. Bronn faktycznie ożenił się z Lollys Stokeworth, ale nie towarzyszył Jaimemu w podróży. Kompanem Lannistera, a zarazem partnerem w ćwiczeniach z mieczem, był niemy kat, ser Illyn Payne.

– w książce Ellaria Sand wykazywała się dużym opanowaniem i, mimo iż opłakiwała śmierć Oberyna, to dostrzegała bezsens zemsty i próbowała powstrzymać Żmijowe Bękarcice. Z Doranem rozmawiały kolejno Obara Sand, Nymeria Sand i Tyene Sand i każda z nich domagała się od niego reakcji.

– Tyrion podróżował z Illyrio Mopatisem. Varys po uwolnieniu go z więzienia najprawdopodobniej pozostał w Królewskiej Przystani.

– Kevan Lannister nie chciał się podporządkować Cersei. Odmówił objęcia stanowiska królewskiego namiestnika, stawiając zaporowy dla Cersei warunek, by opuściła Królewską Przystań i miejsce u boku syna.

– Samwell Tarly zaangażował się w przekonanie braci do kandydatury Jona, wykazując spore talenty polityczne. Za pomocą zręcznych argumentów przekonał niektórych kontrkandydatów, by swoje głosy przekazali Jonowi.

– Jednym z warunków postawionych przez Stannisa Baratheona było przyjęcie wiary w R’hllora. Jon Snow poważnie rozważał propozycję Stannisa, ale pojawienie się Ducha było dla Jona sygnałem, że powinien dochować wierności starym bogom i dotrzymać przysięgi złożonej Nocnej Straży.

– kandydaturę Jona na dowódcę Nocnej Straży zgłosił Edd Cierpiętnik, który również startował w wyborach. Jon Snow wygrał wybory ze znaczną przewagą nad kontrkandydatami.

– Daenerys wzięła od starych rodów Meereen zakładników, ale po kolejnych zabójstwach dokonanych przez Synów Harpii stanowczo odmówiła uśmiercenia ich. Epizod z Mossadorem pojawia się tylko w serialu.

(aw)

Artykuł Odcinek 2 – Dom Czerni i Bieli pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

(Ang, „The Kingsroad”)

Daenerys porzuca stosunkowo wygodne życie u magistra Mopatisa i wyrusza w podróż z khalasarem Droga. Dziewczyna z trudem dostosowuje się do życia wśród Dothraków, długotrwała jazda konna jest dla niej uciążliwa, a małżonek nadal budzi w niej lęk. Daenerys może liczyć na życzliwość Joraha Mormonta, który chętnie z nią rozmawia. Z khalasarem wędruje także Viserys, zdecydowany towarzyszyć khalowi i siostrze dopóki nie odzyska utraconej korony.

W Winterfell skacowany Tyrion Lannister budzi się wśród psów. Przebudzeniu przygląda się Joffrey Baratheon, który informuje wuja o planowanym powrocie do stolicy. Tyrion nakazuje siostrzeńcowi udać się do Neda i Catelyn i zapewnić ich o swym współczuciu. Gdy chłopiec nie chce wykonać polecenia, zostaje spoliczkowany przez swego wuja. Tyrion udaje się na śniadanie, które spożywa w towarzystwie rodzeństwa i siostrzeńców. Informacja o tym, że Bran prawdopodobnie przeżyje wzbudza niepokój Cersei i Jaimego. Tyrion nie zamierza wrócić do Królewskiej Przystani wraz z całym orszakiem, bowiem chce udać się na Mur.

Catelyn czuwa przy Branie, który nadal nie odzyskał przytomności. Odwiedza ją Cersei, wspomina swoje utracone przed laty dziecko i zapewnia o modlitwie w intencji Brana.

Jon Snow rozmawia z Jaimem Lannisterem. Snow czuje się już bratem z Nocnej Straży, choć rozmowa z bardziej doświadczonym wojownikiem, jakim jest Lannister, uświadamia chłopakowi własne braki. Jon zamawia u zamkowego kowala dodatkowy miecz, który ma być prezentem dla jego młodszej siostry Aryi. Miecz jest specjalnie dostosowany do dłoni dziewczynki, a Jon udziela siostrze pierwszej lekcji posługiwania się bronią: kłuj przeciwników ostrym końcem miecza. Na koniec Jon odwiedza Brana i żegna się z pogrążonym w śpiączce bratem. Obiecuje mu iż kiedyś wspólnie będą wędrować po Murze. Catelyn z trudem znosi obecność Jona i nakazuje mu opuścić pomieszczenie. Pokój odwiedza także Ned. Catelyn nie potrafi się pogodzić z wyjazdem męża, ale nie jest w stanie go odwieść od podjętej decyzji. Jon Snow żegna się z Robbem i wraz z królewskim orszakiem opuszcza Winterfell. Wędrowcy wkrótce się rozdzielają, Jon wraz z Benjenem i Tyrionem udaje się na Mur. Przed rozstaniem Jon wypytuje Neda o swoją matkę. Ojciec obiecuje mu, że przy następnym spotkaniu opowie o niej. Już podczas wędrówki na Mur Jon Snow orientuje się, iż rzeczywistość odbiega nieco od jego wyobrażeń na temat Nocnej Straży.

Catelyn nadal czuwa przy nieprzytomnym Branie. Maester Luwin stara się ją zaangażować w życie Winterfell, ale bezskutecznie. Część obowiązków bierze na siebie Robb, który również stara się uświadomić matce, iż pozostali członkowie rodziny potrzebują jej uwagi. Rozmowa zostaje przerwana, gdyż Robb dostrzega pożar w zabudowaniach Winterfell. W komnacie pozostaje Catelyn i to ona psuje szyki nieznajomemu, który zamierza dobić Brana. Kobieta próbuje odciągnąć go od syna i odnosi przy tym rany, ale interwencja wilkora Brana ratuje życie chłopca i jego matki.

Służące pomagają Daenerys przy toalecie, jednocześnie opowiadając o wierzeniach swego ludu na temat smoków. Jedna z dziewczyn podarowanych Daenerys przez Viserysa ma duże doświadczenie w sztuce miłości i khaleesi prosi, by nauczyła ją, jak uszczęśliwić khala.

Catelyn ogląda miejsce, w którym Bran spadł z wieży. Jest przekonana, że jej syn spostrzegł coś, co nie było przeznaczone dla jego oczu i ktoś chłopca zepchnął. Kobietę niepokoi także bardzo cenny sztylet z valyriańskiej stali, znaleziony przy niedoszłym mordercy. Catelyn zawiadamia o swoich podejrzeniach Robba, Theona, maestra Luwina oraz ser Rodrika. Zgadzają się, że należy powiadomić Neda o zaistniałych wypadkach. Catelyn postanawia osobiście udać się do Królewskiej Przystani. Towarzyszyć jej będzie ser Rodrick.

Podczas postoju królewskiego orszaku Sansa poznaje ser Illyna Payne, królewskiego kata. Następnie wraz z Joffreyem udaje się na przechadzkę. Podczas uroczego spaceru spotykają Aryę trenującą ze znajomym chłopakiem walkę na kije. Joff nie zważając na tłumaczenia Mycaha rani go swym mieczem, Arya próbuje bronić przyjaciela, ale książę szybko zdobywa nad nią przewagę. Aryę ratuje jej wilkorzyca i wspólnie uciekają, pozostawiając rannego Joffreya i Sansę. Aryi i Nymerii szukają lannisterscy żołnierze, dziewczynka przegania swego wilkora. Odnaleziona przez ludzi Lannisterów Arya zostaje doprowadzona przed oblicze króla, tam dziewczynka przedstawia swoją wersję wydarzeń, zaś Joffrey swoją. Relację ma uzupełnić Sansa, która jednak nie czuje się na siłach wystąpić przeciwko Joffreyowi i zasłania się niepamięcią, co budzi wściekłość Aryi. Cersei domaga się śmierci wilkora i Ned osobiście zabija Damę Sansy. Sandor Clegane dogania i zabija Mycaha i przywozi jego ciało do obozu. W dalekim Winterfell Bran budzi się ze śpiączki.

Różnice między książką a serialem:
– rozmowa Cersei z Catelyn, Jaimego z Jonem Snow oraz pożegnalna rozmowa Neda i Jona mają miejsce tylko w serialu

Podyskutuj o tym odcinku na naszym forum!

(aw)

Artykuł Odcinek 2 – Królewski szlak pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Dreadfort

W lasach otaczających zamek Dreadfort Ramsay Snow poluje na swą dawną służkę. Towarzyszy mu Theon, zwany teraz przez Ramsaya Fetorem, łuczniczka Myranda i sfora psów. Dziewczyna zostaje zagryziona przez psy. Fetor patrzy na scenę z przerażeniem i niesmakiem.

Lord Bolton zjawia się w Dreadfort wraz z armią, Locke’em i nową żoną, Waldą Frey. Ramsay gratuluje Locke’owi okaleczenia Królobójcy. Roose przerywa im, gdyż chce zobaczyć się z Theonem Greyjoyem. Gdy Theon zostaje wprowadzony do komnat, Roose jest poirytowany i zniesmaczony faktem, że młody Greyjoy znajduje się w takim stanie. Tłumaczy bękarciemu synowi, że Theon był cennym zakładnikiem, gdyż można było zażądać za niego uwolnienia Fosy Callin, twierdzy o strategicznym położeniu na granicy Północy i Dorzecza. Fosa jest pod kontrolą Żelaznych Ludzi, co utrudnia przemarsz wojsk Boltona. Ramsay odpowiada, że wysłał już warunki Balonowi Greyjoyowi, jednak ten odmówił. Roose zaś wścieka się, że bękarci syn poczynił to bez jego zgody. Ramsay zaś zmusza Fetora do wyjawienia prawdy o Branie i Rickonie, dzięki czemu lord Bolton dowiaduje się, że młodzi Starkowie wciąż żyją. Snow tłumaczy, że gdy północni lordowie dowiedzą się o Branie i Rickonie, to poprą synów Eddarda Starka jako prawowitych namiestników Północy. Roose zleca Locke’owi odnalezienie i zabicie młodych Starków, a Fetor sugeruje, że chłopcy mogą się ukrywać u ich przyrodniego brata w Czarnym Zamku. Ramsay zauważa, że przydałoby się usunąć i Jona. Roose ignoruje syna i poleca mu udać się do Fosy Callin i odbić ją z rąk Żelaznych Ludzi. W zamian obiecuje mu legitymizację.

Smocza Skała

Melisandre ofiarowuje Panu Światła trzech ludzi. Jedną z ofiar jest brat królowej Selyse, ser Axell Florent. Ser Davos Seaworth z niesmakiem obserwuje ceremonię. Zauważa, że król Stannis wydaje się równie niezadowolony. Po zakończeniu ceremonii, Cebulowy Rycerz z irytacją pyta króla, dlaczego ser Axell musiał zginąć. Stannis bez przekonania odpowiada, że jego szwagier nie zastosował się do rozkazu zniszczenia posągów Siedmiu. Davos nie jest usatysfakcjonowany takim tłumaczeniem.

Stannis, jego żona i Melisandre jedzą kolację. Król narzeka na jakość mięsa. Królowa odpowiada, że spiżarnie na Smoczej Skale są puste, na co Stannis proponuje by zamiast zepsutego mięsa służba serwowała ryby. Selyse przyjmuje to ze zdziwieniem, bo przecież Stannis nie lubi ryb. Ten odpowiada, że nienawidzi wielu rzeczy, ale jakoś je znosi. Selyse opowiada milczącej do tej pory kapłance, jak jej mąż podczas oblężenia Końca Burzy starał się zapewnić jej jakikolwiek posiłek. Melisandre przytakuje, mówi, że wie czym jest głód. Po chwili niezręcznego milczenia Selyse wyznaje, że boi się o duszę księżniczki Shireen. Według królowej dziewczynka jest uparta i krnąbrna – dlatego Pan Światła pokarał ją szarą łuszczycą. Zirytowany Stannis mówi, że Shireen to jeszcze dziecko i że nie pozwoli żonie bić córki. Selyse pokornieje, proponuje jednak, by Melisandre porozmawiała z Shireen.

Gdy Melisandre wchodzi do komnaty księżniczki, mała jeszcze nie śpi. Kapłanka pyta dziewczynkę czy widziała ceremonię. Shireen odpowiada, że słyszała jedynie krzyki palonych. Ma pretensje do Melisandre, bo ser Axell był jej wujkiem. Kobieta wyjaśnia, że Axell jest teraz w lepszym miejscu, a ogień oczyszcza i daje radość. Shireen odpowiada, że krzyki jej wuja z pewnością nie były krzykami radości, a w lepszym miejscu być nie może, gdyż zostały z niego kości i popiół. Melisandre kończy rozmowę stwierdzeniem, że jest tylko jedno piekło – to, w którym żyją.

Królewska Przystań

Tyrion i Jaime spożywają posiłek. Starszy z Lannisterów jest markotny, co nie uchodzi uwadze młodszego. Karzeł próbuje pocieszyć brata żartami – wznosi toast za rodzeństwo: karła, kalekę i wariatkę. Jaime zwierza się bratu, że nie umie walczyć lewą ręką, gdyż jego instynkt nie działa jak powinien. Martwi się, że nie spełni najważniejszego obowiązku królewskiego gwardzisty – ochrony monarchy. Tyrion zachęca brata do treningów. Zdradza Jaimemu, że ma świetnego kandydata na nauczyciela, który będzie trzymał gębę na kłódkę.

Nauczycielem okazuje się Bronn, który spotyka się z Jaimem w odosobnionym miejscu nad morzem. Jaime ma jednak wątpliwości czy najemnik okaże się dyskretny. Bronn mówi, że będzie milczał dopóki, dopóty jego kiesę zasila złoto. Mężczyźni przystępują do ćwiczeń, jednak najemnik używa swoich brudnych sztuczek i z łatwością zyskuje przewagę nad rycerzem. Uświadamia Jaimemu, że będzie musiał się ich teraz nauczyć, by mieć przewagę w walce.

W czasie przygotowań do królewskiego wesela Tyrion spotyka się z lordem Varysem. Starszy nad szeptaczami zdradza mu, że Cersei przyuważyła Shae i że kwestią czasu jest kiedy dowie się o niej jego ojciec. Tyrion naciska na Varysa, żeby w razie pytań eunuch okłamał lorda Tywina. Varys odmawia, gdyż boi się lorda Tywina. Za to mówi Tyrionowi, że jego zamorscy przyjaciele przyjmą Shae, jeśli ta ucieknie z Królewskiej Przystani.

Na weselnym śniadaniu Mace Tyrell wręcza królowi Joffreyowi prezent weselny – pięknie zdobiony puchar. Podczas gdy Joffrey wymienia się uprzejmościami ze swoim przyszłym teściem, Cersei obserwuje Shae usługującą przy stole. Zwraca uwagę ojca, że to właśnie kochanka Karła. Tywin rozkazuje przyprowadzić Shae do Wieży Namiestnika przed weselem. Tyrion wręcza Joffreyowi prezent od siebie i Sansy. Jest to historia dynastii Targaryenów, księga, którą powinien przeczytać każdy król. Joffrey, ku zaskoczeniu wszystkich, uprzejmie dziękuje wujowi. Następnie jeden z królewskich gwardzistów przynosi valyriański miecz – prezent od Tywina dla wnuka. Joffrey jest zachwycony. Sprawdza jego ostrość na księdze od Tyriona i Sansy. Nazywa swój oręż Wdowim Płaczem.

Tyrion spotyka się z Shae. Chce z nią zerwać, więc zachowuje się wobec niej oziębły. Chce odesłać ją na statek płynący do Pentos, gdzie czeka na nią dom i służący by mogła spędzić tam resztę swoich dni. Kłamie Shae, że od tej pory chce być wierny żonie. Kobieta jednak z łatwością demaskuje jego kłamstwo. Widzi, że Tyrion jest motywowany strachem przed siostrą i ojcem. Tyrion jednak nie wyjawia swoich prawdziwych motywów – obawy o życie Shae – tylko obraża kochankę, po czym mówi jej, że Bronn czeka, aby eskortować ją na statek.

Margaery i Joffrey biorą ślub w Wielkim Sepcie Baelora.

Na weselu lady Olenna rozmawia z lordem Tywinem na temat wkładu finansowego Tyrellów w królewskie wesele. Okazuje się, że Lannisterowie byli wspomagani przez swoich sojuszników z Reach oraz przez Żelazny Bank Braavos.

Bronn zapewnia Tyriona, że odeskortował bezpiecznie Shae na statek. Nikt ich nie śledził, a okręt odpłynął.

Olenna składa kondolencje Sansie z powodu śmierci jej matki i brata. Chwali fryzurę i naszyjnik Sansy, przy czym dotyka kryształów.

Król Joffrey wydaje się być znudzony ucztą weselną. Margaery wstaje i ogłasza, że resztki jedzenia z wesela będą przeznaczone dla biednych i głodujących, którzy ucierpieli przez wojnę pięciu królów.

Jaime podchodzi do ser Lorasa. Królobójca pyta młodego rycerza czy cieszy się na ewentualność ślubu z Cersei. Loras odpowiada, że nie może się doczekać. Podenerwowany Jaime ostrzega go, że ślub z Cersei sprowadzi na niego śmierć i nie powinien się z nią żenić. Loras drwi sobie z Królobójcy, tym samym daje znać, że wierzy w pogłoski o kazirodczym związku bliźniąt.

Brienne podchodzi do stołu królewskiego, by złożyć gratulacje młodej parze. Ciepło wita ją jedynie Margaery. Cersei drwi sobie z jej ukłonu, a Joffrey oskarża o zamordowanie Renly’ego Baratheona. Panna młoda zapewnia o niewinności wojowniczki, na co król mówi, że to szkoda – sam chętnie pogratulowałby osobie, która zabiła jego wuja. Brienne w zakłopotaniu a odchodzi od stołu. Zatrzymuje ją na osobności królowa Cersei. Wyraża wdzięczność dziewczynie, że bezpiecznie przywiodła Jaimego do Królewskiej Przystani. Wojowniczka z zadowoleniem stwierdza, że Lannister uratował jej życie kilkakrotnie, więc dług jest spłacony. Cersei jednak pozbywa się uprzejmego tonu i wypomina jej kilkakrotną zmianę stron. Brienne zaprzecza, że służy Jaimemu, na co Cersei drwi z dziewczyny, że ta kocha Królobójcę. Brienne znów jest zakłopotana, nie odpowiada i odchodzi. Cersei zaś rozkazuje maestrowi Pycellowi, by udał się do kuchni i nakazał służbie wyrzucić wszystkie resztki z wesela do psiarni.

Cersei i Tywin rozmawiają z księciem Oberynem, który przedstawia im swoją faworytę, Ellarię Sand. Królowa złośliwie mówi, że nigdy nie spotkała żadnego Sanda, choć wie, że to bękarcie nazwisko. Dornijczycy tłumaczą, że w ich ojczyźnie nikt nie pogardza bękartami, gdyż zrodzone są z prawdziwej namiętności, a nie z obowiązku. Dodają, że ich kraina różni się od reszty w Westeros, także tym, że w Dorne niesmak wywołuje gwałcenie i mordowanie kobiet i ich dzieci. Tywin i Cersei nie wyglądają na zadowolonych z wyraźnej aluzji do losu Elii Martell.

Król Joffrey wygłasza przemówienie, po czym na środek sceny weselnej wjeżdża pięciu karłów. Każdy z nich przebrany jest za króla uczestniczącego w wojnie pięciu królów. Joffrey ze złośliwą uciechą patrzy na Tyriona i Sansę. W przedstawieniu odegranym przez karły zostaje ośmieszony każdy z wrogów Joffreya; wywołuje to ogólne poruszenie i niesmak wśród gości weselnych: Ser Loras odchodzi od stołu, w gdyż obrażano jest pamięć króla Renly’ego; równie wstrząśnięta jest Sansa, gdy widzi odegraną przez komediantów śmierć jej brata. Jedynymi zachwyconymi osobami są Joffrey i Cersei. Król po zakończeniu przedstawienia próbuje zmusić Tyriona, by dołączył do pozostałych karłów. Jego wuj odmawia uprzejmie i proponuje, by w scence wziął udział sam Joffrey. Będzie to dla niego szansa okazania męstwa, którym nie mógł się popisać w bitwie nad Czarnym Nurtem. Oczywista kpina rozwściecza Joffreya, który wylewa Tyrionowi wino na głowę. Karzeł zachowuje spokój, a Margaery, doskonale wyczuwająca napięcie, przerywa im, wołając męża na toast. Joffrey nie ustępuje, proponuje wujowi, by ten był jego podczaszym. Tyrion podchodzi zrezygnowany do siostrzeńca, który zrzuca mu puchar na ziemię i kopie pod stół, a następnie każe przynieść. Naczynie podnosi Sansa, która podaje puchar mężowi. Tyrion nalewa wina, a napiętą sytuację znów przerywa królowa Margaery, poprzez zwrócenie uwagi pozostałych na główne danie – pasztet z gołębiami. Joffrey kroi mieczem potrawę, następnie próbuje pasztetu. W tym czasie Sansa i Tyrion próbują cichcem oddalić się, ale król ich zauważa i przypomina sobie o winie. Każe wujowi podać sobie napoju. Tyrion niechętnie podchodzi do stołu, by spełnić jego rozkaz. Podaje siostrzeńcowi napełniony puchar. Joffrey pije, po chwili zaczyna kaszleć, a w następnie się krztusić. Lady Olenna krzyczy, by pomóc chłopcu. Margaery jest przerażona, Cersei i Jaime rzucają się na ratunek synowi. Joffrey umiera poprzez uduszenie, w ostatnim jednak odruchu wskazuje palcem na Tyriona.

Różnice między książką a serialem:

– Ser Axell jest zdrajcą, próbuje wydać księżniczkę Shireen za Tommena za plecami króla Stannisa. Stannis skazuje go za to na śmierć na stosie,
– Tyrion planuje wydać Shae za pomniejszego lorda, nie opuszcza ona stolicy,
– Jaime trenuje z królewskim katem Illynem Payne’m,
– w książce na weselu tylko dwójka karłów bierze udział w przedstawieniu zorganizowanym przez Joffrey’a,
– Jaime i Brienne są nieobecni podczas królewskiego wesela.

autor: Il Biondo
Podyskutuj o tym odcinku na naszym forum!

Artykuł Odcinek 2 – Lew i Róża pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

(Ang. „Dark Wings, Dark Words”)

Brandon Stark budzi się ze snu o Trójokiej Wronie, w którym spotkał jeszcze kogoś – tajemniczego chłopaka. Opowiada o nim Oshy, jednak jego dzika przewodniczka nie jest zainteresowana snami i magią.

Król Północy spędza czas ze swą żoną, podczas gdy lord Bolton przynosi złe wieści. W Riverrun umiera dziadek Robba, a ojciec Catelyn, lord Hoster. Druga wiadomość jest jednak jeszcze gorsza – Żelaźni Ludzie spalili Winterfell i wymordowali jego załogę. Bran i Rickon zaginęli. Cat jest załamana, nie wiadomo też co się stało ze zdrajcą Theonem Greyjoyem.

Tymczasem Theon budzi się w nieznanym lochu i jest torturowany.

Wypuszczony przez lady Catelyn Królobójca oraz jego strażniczka – Brienne z Tarthu wędrują pieszo w kierunku Królewskiej Przystani. Lannister naigrawa się z dziewczyny, która nie daje się wyprowadzić z równowagi, dopóki rozmowa nie schodzi na jej uczucie do Renly’ego Baratheona. Brienne przykłada Jaimemu nóż do gardła, jednak scysję przerywa nadejście nieznajomego wieśniaka. Przypadkowo spotkany wędrowiec ostrzega parę przez zbójcami grasującymi w okolicy, ale Jaimego martwi raczej to, czy nie został rozpoznany.

W Królewskiej Przystani, Cersei rozmawia z Joffreyem, starając się wybadać, co jej syn sądzi o swojej narzeczonej Margaery. Wbrew jej intencjom, nie udaje jej się wzbudzić podejrzeń wobec młodej Tyrellówny.

Sansa Stark, za pomocą swojej służącej Shae przygotowuje się do wyjścia. Shae próbuje wzbudzić w młodej dziewczynie nieufność wobec Littlefingera i jego pozornie bezinteresownej pomocy. Rozmowę przerywa nadejście Lorasa Tyrella, który odprowadza Sansę do swej babci i siostry umilając drogę dworną konwersacją. Jego babcia, lady Olenna, nie traci czasu na takie konwenanse. Nie ukrywa, że jej syn Lord Wysogrodu jest durniem, a poparcie udzielone Renly’emu Baratheonowi było zdradą. Chce wiedzieć, jakim człowiekiem jest nowy narzeczony jej wnuczki – król Joffrey. Jej bezpośredniość i cięty język robią wrażenie na Sansie, nieprzyzwyczajonej do takiej szczerości. Dziewczyna wyjawia kobietom z Wysogrodu, że Joff jest potworem i sadystą. Lady Olenna nie wydaje się być  zszokowana tą wiadomością.

Robb Stark wraz ze swymi ludźmi zmierzają do Rivverun na pogrzeb lorda Hostera. Chorąży Robba – lord Karstark uważa to za błąd, a jeszcze większym błędem było, jego zdaniem, małżeństwo młodego Starka z Talisą. Ta tymczasem odbywa rozmowę z teściową. Catelyn wykonuje podarunek dla Siedmiu Bogów, który jest modlitwą za jej dzieci. Wspomina dwa poprzednie razy kiedy to robiła – dla Brana po jego upadku z wieży oraz dla swego pasierba Jona Snow. Catelyn opowiada o swojej nienawiści do bękarta męża oraz o wyrzutach sumienia, które z tego powodu odczuwa.

Snow wędruje z Dzikimi i ich Królem za Murem. Mance opowiada, jak udało mu się zjednoczyć wszystkie ludy zza Muru uświadamiając im, że pozostanie na północy oznacza śmierć. Jeden z dzikich – Orell, który jest wargiem (czyli człowiekiem umiejącym wchodzić w ciało zwierzęcia i widzieć jego oczyma) za pomocą swego daru widzi zabitych na Pięści Pierwszych Ludzi braci z Nocnej Straży.

Niedobitki braci również zmierzają na Południe. Sam Tarly nie ma już sił i gotów jest się poddać, jednak pomoc towarzyszy – Edda i Grenna oraz interwencja lorda dowódcy Mormonta sprawiają,  że idzie dalej.

Do obozowiska Brana zbliża się ktoś obcy. Okazuje się, że to tajemniczy młodzieniec, którego Bran widział w swym śnie o Trójokiej Wronie. Osha atakuje nieznajomego, ale w tej samej chwili zostaje napadnięta przez jego siostrę. O dziwo, obcy, którzy przedstawiają się jako Jojen i Meera Reed, wzbudzają zaufanie wilkora Brana – Laty.

Arya wraz towarzyszami, po opuszczeniu Harrenhall także wędrują do Riverrun, gdzie dziewczyna spodziewa się pomocy ze strony dziadka. Drogę przerywa im jednak spotkanie z Bractwem Bez Chorągwi, którego członkowie zapraszają dzieci na posiłek go gospody.

Shae przychodzi do komnat Tyriona, sprawiając, że ten martwi się o jej bezpieczeństwo. Shae natomiast niepokoi się o Sansę i jej stosunki z lordem Baelishem. Rozmowa szybko schodzi jednak na kurtyzanę Rose, a także na urodę Sansy. Shae robi Tyrionowi scenę zazdrości.

Margaery Tyrell odwiedza króla Joffreya, który obcesowo wypytuje ją o jej poprzedniego męża Renly’ego. Młoda kobieta jednak szybko omotuje króla swym urokiem.

Theon jest przesłuchiwany i torturowany. Jego oprawcy, chcą wiedzieć po co zdobył Winterfell. Gdy odchodzą, nieoczekiwanie swą pomoc oferuje mu młody służący, twierdząc, iż został przysłany przez siostrę Theona – Yarę.

Jojen Reed, który okazał się synem Howlanda Reeda, dawnego towarzysza Neda Starka, opowiada Branowi o zielonych snach, dzięki którym można widzieć rzeczy, które zdarzyły się bardzo daleko, w przeszłości lub przyszłości.

Arya, Gendry i Gorąca Bułka są się gośćmi Bractwa Bez Chorągwi. Arya stara się zrobić na banitach wrażenie groźnej wojowniczki. Banici chcą wypuścić dzieci w dalszą drogę, jednak do ich siedziby sprowadzony zostaje jeniec Sandor Clegane, który rozpoznaje w Aryi córkę Neda Starka.

Jaime i Brienne przekraczają most, na którym Jaimemu udaje się wyrwać Brienne jeden z mieczy. Bohaterowie walczą ze sobą, jednak ich pojedynek zostaje przerwany przez przyjazd niespodziewanych przybyszy pod sztandarem Boltonów, sprowadzonych przez puszczonego wcześniej wolno wieśniaka. Królobójca i jego towarzyszka stają się ich jeńcami.

Wybrane różnice:

– w książce rodzeństwo Reedów przebywało w gościnie Starków podczas ataku Theona i razem z Branne wyruszyło w podróż za Mur już z Winterfell

– książkowa Catelyn zdecydowanie ma znacznie chłodniejsze uczucia do Jona Snow i nie ma z tego powodu wyrzutów sumienia

– powieść nie opisuje dokładnie tortur jakim poddawany był Theon;

– Krwawi Komedianci, którzy pojmali Jaimego i Brienne w książce (zabijając kuzyna Jaimego, ser Cleosa, który w serialu nie występuje) podlegali wprawdzie lordowi Boltonowi, jednakże nie byli ludźmi z Północy.

autor: Nimue
(fot. materiały prasowe HBO)

Artykuł Odcinek 2 – Mroczne Skrzydła, Mroczne Słowa pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Eddard Stark wraz ze swymi ludźmi przybywa do Królewskiej Przystani. W sali tronowej Ned spotyka Jaimego Lannistera, który wspomina historię śmierci ojca i brata Starka. Jako królewski namiestnik Eddard bierze udział w posiedzeniu małej rady, w której oprócz niego zasiadają lord Varys, Renly Baratheon, maester Pycelle i Petyr Baelish, zwany Littlefingerem. Pod nieobecność króla dyskutują nad organizacją turnieju rycerskiego, jaki z polecenia Roberta Baratheona ma uświetnić fakt mianowania Neda na namiestnika. Przy okazji Stark dowiaduje się o ogromnym zadłużeniu korony.

Rozmowa Cersei z Joffreyem dotyczy ostatnich wydarzeń. Królowa przekonuje syna, że nad rzeką to on pokonał wilkora. Zapewnia go, że w przyszłości, jako król, to on będzie decydował o tym, co jest prawdą. Joffrey waha się, czy dalej powienien być zaręczony z Sansą, ale królowa przekonuje go argumentami politycznymi. Książe manifestuje chęć zaprowadzenia rządów silnej ręki w stosunku do wrogów, w tym przypadku do ludzi Północy.

Arya wraz z Sansą i septą Mordane spożywają posiłek. Młodsza z sióstr jest nadal pełna gniewu na Sansę, gdyż przez jej tchórzostwo i zachowawczość zginął Mycah. Ned przerywa kłótnię córek, odsyła Aryę do jej pokoju, a Sansie wręcza w prezencie lalkę. Dziewczyna nie cieszy się z niespodzianki i przypomina, iż nie bawi się lalkami odkąd ukończyła osiem lat. Ned odwiedza w pokoju Aryę i tam tłumaczy jej, iż w Królewskiej Przystani ich rodzina musi trzymać się razem. Ned dostrzega także miecz córki i entuzjazm dziewczynki. Zapowiada, iż będzie ona potrzebowała nauczyciela fechtunku.

W Winterfell Stara Niania dotrzymuje towarzystwa sparaliżowanemu Branowi. Opowiada mu historie o Białych Wędrowcach i ich poprzednim ataku na Siedem Królestw. Opowieść przerywa przybycie Robba. Bracia rozmawiają ze sobą, Bran upewnia się, czy diagnoza maestra Luwina odnośnie stanu jego nóg była prawdziwa. Chłopiec deklaruje, że wolałby być martwym niż kaleką.

Catelyn Stark z ser Rodrikiem przybywają do Królewskiej Przystani. Mają nadzieję na anonimowość w dużym mieście, ale straż miejska czeka na nich u bram miasta i eskortuje ich do komnat Petyra Baelisha. Littlefinger, poinformowany przez Varysa, wie o przybyciu Cat, obaj wiedzą także o sztylecie z valyriańskiej stali. Petyr deklaruje, że sztylet był jego własnością, ale stracił go na ubiegłorocznym turnieju urodzinowym Joffreya, bowiem postawił na zwycięstwo Jaime Lannistera, który przegrał swój pojedynek. Osobą, w której ręce przeszedł sztylet, był Tyrion Lannister. Ned otrzymuje wiadomość z Winterfell, a Littlefinger prowadzi go do jego żony. Petyr deklaruje pomoc przy zidentyfikowaniu osoby, która zaatakowała Brana. Catelyn wyrusza w dalszą drogę, żałując, iż nie dane jej będzie zobaczyć córek.

Tyrion przebywa na Murze. Tam przygląda się, jak Alliser Thorne szkoli rekrutów. Jon Snow okazuje się być dobrym szermierzem i po kolei pokonuje wszystkich przeciwników. Po walce jego rywale chcą się zemścić na chłopaku za porażki, ale przeszkadza im w tym Tyrion. Karzeł uświadamia Jonowi, że pozostali rekruci mieli o wiele cięższe życie od niego.

Król Robert rozmawia z towarzyszącymi mu rycerzami. Wspominają z ser Barristanem pierwszych zabitych przez siebie wrogów, a Jaimego Lannistera wypytuje o okoliczności zamordowania Szalonego Króla. Robert Baratheon przez cały czas pije wino, dostarczane mu przez Lancela Lannistera.

Daenerys wędruje wraz z khalasarem przez Morze Traw i rozmawia z ser Jorahem. Pragnąca chwili samotności księżniczka zatrzymuje khalasar i oddala się, ale jej agresywny brat napada na nią rozzłoszczony, że ktokolwiek śmie mu rozkazywać. Viserys grozi siostrze mieczem, ale interweniują Dothrakowie. Daenerys zabrania im krzywdzić Viserysa, który jest odtąd skazany na hańbiącą wędrówkę pieszo.

Jon Snow rozmawia z Benjenem Starkiem. Stryj zapowiada, że wkrótce uda się na wyprawę, bo jako pierwszy zwiadowca musi sprawdzić pewne niepokojące wieści. Jon chciałby wyruszyć na wyprawę wraz z nim, ale Benjen odmawia. Tyrion dyskutuje z Yorenem o najdziwniejszych rzeczach, które zdarzyło im się w życiu zjadać. Namawia czarnego brata, by wspólnie odbyli podróż do Królewskiej Przystani, gdzie Yoren będzie poszukiwał w lochach rekrutów na Mur.

Daenerys z pomocą swych służących uczy się języka dothrackiego. Służąca zauważa, że dziewczyna jest w ciąży. Jorah Mormont rozmawia z dothrackim wojownikiem o zaletach poszczególnych broni oraz o swych przodkach. Irri informuje ich o ciąży Daenerys. Nieco później Dany mówi khalowi, iż przeczuwa, że to będzie syn.

Arya rozpoczyna lekcje szermierki z Syriem Forelem, który przedstawia się jako nauczyciel tańca. Syrio uczy dziewczynkę wodnego tańca z Braavos, a lekcji przygląda się Ned Stark.

Różnice między serialem a książką:

– scena rozmowy Cersei z Joffreyem została dodana przez twórców serialu,
– w powieści to kowal Donal Noye powstrzymuje rekrutów przed pobiciem Jona Snow, a Jonowi uświadamia, że jego nowi towarzysze mieli cięższe życie niż on,
– w książce nie ma sceny rozmowy króla Roberta z Barristanem Selmym i Jaimem,
– książkowy Ned nie wysłuchał dezertera z Nocnej Straży i nie przekazał na Mur ostrzeżeń o Białych Wędrowcach.
– w książce Daenerys osobiście skazuje Viserysa na pieszą wędrówkę

Podyskutuj o tym odcinku na naszym forum!

(aw)

Artykuł Odcinek 3 – Lord Snow pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

(Ang. „Walk of Punishment”)

Trwają uroczystości pogrzebowe lorda Hostera Tully’ego. Bierze w nich udział Robb Stark wraz z matką, a także Edmure i Brynden Tully, zwany Czarną Rybą. Po pogrzebie Czarna Ryba i Robb zarzucają Edmure’owi, że nie posłuchał rozkazu i zniszczył plan Robba pokonania Tywina Lannistera.

Sam Tywin natomiast, prowadzi zebranie Małej Rady, w którym biorą udział Tyrion, Cersei, Littlefinger, Varys oraz maester Pycelle. Tywin jest wściekły z powodu braku informacji o Jaimem. Nakazuje też Littlefingerowi wyruszenie do Doliny i przeciągnięcie Lysy Tully na stronę korony. W jego zastępstwie mianuje Tyriona starszym nad monetą.

Pojmani przez ludzi Boltona, Jaime i Brienne, pomimo wspólnej niewoli nie zaprzestają kłótni. Jaime ostrzega Brienne przed gwałtem, który najpewniej ją czeka i radzi by się nie opierała.

Arya pozostaje w towarzystwie banitów, którzy jednak nie chcą już jej wypuścić, od kiedy wiedzą kim jest. Bractwo zabiera ją i Gendry’ego (a także pojmanego Ogara) ze sobą. Dochodzi do pożegnania z Gorącą Bułką, który postanawia zostać w gospodzie.

Catelyn rozmawia ze swym stryjem Czarną Rybą. Wspominają lorda Hostera i konflikt między braćmi. Catelyn opłakuje swych zaginionych, prawdopodobnie zmarłych synów.

Talisa opatruje dwóch młodych lannisterskich jeńców, którzy obawiają się Robba, z powodu niesamowitych historii krążących o nim i jego wilkorze.

Tymczasem Dzicy natykają się na dziwne znaki ułożone przez Białych Wędrowcach z martwych ciał. Mace rozkazuje Tormundowi wspiąć się na Mur. Razem z nim wysyła Jona.

Czarni bracia dochodzą do twierdzy Crastera, który nie wita ich uprzejmie. Ocalali członkowie Nocnej Straży, maja żal o takie traktowanie. W tle słychać odgłosy porodu. Sam odnajduje Goździk, która właśnie urodziła dziecko.

Theonowi z pomocą tajemniczego młodego służącego, udaje się umknąć z lochu.

Melisandre opuszcza Stannisa, zapewniając go jednak o swoim powrocie. Stannis pragnie śmierci pozostałych uzurpatorów.

W Astaporze Daenerys widzi okrucieństwo panów nad niewolnikami. Ser Jorah namawia Khaleesi do kupna świetnie wyszkolonej armii Nieskalanych. Ser Barristan jest temu przeciwny, uważa, że to niehonorowe. Dochodzi do negocjacji. Dany chce kupić wszystkich Nieskalanych, także tych nie do końca wyszkolonych. Kraznys – jeden z handlarzy niewolników uważa, że jej na to nie stać. Daenerys proponuje smoka za armie Nieskalanych. Obie strony zgadzają się na taką umowę, Dany żąda także niewolnicy Missandei.

Rose z Littlefingerem wydają Tyrionowi księgi rachunkowe Królestwa. Korzystając z pobytu w domu publicznym Baelisha, Krasnal postanawia odwdzięczyć się Podrickowi za uratowanie życia, fundując mu czas z luksusowymi kurtyzanami. Sam zajmuje się natomiast przeglądaniem ksiąg. Okazuje się, że korona jest wysoko zadłużona.

Theona zaczyna doganiać pościg, Przerażony mężczyzna rzuca się do ucieczki przez las, jednak zbrojni i tak go dopadają. Z pomocą niespodziewanie przychodzi ten sam człowiek, który pomógł mu wcześniej w ucieczce. Zabija on ścigających, z których jeden nazywa go bękartem.

Ludzie Boltona próbują zgwałcić Brienne. Powstrzymuje ich Jaime, twierdząc, że dziewczyna, jeśli pozostanie dziewicą, jest warta okupu wartego swej wagi w szafirach. Wydaje się, że Królobójcy, dzięki powoływaniu się na lorda Tywina, udaje się przekonać przywódcę żołnierzy i jego los wkrótce się odmieni na lepsze. Niespodziewanie Locke rozkazuje uciąć Jaimemu prawą dłoń.

Wybrane różnice między książką a serialem:
– książkowa żona Robba – Jeyne Westerling- była zwykłą szlachcianką, nie opatrywała jeńców i nie pojechała z nim na wojnę
– znaki układane przez Białych Wędrowców z martwych ciał, to pomysł twórców serialu
-książkowa Missandei miała 10 lat w serialu jest dorosłą kobietą
– motyw ucieczki Theona w książce, znany tylko z retrospekcji, wygląda inaczej. Theon ucieka razem z jedną z kobiet.

autor: Nimue

Artykuł Odcinek 3 – Ścieżka kar pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.