Zgodnie z ich przypuszczeniami szósty sezon rozwinął akcję daleko poza „Taniec ze smokami”. HBO wyemitowało dopiero cztery odcinki, a już co najmniej pięć fanowskich teorii zyskało potwierdzenie.

1. Jon Snow żyje

W 2011 roku George Martin pozostawił fanów w nieutulonym żalu, uśmiercając w jednym z ostatnich rozdziałów „Tańca ze smokami” Jona Snow. Przez pięć lat przez internety przetaczały się spory czytelników, z których część uwierzyła w pełni w wizję snutą przez Martina, zaś część przekonywała, że w świecie G.R.R.M. nic nie jest takie, jakie się wydaje, zaś sam Jon ma jeszcze do odegrania znaczącą rolę. Argumenty padały rozmaite, począwszy od poddawania w wątpliwość, czy Snow w ogóle zginął na skutek ciosów zadanych przez współbraci. Piąty sezon „Gry o tron” nie pozostawił nikomu zbyt wielkich złudzeń, podkreślając że obrażenia jakie odniósł Lord Dowódca były zbyt poważne, by chłopak miał szansę przeżyć. Do sporu czytelników dołączyli widzowie serialu i przez kilka miesięcy dalsze losy Jona Snow były głównym tematem rozmów na forach poświęconych twórczości Martina. W międzyczasie „wyciekły” zdjęcia z planu szóstego, na których Kit był z całą pewnością żywy. HBO dołożyło swoją cegiełkę do fanowskich dyskusji, decydując się na zamieszczenie wizerunku Jona Snow na plakacie promującym szósty sezon.

W drugim odcinku teorie fanów ostatecznie się potwierdziły, Jon Snow powrócił z zaświatów i nie musiał długo czekać, by Sansa Stark postawiła przed nim bardzo konkretne zadanie.

Być może w książce losy Jona Snow będą minimalnie różnić się od wersji serialowej. Fani przez lata dyskutowali nie tylko o tym, czy Jon zostanie przywrócony do życia, ale i w jaki sposób się to stanie. W serialu istotna była obecność na Murze Melisandre, kapłanki R’hllora, która miała okazję poznać Thorosa z Myr i dowiedzieć się o możliwości wskrzeszania zmarłych, jaką dysponują niektórzy z czerwonych kapłanów. Teorie popularne wśród wielbicieli książek biorą pod uwagę konieczność złożenia ofiary (wielokrotnie przywoływana przez Martina zasada, że za życie można zapłacić tylko śmiercią), zwolennicy innych fanowskich teorii wskazują natomiast na więź łączącą Jona z wilkorem i uważają, że Duch będzie miał znaczący udział w ożywieniu Jona Snow.

2. Ser Robert Strong to ożywiony Gregor Clegane

Czytelnicy „Uczty dla wron” oraz „Tańca ze smokami” od dawna byli przekonani, że Gregor Clegane jeszcze się w powieści pojawi. W kolejnych rozdziałach Martin przemycał wskazówki pozwalające przypuszczać, iż Qyburn w swej pracowni dokonuje eksperymentów słusznie zakazanych przez Cytadelę, a zmierzających do przywrócenia – przynajmniej w części- życia starszemu Clegane’owi. Autor jednakże nie postawił w powieści kropki nad i. Natomiast twórcy serialu podeszli do zagadnienia łopatologicznie, ukazując wpierw (w sezonie piątym) postęp prac nad unGregorem, zaś wisienką na torcie były sceny z sezonu szóstego, w których okazało się, iż wielka mistyfikacja (tożsamość powieściowego ser Stronga owiana jest tajemnicą) dla nikogo nie jest niespodzianką, a bohaterowie w rozmowach swobodnie wypowiadają się o Robercie Strong per „Gregor”.

3. Melisandre młodo wygląda, ale może pamiętać czasy kiedy bór szumiał w miejscu Królewskiej Przystani

Fanowskie teorie na temat czerwonej kapłanki są różne. Jedna z nich głosi, iż Melisandre jest córką Bloodravena, wskazywać na to mają jej czerwone oczy oraz wygląd zewnętrzny korespondujący z tym, jak opisywano Shierę Morską Gwiazdę, blisko związaną z Bryndenem Riversem. Wiadomo było, że moc kapłanki wspomagana jest przez noszony przez nią naszyjnik z rubinem, który to klejnot rozświetlał się w momencie korzystania przez Melisandre z magii R’hllora. Bohaterka zauważyła w jednej z rozmów ze Stannisem, iż prowadzi swoją walkę o wiele dłużej od niego. W końcowej scenie pierwszego odcinka przeżywająca kryzys wiary Melisandre zdejmuje naszyjnik i ukazuje się oczom widzów jako wiekowa kobieta. Twórcy serialu potwierdzili tym samym, że Melisandre jest o wiele starsza niż na to wskazywał jej wygląd, ale sam Bloodraven został w serialu wykreowany inaczej niż postać książkowa.

4. Howland Reed uratował Neda Starka pod Wieżą Radości dzięki nieczystemu zagraniu

Wieża Radości. Miejsce kluczowe dla wielu fanowskich teorii. Na rozwikłanie zagadki dotyczącej rodziców Jona Snow widzowie muszą jeszcze chwilę poczekać, natomiast otrzymali już odpowiedź na pytanie, jak zakończyła się walka Neda Starka z Arthurem Dayne i dlaczego Ned nie chwalił się wszystkim tą wygraną. W ogóle Martin bardzo oszczędnie dzieli się z fanami informacjami dotyczącymi wydarzeń z Wieży Radości. Zaledwie kilka wzmianek na tysiącach stron to stanowczo za mało, zważywszy na to, jakiego kalibru sceny miały tam – zapewne – miejsce. Podejrzenia fanów, że autor szykuje dla swych czytelników specjalną „bombę” nie są bezpodstawne. Tymczasem w „Starciu królów” czytamy:

Najwspanialszym rycerzem, jakiego w życiu widziałem, był ser Arthur Dayne, który posługiwał się orężem o nazwie Świt, wykutym z serca spadającej gwiazdy. Zwano go Mieczem Poranka i zabiłby mnie, gdyby nie Howland Reed.

Bran wspomina słowa swego ojca, przypomina sobie również, że Ned posmutniał i nie chciał kontynuować tego wątku. Na naszym forum Nimue zauważyła trafnie, że relacje między Nedem a Arthurem były specyficzne, to nie byli przypadkowi wrogowie, rywale, którym przyszło się z sobą zmierzyć. Gdyby nie wojna prawdopodobnie byliby rodziną. Ned, wedle tego co opowiadała Branowi w innym miejscu Meera Reed, był zafascynowany i zauroczony siostrą Arthura, Asharą Dayne. Niestety, wobec wojennych działań szczęście rodzinne należało odłożyć na później, a niedoszli szwagrowie stanęli na przeciwko siebie. Arthur był królewskim gwardzistą, legendarnym rycerzem i wyśmienitym szermierzem. Ned miał swoje zalety, ale jak sam przyznaje, nie mógł marzyć o pokonaniu Arthura Dayne. A jednak to Ned wyszedł cało spod Wieży Radości. Co się tam wydarzyło? Fani skupili się na frazie „i zabiłby mnie, gdyby nie Howland Reed” podejrzewając, że Howland uratował Neda postępkiem niegodnym rycerza. Wśród fanowskich teorii pojawiła się opinia o możliwości wykorzystania nadprzyrodzonych umiejętności Reeda, jak również teza o zadaniu ser Arthurowi banalnego ciosu w plecy. Serial ostatecznie potwierdził tę drugą opcję.

5. Za śmierć Balona Greyjoya odpowiada jego brat, Euron „Wronie oko”

Balon Greyjoy zmarł tragicznie, spadając podczas burzy z mostku łączącego poszczególne wieże Pyke. W świecie Martina nie takie nieszczęśliwe wypadki się bohaterom trafiały, ale zgon Balona wzbudził pewne podejrzenia wśród mieszkańców Żelaznych Wysp z uwagi na zachowanie jego brata, Eurona. Następnego dnia po wypadku Balona Euron powrócił niespodziewanie z wygnania i ogłosił się władcą Żelaznych Wysp.

Jedna z bohaterek powieści, obdarzona darem przepowiadania przyszłości wypowiedziała następujące słowa:

Śnił mi się człowiek, który nie miał twarzy. Czekał na kołyszącym się na wietrze moście, a na jego ramieniu siedziała utopiona wrona z wodorostami zwisającymi ze skrzydeł.

Fani wydedukowali, że do śmierci Balona przyczynił się człowiek bez twarzy, wynajęty przez Eurona „Wronie oko”. Serial potwierdził ich podejrzenia o tyle, że faktycznie to Euron strącił z mostku Balona, ale dokonał tego osobiście, a nie poprzez wynajętego skrytobójcę.

W bonusie teoria nr 6: Daenerys Targaryen jest odporna na ogień. 

Finał odcinka czwartego dał solidny argument do ręki fanom przekonanym o nadzwyczajnej odporności na ogień przedstawicieli rodu Targaryen. Daenerys powtarza często, że płynie w niej krew smoka, zaś powieściowe smoki to stworzenia, których żywiołem jest ogień.W serialu możemy kilkakrotnie zaobserwować niewrażliwość Daenerys na ogień, czego kulminacją było wyklucie smoków, w powieści odporność ta jest kwestią dyskusyjną. Wprawdzie Martin, zapytany o to zagadnienie wyznał, że Daenerys nie ma nadzwyczajnej odporności na ogień, zaś  fakt iż wyszła żywa ze stosu pogrzebowego khala Drogo należy rozpatrywać w kategorii jednorazowego incydentu, ale wydarzenia z Vaes Dothrak sugerują, że nie do końca może to być prawda.

Przed nami jeszcze sześć odcinków szóstego sezonu. Jest więcej niż pewne, że co najmniej jedna teoria (R+L) zostanie potwierdzona lub ostatecznie zaprzeczona. Do tematu wkrótce powrócimy.

Przeczytaj także: Fanowskie teorie potwierdzone przez VI sezon „Gry o tron” cz. II

(aw)

Artykuł Fanowskie teorie, które potwierdził szósty sezon „Gry o tron” pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

1. Sandor Clegane żyje

O ile większość fanów przyjmowała za pewnik, iż Jon Snow pojawi się jeszcze na kartach powieści, o tyle co do losów Ogara takiej pewności nie było. Część czytelników na podstawie wskazówek przemyconych przez Martina w „Uczcie dla wron” była przekonana, że Sandor przeżył i odnalazł spokój na Milczącej Wyspie (polecamy artykuł Luizy na ten temat), część zaś uznała iż Ogar umarł i młodszego Clegane’a nie ma między żywymi.
Twórcy serialu długo trzymali fanów w niepewności. Przecieki z planu skupiły się na osobie Jona Snow i w zasadzie jedyną plotką która mogła potwierdzać powrót Ogara był fakt zakwaterowania Rory’ego McCanna (aktor grający Sandora) w tym samym hotelu, w którym mieszkała serialowa ekipa. Przyznacie sami, słaba to poszlaka.
Odrobinę nadziei w fanowskie serca wlał Ian McShane, który przyznał w jednym z wywiadów, iż pojawia się w epizodycznej roli w serialu „Gra o tron”, a jego zadaniem jest przywrócenie do życia jednego z lubianych bohaterów. Fani szybko wydedukowali iż McShane może grać Starszego Brata, a bohaterem o którym była mowa będzie właśnie Sandor Clegane. Ku wielkiej radości #teamSandor odcinek siódmy serialu potwierdził te przypuszczenia.

Jak już mowa o teoriach związanych z Sandorem to odnotować należy, iż sezon szósty przekreślił fanowskie nadzieje na pojedynek braci, zwany przez fanów Cleganebowl. Książka i serial wątek ten prowadziły zgodnie – królowa Cersei chociaż odbyła pokutny marsz to nie otrzymała pełnego rozgrzeszenia. Aby ostatecznie udowodnić swoją niewinność (lub potwierdzić prawdziwość zarzucanych przez Wiarę win) Cersei będzie musiała odbyć próbę walki, a raczej próbę tę odbędzie w jej imieniu reprezentujący ją rycerz. Zgodnie z prawem królową reprezentować będzie jeden z królewskich gwardzistów. Oczywistym jest, iż Cersei wskaże ser Roberta Stronga jako swego reprezentanta (zaś skądinąd wiadomo że Robert Strong to nikt inny jak ożywiony magią Qyburna Gregor Clegane). Kto będzie reprezentował Wiarę? fani mieli kilka pomysłów, włącznie z wytypowaniem do tej roli Lancela Lannistera, ale równie często wysuwano kandydaturę Sandora. Ogar wśród zakonników miał przewartościować swoje życie i być może jako osoba bardziej zaangażowana religijnie zgodziłby się reprezentować podczas pojedynku Wielkiego Wróbla. Jak już wiemy, w serialu sytuacja nieco się skomplikowała, Tommen wydał edykt zabraniający sądów bożych, w efekcie czego Cersei zdecydowała się na użycie przemocy. Prawdopodobnie i w książce konflikt między Cersei Lannister a Wielkim Wróblem zostanie rozstrzygnięty inaczej niż przez pojedynek reprezentantów. Na spotkanie braci Clegane fani muszą jeszcze poczekać.

2. Benjen Stark się odnajdzie

Uwielbienie fanów dla stryja Benjena jest niesamowite, zważywszy na to, iż jest to postać z odległego planu, która zniknęła z kart powieści na początku tomu pierwszego (a mówimy o Pieśni Lodu i Ognia, przez którą przewijają się setki bohaterów). Jedyną osobą, która Benjena regularnie wspomina i ma nadzieję na jego powrót jest Jon Snow, a równie wytrwale pojawienia się sympatycznego zwiadowcy wypatrują czytelnicy. Fani spekulowali, iż być może Benjen jest Zimnorękim, ale ta teoria miała tyle samo zwolenników co przeciwników. W serialu Benjen Stark faktycznie powraca, ratując Brana oraz Meerę przed atakiem poddanych Nocnego Króla. Potwierdziły się obawy czytelników twierdzących, iż Benjen zginął za Murem, ale dobra wiadomość jest taka, że w odróżnieniu od pozostałych zwiadowców zabitych przez Innych Benjen nie przeistoczył się w zombie, nie zatracił własnej osobowości ani wspomnień i nadal walczy po stronie ludzkości.

3. „Hodor” nie jest przypadkowym słowem, ale ma swoje znaczenie

Słowo „hodor” uparcie powtarzane przez Waldera zwanego Hodorem od dawna było dla fanów zagadką. Czy „hodor” coś oznacza, czy też jest przypadkowym słowem podchwyconym przez nieco opóźnionego w rozwoju chłopca stajennego? Jeden z najbardziej przejmujących odcinków sezonu szóstego przyniósł odpowiedź i na to pytanie. „Hodor” to zniekształcone „hold the door”, a osobą odpowiedzialną za upośledzenie Hodora jest Bran Stark. Co ciekawe, na jednym z tematycznych for wiele lat temu pewien fan zaproponował taką właśnie interpretację słowa „hodor”.

4. Rickon Stark nie dożyje końca sagi, zaś Arya mimo szkolenia w Domu Czerni i Bieli pozostanie sobą

Książkowe i serialowe dzieje Rickona Starka podążają odrębnymi torami od dość dawna. W książce straciliśmy go z oczu pod koniec „Starcia królów”, a dzięki niememu giermkowi imieniem Wex wiemy, iż wraz z Oshą zamierzał ukryć się na Skagos. Lord Manderly wysyła Davosa po Rickona, gdyż sprowadzenie prawowitego spadkobiercy Neda Starka jest warunkiem przejścia na stronę Stannisa sił Białego Portu.
W serialu Osha rozstała się z Branem znacznie później, a schronienia zamierzała szukać u Umberów. Nie był to najlepszy pomysł, gdyż w serialu Umberowie są zwolennikami Boltonów, a na dodatek nie grzeszą inteligencją i nadzwyczaj łatwo pozbywają się swej najlepszej karty przetargowej. W tym układzie śmierć Rickona była kwestią czasu. Wprawdzie George Martin twierdzi, że serial i książka będą podążać różnymi ścieżkami do tego samego zakończenia i że postacie które zginęły w serialu niekoniecznie spotka śmierć w książce, ale przyznawał także iż źle mu się pisze dziecięcych bohaterów. Prawdopodobnie więc serialowe losy Rickona stanowią wskazówkę, iż bohater ten nie dożyje do końca sagi.

Arya Stark, która podczas szkolenia w Domu Czerni i Bieli usiłuje przekonać swych nauczycieli, iż wyzbyła się swojej osobowości pozostaje w głębi serca Aryą. Dziewczynka przybiera różne imiona, wdziewa łachmany, pozwala odebrać sobie wzrok a nawet zakłada twarze innych osób, ale cały czas pozostaje sobą. Sezon szósty potwierdził teorie fanów przekonanych, iż szkolenie człowieka bez twarzy to tylko etap w życiu Aryi, która powróci do Westeros by wykreślić pozostałe nazwiska ze swojej listy.

5. R+L=J

Teoria, która w zasadzie stała się kanonem.
Zagadka pochodzenia Jona Snow stanowi jeden z głównych motywów sagi. Eddard Stark, który trzymał się sztywno wersji iż Jon jest jego synem zrodzonym z nieprawego łoża najwyraźniej nie przekonał czytelników. Wśród licznych fanowskich teorii teza iż Jon jest synem Lyanny Stark i Rhaegara Targaryena zalicza się do najpopularniejszych, najstarszych i najlepiej „udokumentowanych”. Teorii R+L poświęcimy wkrótce osobny artykuł, natomiast serial potwierdził fanowskie podejrzenia w 99 procentach. Sprawdziło się podejrzenie, iż Lyanna zmarła w wyniku okołoporodowych komplikacji, zaś mały Jon jest synem nie Neda, a jego siostry. Nie uzyskaliśmy wprawdzie odpowiedzi na pytanie, kto jest ojcem dziecka, ale z wypowiedzi Lyanny („Jeśli Robert się o tym dowie… Wiesz co zrobi. Musisz go chronić”) wynika jasno, że ojcem jest osoba której nie darzy sympatią jej narzeczony, Robert Baratheon. Fani od lat są przekonani, iż ojcem Jona jest Rhaegar Targaryen. Po ostatnim odcinku „Gry o tron” jest to niemal pewne, ale znów – na ostateczne rozstrzygnięcie trzeba poczekać do kolejnego sezonu, lub liczyć na to, iż w międzyczasie Martin opublikuje tom szósty i tam rozwiąże między innymi i tę zagadkę.

Wzajemne zależności między książką a serialem są niepowtarzalne, a sytuacja w której serial zdradza dalszy rozwój akcji kultowej powieści jest bezprecedensowy. Już teraz można stwierdzić, że czytanie „Wichrów zimy” będzie bardzo ciekawym doświadczeniem, gdyż rzeczywistość serialowa przenika się z rzeczywistością książkową, zmieniając nie tylko opowiadaną historię ale i motywacje poszczególnych bohaterów. Serial potwierdził niektóre fanowskie teorie i pogrzebał inne (oprócz wspomnianego wyżej sądu bożego z udziałem Clegane’ów i sugestii iż Stannisowi nie uda się zdobyć Żelaznego Tronu, serial zaorał wątek dornijski, a wraz z nim Dornish Master Plan). Szósty sezon serialu „Gra o tron” przyczynił się też do powstania kolejnych teorii, z których do najciekawszych należy przypuszczenie, że Bran Stark był w stanie wpływać na historię i mimowolnie przyczynił się do szaleństwa Aerysa.

(aw)

Artykuł Fanowskie teorie potwierdzone przez sezon 6 „Gry o tron” cz. II pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

W rozdziale Catelyn III w „Grze o Tron” płatny zabójca podpala bibliotekę, by wywabić straże i rodzinę Brana z jego komnaty. Wdziera się do pomieszczenia i zaskoczony obecnością Catelyn, atakuje kobietę. Lady Stark kaleczy głęboko palce odsuwając ostrze od gardła. Niedoszły morderca zostaje zlikwidowany przez wilkora Brana. Gdy Catelyn dochodzi do siebie, ser Rodrik Cassel opisuje nóż asasyna:

Znaleźliśmy nóż w dłoni przestępcy. Moim zdaniem jest to zbyt wyszukana broń, jak
na takiego człowieka, więc przyjrzałem się dobrze sztyletowi. Ostrze z valyriańskiej stali, rękojeść ze smoczej kości. Ludzie jego pokroju nie noszą takiej broni. Ktoś musiał mu ją dać.
„Gra o Tron” Catelyn III str. 145 (2011)

Catelyn i ser Rodrik płyną do Królewskiej Przystani. Złote Płaszcze doprowadzają lady Stark do Czerwonej Twierdzy, gdzie w obecności Varysa Littlefinger wyznaje, że sztylet w zakładzie wygrał Tyrion Lannister podczas turnieju w dzień imienia księcia Joffreya.

Baelish postawił na Jaimego, który został wysadzony z siodła przez Lorasa. Po spotkaniu Catelyn i Eddarda w burdelu, Ned zatrzymuje sztylet jako dowód przeciwko Lannisterom.

Pojmany w gospodzie na skrzyżowaniu dróg Tyrion nie przyznaje się do zarzutu, jakoby to on wysłał mordercę do Brana. Po potyczce z górskimi klanami w drodze do Orlego Gniazda Krasnal oznajmia, że w bajce Littlefingera jest poważny błąd: Tyrion nigdy nie zakłada się przeciwko rodzinie.

Sztylet pozostaje w rękach Eddarda Starka w Królewskiej Przystani aż do czasu śmierci Roberta Baratheona. Gdy Ned przekazuje ostatnią wolę króla, Cersei niszczy dokument i nakazuje pojmać namiestnika. Co robi Baelish, który oszukał Starka i przekupił Złote Płaszcze?

Kiedy ludzie Neda kolejno ginęli, Littlefinger wyciągnął sztylet z pochwy Namiestnika i przyłożył mu go do gardła. Uśmiechnął się przepraszająco. – Ostrzegałem cię, żebyś mi nie ufał.
„Gra o Tron” Eddard XIV str. 551 (2011)

Sztylet znika z kart aż do „Starcia”, gdy Littlefinger dowiaduje się, że Tyrion oszukał go w sprawie potencjalnego mariażu pomiędzy księżniczką Myrcellą a Robertem Arrynem.

Te słowa nie udobruchały Littlefingera.
– Nie lubię, gdy mnie się okłamuje, panie. Nigdy już nie próbuj mnie oszukiwać.
Pod warunkiem, że ty odwdzięczysz mi się tym samym – pomyślał Tyrion, spoglądając na sztylet, który Littiefinger nosił u biodra.
„Starcie Królów” Tyrion VI str. 418 (2012)

Oczywiście Tyrionowi udaje się rozwiązać zagadkę zleceniodawcy zabicia Brana. Jest nim król Joffrey, który podczas śniadania przed swoim ślubem wymachuje prezentem od lorda Tywina. Goście proponują nazwy dla valyriańskiego miecza przekutego z Lodu przez Tobho Motta.

– Ostrożnie, Wasza Miłość – ostrzegł króla ser Addam Marbrand. – Valyriańska stal jest niebezpiecznie ostra.
– Pamiętam o tym. – Joffrey ujął Wdowi Płacz w obie dłonie i z całej siły ciął nim księgę, którą dostał od Tyriona, za pierwszym uderzeniem przecinając grubą skórzaną okładkę. – Ostra!
Mówiłem wam, że znam valyriańska stal.
„Nawałnica Mieczy” Sansa IV str. 224-225 (2014)

W rozmowie z Cersei Jaime przywołuje oskarżenie Catelyn Stark, która była przekonana, że to jedno z rodzeństwa stoi za zamachem na życie Brana. Jaime dochodzi do wniosku, że to Joffrey opłacił mordercę.

Pytanie, którzy zadają sobie fani brzmi: czy w świcie Roberta Baratheona w Winterfell był człowiek Littlefingera, który mógł podsunąć pomysł księciu? Dlaczego Joffrey wybrał akurat tak charakterystyczną broń? I czy Petyr Baelish nadal nosi przy sobie sztylet?

Przez chwilę wydawało się, że nastąpił impas, nagle jednak Lyn Corbray odwrócił się od kominka.
— Niedobrze mi się robi od tego całego gadania. Littlefinger przekona was, żebyście
oddali mu bieliznę, jeśli będziecie go słuchać wystarczająco długo. Ten spór można rozstrzygnąć tylko stalą.
Wyciągnął oręż. Petyr rozłożył ręce.
— Nie mam miecza, ser.
— Łatwo można temu zaradzić. — Po ciemnoszarej klindze oręża Corbraya pełgało
światło świec. Stal była tak ciemna, że przywodziła Sansie na myśl Lód, miecz jej ojca. — Twój jabłkożerca go ma. Powiedz mu, żeby dał ci swój albo łap za ten sztylet.
„Uczta dla Wron” Alayne I str. 449 (2015)

Wygląda na to, że ta wspaniała broń odegra istotną rolę w serialu. Spójrzmy na materiały promocyjne HBO Nordic.

Nie byłoby w tym nic niezwykłego, gdyby nie fakt, iż Entertainment Weekly tuż przed premierą 7. sezonu opublikował serię zdjęć i okładek z rodzeństwem Starków. Na jednym z nich Arya Stark w nowym stroju trzyma dłoń na pewnej charakterystycznej broni.

Fora dyskusyjne rozgorzały od spekulacji fanów – jak Arya weszła w posiadanie tego sztyletu? Czy zgładzi Littlefingera?

W 1. odcinku 7. sezonu Samwell Tarly czyta księgę zabraną z zamkniętej części biblioteki Cytadeli. Jest to książka o valyriańskiej stali, obsydianie, Valyrianach dekorujących broń smoczym szkłem, wreszcie znajduje mapę kopalni/pokładów obsydianu pod Smoczą Skałą. Przeglądając książkę Sam trafia na taki rysunek:

Wyglądają identycznie, prawda? Fani spekulują na temat zdobienia broni obsydianem. Jest to swego rodzaju rewelacja – tak kruchy materiał? Zwyczajowo używano szmaragdów, rubinów i innych kamieni szlachetnych. Ale smocze szkło?

Okazuje się, że kolejne strony przeglądanej przez Sama księgi zawierają na ten temat dokładniejsze informacje
(za forum westeros.org)

strona 1:

– Dzieci Lasu były szczególnie przerażone tym, że nawet gdy udało im się przebić zbroję (z brązu) i pokonać w walce Pierwszych Ludzi, zawsze przychodzili kolejni – to już wiedzieliśmy, ale czemu to jest w rozdziale o obsydianie? Pewnie dlatego, że dalej jest coś w stylu ‚i dlatego Dzieci posunęły się na ostatni desperacki czy – a potem pewnie jest o Młocie Wód, a potem o innych. Hmm… W serialu Innych stworzono przez dziwny rytuał z obsydianem – i pewnie dlatego ten akapit jest na stronie o smoczym szkle
– była wielka wojna i zginęło dużo Dzieci, potem zawarto pakt, który przyniósł ….. (nie da się przeczytać, ale pewnie pokój)
– coś jest wątpliwe, warto odnotować, że smocze szkło pojawiło się znów podczas (Długiej Nocy?)
– brąz nie mógł wytrzymać… kruche jak gałązka… jakkolwiek to było… Długa Noc… smoki
(Tłum. Lord Bluetiger)

strona 2:

– ??? (chyba ‚bezcelowe’) badania tak zwanej (wiedzy?) o arkanach i magicznych… (ostatnią) próbą jest pełnienie samotnej straży…. z trzema świecami ze smoczego szkła… Do czasu gdy nauczył się o… legendy…. o tym, że czarnoksiężnicy siedzący przed …. (magiczne?) zapalonymi świecami…. (mogli?)…. przez góry, morza i pustynie… sny i dawać im… jeden do drugiego przez pół (świata)… nie ma pochodni i …. może… ciemności.

Krótko mówiąc, to kawałek o tym, jak kandydat na maestra staje przed ostateczną próbą – siedzi sam w nocy, w ciemności, obok trzech zgaszonych świec ze smoczego szkła i może się przekonać, że legendy o czarnoksiężnikach, którzy mogli do siebie wysyłać wiadomości nawet z drugiego końca świata są fałszywe – i że nie warto studiować magii.
(Tłum. Lord Bluetiger)

strona 3:

Jest dość wyraźna:

Valyrianie znali smocze szkło na długo przed przybyciem do Westeros. Nazywali je (słowo po valyriańsku), co tłumaczy się jako ‚zamarznięty ogień’ w valyriańskim, legendy ze wschodu mówią o tym jak ich smoki topiły ten kamień smoczym ogniem, aż stał się roztopiony i kowalny. Valyrianie używali go do budowy dziwnych monumentów i do budowania bez złączeń i styków znanych z naszych współczesnych zamków.

Gdy Aegon Zdobywca wykuł swe Siedem Królestw, on i jego potomkowie zwykli ozdabiać swoje ostrza smoczym szkłem, czując pokrewieństwo (wieź) z kamieniem. Królewska moda na ozdoby ze smoczego szkła wkrótce rozprzestrzeniła się po Siedmiu Królestwach – wśród tych dośc bogatych by sobie na nie pozwolić. Rękojeści i głowice to najczęściej spotykane ozdoby ze smoczego szkła, jako, że jest zbyt kruche, by robić z niego użyteczną gardę. W rzeczy samej, to właśnie jego kruchość (w sensie niestabilność) jest tym co czyni go podobnym do wielkich rodów i odnoszących największe sukcesy kupców.
(Tłum. Lord Bluetiger)

strona 4:

– niewierny… do Westeros… używał smoków…. kamień, który… i część (pierścieni?) upiększonych z… (dla?) książąt i…na ogół smocze szkło… trudne by budować… ostentacyjnego rodzaju…

nieco dalej:

…. smocze szkło… (uznają)… za święty…. albo dlatego, że… jakieś tajemne…. jakkolwiek by było, wschodni magowie…. i amulety… (kawałek o leczniczych właściwościach)… powiązanie z… które wyjaśnia… nisko… kupowali… niestety… (Tłum. Lord Bluetiger)

strona 5:

a być może trzeba winić geografię (położenie wyspy?)… podczas gdy smocze szkło…. w Westeros, wyspa Smocza Skała – która nawet więcej niż odpowiada swojej nazwie – mieszcząc ogromne pokłady smoczego szkła….. starożytnej kopalni…. Pierwszych Ludzi, a jak teoretyzował maester Anlen, wartość bierze się z niedoboru/rzadkości.

Ale brak skutkuje bezwartościowością. To prawda, że według legendy Valyria wydobyła tak wiele smoczego szkła jak złota z kopalń pod Czternastoma Płomieniami, ale Zguba spaliła wszystkie dowody… pod Dymiącym Morzem, lub wypaliła je wespół ze smokami i nawet samym niebem owego dnia.
(Tłum. Lord Bluetiger)

Najciekawszy jest fragment o leczniczych właściwościach obsydianu:

There are even tales of less savage peoples that considered dragonglass as a cure for greyscale?. In his great work on ilnesses and diseases zapewne imię maestra writes that although little harm incurs from the ingestion, we should not discount the harm to the gullible whose money would be better spent on practical treatments.

Znamy nawet raporty o mniej barbarzyńskich ludach, które uważały smocze szkło za lekarstwo na szarą łuszczycę. W swoim wspaniałym dziele o chorobach i zarazach maester X pisze, że choć spożywanie (smoczego szkła, zapewne zmielonego) nie wywołuje żadnych szkodliwych objawów, nie powinniśmy lekceważyć szkody jaką wyrządza (taka ludowa medycyna) łatwowiernym – dla których lepiej byłoby jeśli ich środki zostałyby wydane na bardziej praktyczne terapie (pewnie u maestrów).
(Tłum. Lord Bluetiger)

Czyżby ktoś zarażony szarą łuszczycą, kto aktualnie przebywa w Cytadeli, miał wkrótce wrócić na Smoczą Skałę po lekarstwo? ;) Zobaczymy!

Wróćmy do tematu dekorowania broni smoczym szkłem. Czerwony obsydian? Jak najbardziej! Opowiada o nim Stannis Baratheon po walce z dzikimi pod Murem:

Król skinął krótko głową, jakby chciał powiedzieć, że wie o tym i nic go to nie obchodzi.
– Słyszałem, że zabiłeś to stworzenie obsydianowym sztyletem – powiedział do Sama.
– T… tak, Wasza Miłość. Dał mi go Jon Snow.
– Smocze szkło. – Śmiech kobiety w czerwieni brzmiał jak muzyka. – W języku dawnej Valyrii zwie się zamrożonym ogniem. Nic dziwnego, że niesie zgubę tym zimnym dzieciom Innego.
– Na Smoczej Skale, gdzie miałem siedzibę, w starych tunelach pod górą można znaleźć mnóstwo tego obsydianu – oznajmił Samowi król. – Odłamy, głazy, całe skalne półki. Przypominam sobie, że na ogół był czarny, ale widziało się czasem też zielony, czerwony, a nawet fioletowy. Wysłałem wiadomość do mojego kasztelana, ser Rollanda, każąc mu, by zaczął go wydobywać. Obawiam się, że Smocza Skała nie pozostanie w moich rękach zbyt długo, być może jednak, zanim zamek upadnie, Pan Światła pozwoli nam zgromadzić wystarczająco dużo tego zamrożonego ognia, byśmy mogli uzbroić się przeciw owym stworzeniom.
„Nawałnica Mieczy” Samwell V str. 523-524 (2014)

Hm, jeśli broń może być dekorowana smoczym szkłem to co z biżuterią? Przyjrzyjmy się pewnemu naszyjnikowi, który zdobył szerszy rozgłos dzięki 6. sezonowi „Gry o Tron”.

Melisandre dotknęła rubinu, który miała pod szyją, i wypowiedziała słowo. Jego dźwięk odbił się dziwnym echem od kątów pokoju, wijąc się niczym robak w jej uszach.
Dziki usłyszał jedno słowo, a wrona inne, ale żadne z nich nie było tym, które wyszło z jej ust. Rubin na nadgarstku dzikiego pociemniał, a spowijające mężczyznę kosmyki światła i cienia zamigotały, po czym wyblakły.
„Taniec ze Smokami” Melisandre I str. 547 (2011)

– Urok, tak jest. – Rubin wprawiony w okowy z czarnej blachy stalowej, które nosił na ręce, zapulsował nagle. Dziki uderzył w klejnot sztychem sztyletu. Stal stuknęła cicho o kamień. – Czuję go przez sen. Ciepły dotyk na skórze, przenikający przez metal. Delikatny jak pocałunek kobiety. Jak twój pocałunek. Ale czasami śni mi się, że zaczyna płonąć, a w twoich ustach wyrastają zęby. Codziennie myślę o tym, jak łatwo byłoby go wyrwać, i codziennie powstrzymuję się przed tym. Czy muszę do tego nosić te cholerne kości?
„Taniec ze Smokami” Melisandre I str. 540 (2011)

Spójrzmy na naszyjniki Melisandre i Kinvary. Zupełnie dwa różne kolory kamieni. A teraz bonus: zobaczcie, jaki kształt ma maska Quaithe z serialu. Jakie zdobienia noszą czerwoni kapłani ze Starego Volantis oraz Meereen.

Jeśli to jest obsydian to pozostawmy sobie pytanie, jakim cudem kruche smocze szkło zostało osadzone w tych naszyjnikach? Odpowiedź znajdujemy na 3. stronie książki Sama:

Valyrianie znali smocze szkło na długo przed przybyciem do Westeros. Nazywali je (słowo po valyriańsku), co tłumaczy się jako ‚zamarznięty ogień’ w valyriańskim, legendy ze wschodu mówią o tym jak ich smoki topiły ten kamień smoczym ogniem, aż stał się roztopiony i kowalny. Valyrianie używali go do budowy dziwnych monumentów i do budowania bez złączeń i styków znanych z naszych współczesnych zamków.
(Tłum. Lord Bluetiger)

Czy to możliwe, by przetopiony obsydian był materiałem idealnym do budowy valyriańskich dróg i budowli z czarnego, oleistego kamienia? (tajemnicze czarne, oleiste kamienie mają osobny wątek na naszym forum, zapraszamy!)

Czy serial sugeruje nam, że kombinacja smoczej/valyriańskiej stali i smoczego szkła tworzy magiczne miecze? Dodatkowo smocza kość pojawia się w rękojeści i łukach.

Na kartach Pieśni obsydian spotykamy:

1. w “Grze o Tron” maester Luwin daje Branowi i Rickonowi groty strzał, gdy przylatuje kruk z wiadomością o śmierci Eddarda Starka
2. Jon znajduje pod Pięścią Pierwszych Ludzi kawałki obsydianu i ukruszony róg zawinięte w płaszcz zwiadowcy. Z większych fragmentów wykonuje sztylet dla Sama i Starego Niedźwiedzia, rozdaje groty strzał przyjaciołom.
3. Podczas odwrotu z Pięści Pierwszych Ludzi Sam zabija Innego smoczym szkłem, które pochłania zimno i parzy Grenna w dłonie.
4. Gdy upiór Małego Paula atakuje Sama i Goździk uciekających na Mur, Sam uderza w istotę obsydianem, który kruszy się i rozpada.
5. Stannis po bitwie o Mur rozmawia z Samem i maesterem Aemonem o pokładach smoczego szkła pod Smoczą Skałą. Wysyła rozkaz wydobycia obsydianu i wysłania go na Mur.
6. Podczas poszukiwań w bibliotece Samwell znajduje wzmianki o dzieciach lasu przekazujących Nocnej Straży 100 obsydianowych sztyletów każdego roku w Erze Herosów
7. obsydian służy jako ozdoba: ser Brynden Blackfish ma obsydianową rybę-broszę, nad jedną z bram Qarthu Dany widzi smoki z łuskami z obsydianu,  Dagmer nosi pierścienie ze smoczym szkłem, ser Ilyn Payne w miejsce Lodu otrzymał miecz zdobiony obsydianem, Joffrey i Margaery przecinają nim weselny pasztet. Mors Umber ma jedno oko z obsydianu, w miejsce tego, które zjadła wrona. Daenerys otrzymuje w darze od kapitanów pragnących zobaczyć smoki smocze szkło z Asshai.
8. kandydaci na maesterów próbują przed zaprzysiężeniem zapalić obsydianową świecę
9. Sam po przybyciu do Cytadeli w “Uczcie dla Wron” widzi płonącą obsydianową świecę w pokoju arcymaestera Marwyna
10. Quiathe prawdopodobnie przenika do snów Daenerys za pomocą szklanych świec
11. Tyrion podczas rozmowy z Moqorro rozmyśla o Zagładzie Valyrii i deszczu smoczego szkła padającego z nieba
12. Dzicy oddają broń i ozdoby ze smoczego szkła jako okup dla Nocnej Straży, gdy Jon zdecydował się przepuścić wolnych ludzi przez Mur

https://theambercompendium.wordpress.com/2017/07/21/obsydian/

Pozostaje nam cierpliwie czekać na “Wichry Zimy” oraz mieć nadzieję na ciekawy rozwój wątku sztyletu i obsydianu w kolejnych odcinkach serialu.

autor: Mya Stone https://www.facebook.com/mya.stone.blog
współpraca Lord Bluetiger (https://theambercompendium.wordpress.com)

Na podstawie:

http://asoiaf.westeros.org/index.php?/topic/147012-spoilers-well-kind-of-full-legible-transcript-of-books-sam-and-gilly-read-s7e1/

https://winteriscoming.net/2017/07/19/john-bradley-sam-talks-about-a-big-easter-egg-from-dragonstone/

https://www.youtube.com/watch?v=O24Klvdn_3w&feature=youtu.be

fot. mat. pras. HBO

Artykuł Historia pewnego sztyletu pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.