Siedmiu pobłogosławiło go [Starszego Brata] uzdrawiającymi dłońmi. Przywrócił zdrowie wielu ludziom, których nawet maestrzy nie potrafili wyleczyć.
(George R. R. Martin, Uczta dla wron. Sieć spisków, tłum. Michał Jakuszewski, Poznań 2006, str. 146)

Brienne podczas rozmowy ze Starszym Bratem wyjawia mu cel swojej wędrówki: chce zabić Ogara, ponieważ według jej wiedzy porwał on Sansę Stark, którą to przysięgła zaprowadzić w bezpieczne miejsce. Honorowa Brienne nadal uważa za swoją misję odnalezienie bardzo ładnej, szlachetnie urodzonej trzynastoletniej dziewicy, o kasztanowatych włosach. Starszy Brat od razu wie, o kogo chodzi mimo że Brienne nie wymienia imienia Sansy. Dementuje też fałszywe przekonanie wojowniczki, że Sansa była z Ogarem. Wyjawia jej za to, że z Clegane’em podróżowała Arya Stark, jednak nie zna dalszych jej losów. Wie, że misja Dziewicy z Tarthu skazana jest na niepowodzenie ponieważ:

Człowiek, którego szukasz, umarł.
(George R. R. Martin, Uczta dla wron. Sieć spisków, tłum. Michał Jakuszewski, Poznań 2006, str. 155)

Brienne jest bardzo zaskoczona wiedzą Starszego Brata. Ten opowiada o tym, jak spotkał umierającego Ogara na brzegach Tridentu i nie był w stanie mu pomóc. Pochował go, jego ciało obciążył kamieniami, aby nie dobrała się do niego zwierzyna, a na grobie pozostawił jego charakterystyczny hełm. Poleca Brienne udać się z powrotem na Tarth, do domu jej ojca, który z pewnością za nią tęskni.

A więc mamy proste zamknięcie wątku. Ogar nie żyje.

ALE CZY NA PEWNO?

Ogar tkwi w szczegółach, które można podzielić na te dotyczące słów Starszego Brata, oraz te, które bezpośrednio tyczą się pewnego grabarza, którego spotykamy na Cichej Wyspie.

STARSZY BRAT:

1. Pierwszym tropem, który może zasiać wątpliwości, jest styl, w jakim Starszy Brat mówi o Ogarze. Nigdzie nie stwierdza: Sandor Clegane nie żyje. Przykładowo:

Ogar nie żyje. Sandor Clegane odnalazł spokój.
Człowiek, którego szukasz, umarł.
Ogar skonał w moich ramionach.
(George R. R. Martin, Uczta dla wron. Sieć spisków, tłum. Michał Jakuszewski, Poznań 2006, str. 155, 156 i 157)

Wydaje się, że Starszy Brat dokładnie wybiera i waży słowa, które wypowiada do Brienne. Wszystkie wydają się potwierdzać śmierć Sandora, ale, biorąc pod uwagę jeszcze inne aspekty, nie jest to do końca jasne.

2. Drugim i najważniejszym szczegółem, na który warto zwrócić uwagę, jest to, co Starszy Brat mówi o swojej przeszłości:

Nawet nie zauważyłem ciosu, który mnie powalił. Usłyszałem tętent kopyt za plecami i pomyślałem: „koń!”, ale nim zdążyłem się odwrócić, coś walnęło mnie w głowę i zwaliłem się do rzeki. Powinienem był w niej utonąć, ale ocknąłem się tutaj, na Cichej Wyspie. Ówczesny Starszy Brat powiedział mi, że przyniosła mnie fala, nagiego jak w dzień imienia. (…) Wszyscy rodzimy się nadzy, więc pewnie nic dziwnego w tym, że do nowego życia narodziłem się w ten sam sposób.
[George R. R. Martin, Uczta dla wron. Sieć spisków, tłum. Michał Jakuszewski, Poznań 2006, str. 158]

Ostatnie słowa wskazują, że Starszy Brat nie traktuje śmierci tylko i wyłącznie dosłownie, jako zakończenie funkcji życiowych, ale też metaforycznie – jako porzucenie starego, niewłaściwego, brutalnego stylu życia i odrodzenie się na nowo. Poprzez to, jak Starszy Brat mówi o śmierci Ogara, można wnioskować, że ma na myśli właśnie śmierć metaforyczną: tak, Ogar, czyli rozpijaczony morderca, pragnący jedynie śmierci swego brata, nie żyje, ale Sandor Clegane – osoba o udręczonej duszy, pełna sprzeczności, ale skłonna też do szlachetnych odruchów, odnalazł spokój. A gdzie indziej można odnaleźć spokój pośród wojny, jak nie na Cichej Wyspie? Odnajdujemy tu zatem paralelę między losem Starszego Brata, który porzucił swoje dawne życie, a historią Sandora Clegane’a, który być może uśmiercił w sobie Ogara, nadal pozostając Sandorem, pragnącym odpokutować swoje złe czyny.

3. Kolejną zastanawiającą kwestią jest to, że Starszy Brat wie stanowczo zbyt wiele o Sandorze Clegane. Jeśli jego słowa są prawdą, Ogar nad Tridentem był w stanie agonalnym, kiedy go znalazł, bredził w gorączce i podobno bardzo szybko umarł. Starszy Brat zasłania się tym, że słyszał o „Psie Joffreya” nawet na Cichej Wyspie – słyszeliśmy o jego czynach, zarówno dobrych, jak i złych. Ale słyszeć o czynach, nie oznacza posiadania tak głębokiej wiedzy na temat jakiejś osoby:

(…) był zgorzkniałą, udręczoną duszą, grzesznikiem, który drwił z bogów i ludzi. Służył, ale nie był dumny ze służby. Pił, aby utopić swój ból w morzu wina. Nie kochał nikogo, ani nikt nie kochał jego. Kierowała nim nienawiść. Choć popełnił wiele grzechów, nie prosił o wybaczenie.
[George R. R. Martin, Uczta dla wron. Sieć spisków, tłum. Michał Jakuszewski, Poznań 2006, str. 156]

Są to rzeczy, których Sandor Clegane nigdy nikomu nie wyjawił (może prócz Sansy), o których nie można po prostu od kogoś usłyszeć. Tu potrzeba byłoby osoby, która doskonale znałaby Clegane’a, potrafiłaby wczuć się w psychikę Sandora i poprawnie zinterpretowała jego zachowania. Ogar nie był typem, który się przed kimkolwiek uzewnętrzniał, musiał poczuć naprawdę wielkie zaufanie do Starszego Brata i musiał być tak zmęczony byciem Ogarem, że w końcu do głosu doszedł Sandor i jego prawdziwe uczucia. Ale na to potrzeba czasu, którego nad Tridentem na pewno nikt by nie znalazł. Wniosek: Starszy Brat musiał dowiedzieć się tego, o czym mówi Brienne od samego Sandora, który być może wyspowiadał się przed nim zdrowiejąc na Cichej Wyspie.

4. Kolejny znaczący szczegół: Nieznajomy, koń Sandora, znajduje się w stajni na Cichej Wyspie. Nazywają go Znajdą. Ser Hyle od razu zwraca uwagę na piękno tego karego rumaka, a w dalszej części rozdziału Starszy Brat wyjaśnia, dlaczego zmieniono mu bluźniercze imię. Z rozdziałów Aryi wiemy, że Nieznajomy nie pozwalał dotykać się nikomu prócz Sandorowi, a dla innych osób był niebezpieczny (kopał i gryzł). Zatem w jaki sposób Starszy Brat przetransportował Nieznajomego na Cichą Wyspę? Wiemy przecież, że ścieżka prowadząca na nią jest bardzo kręta i można łatwo utonąć, jeśli nie idzie się dokładnie wytyczoną trasą. Nawet Pies Meribalda szedł u nogi septona, mimo że wcześniej wybiegał na przód i boki. Niemożliwością jest zatem przetransportować tak niebezpiecznego konia (Nieznajomy jest najgroźniejszym rumakiem, jakiego Martin opisuje w całej Pieśni) bez jego właściciela, który jako jedyny mógł nad nim zapanować. Wniosek: jeśli Nieznajomy jest na Cichej Wyspie, Sandor także musi na niej być.

5. Ostatnim elementem układanki jest fakt, że Starszy Brat jest bardzo dobrym uzdrowicielem, którego umiejętności są szeroko znane. Meribald nazywa to błogosławieństwem od Siedmiu i utrzymuje, że Brat pomagał osobom, których nie uleczyłby żaden maester. Jest zatem prawdopodobne, że Starszy Brat mógł uzdrowić Sandora z jego śmiertelnej rany.

GRABARZ:

Gdy Brienne i jej towarzysze docierają na wyspę, widzą wielu Braci wykonujących swoje codzienne czynności.

Minęli po drodze kilkunastu braci, zakapturzonych mężczyzn w buro brązowych szatach, którzy spoglądali na przybyszy z ciekawością, ale nie powitali ich ani słowem. (…) Wyżej spotkali trzech chłopaków pasących owce, a jeszcze wyżej minęli cmentarz, gdzie brat roślejszy niż Brienne trudził się przy kopaniu grobu. Jego ruchy wyraźnie świadczyły, że jest kulawy. Kiedy przerzucił przez ramię łopatę pełną kamienistej gleby, część upadła im pod stopy.
– Uważaj, bracie – skarcił go brat Narbert – O mały włos nie sypnąłeś septonowi Meribaldowi ziemią w usta.
Grabarz pochylił głowę (…)
– To nowicjusz – wyjaśnił brat Narbert.
[George R. R. Martin, Uczta dla wron. Sieć spisków, tłum. Michał Jakuszewski, Poznań 2006, str. 147-148]

Z grabarzem spotykamy się jeszcze raz podczas kolacji:

Gdy skończyli czytać, resztki jedzenia zabrali nowicjusze, których zadaniem było usługiwanie przy stole. (…) Jednym z nich był potężnie zbudowany grabarz, którego spotkali po drodze. Utykał wyraźnie, co świadczyło o pewnego rodzaju kalectwie.
[George R. R. Martin, Uczta dla wron. Sieć spisków, tłum. Michał Jakuszewski, Poznań 2006, str. 153]

Z tych dwóch fragmentów wynika szereg ważkich szczegółów, które wskazują na to, że grabarzem jest nie kto inny, jak Sandor Clegane.

1. Brienne znana była ze swojego wzrostu, którym przewyższała wielu mężczyzn. Martin podkreśla dwa razy wzrost grabarza – a Sandor był jednym z niewielu, którzy rzeczywiście byli wyżsi od Brienne.

2. Grabarz jest kulawy. I znowu, podkreślone zostaje to dwa razy podczas krótkich styczności Brienne z tym mężczyzną. Wiemy, że Ogar odniósł poważną ranę w nogę i głównie ona doprowadziła jego organizm do stanu agonalnego. Zatem prawdopodobne jest, że nawet wyleczony Sandor cierpiałby nadal na skutki tej rany, szczególnie, że od chwili pozostawienia go przez Aryę nie minęło bardzo dużo czasu.

3. Grabarz jest nowicjuszem, kimś kto niedawno przybył na Cichą Wyspę. Z powitania przy bramie wiemy, że nowicjusze zasłaniali swoje twarze, tak, że widoczne były tylko ich oczy. Dlatego też Brienne nie mogła zauważyć blizn, po których można bez problemu zidentyfikować Ogara, szczególnie, że Grabarz pochyla głowę, jakby chciał uniknąć spojrzeń.

Dwie ostatnie wskazówki są już zupełnie maleńkie i wychwyciłam je tylko przez wczytywanie się w ten rozdział słowo po słowie:

1. Brat Narbert sprawia wrażenie nieprzyjemnie zaskoczonego, kiedy dowiaduje się, że Brienne poszukuje Ogara. Dopytuje się w jakim celu i przygląda się jej uważnie, jakby oceniając jej możliwości:

- Jesteś… dobrze umięśniona, jak na kobietę, to prawda, ale…
[George R. R. Martin, Uczta dla wron. Sieć spisków, tłum. Michał Jakuszewski, Poznań 2006, str. 146]

Moje wrażenie jest takie, że brat Narbert widział Clegane’a, być może nawet pomagał Starszemu Bratu się nim zajmować, dlatego cel podróży Brienne jest dla niego nieprzyjemnym zaskoczeniem, ponieważ obawia się reakcji Sandora na jej widok. Ocenia też jej potencjalne możliwości w walce z Clegane’em, ponieważ doskonale wie, jakimi warunkami fizycznymi dysponuje ich nowicjusz.

2. „Puszczenie oka” do czytelnika zupełnie w stylu Martina. Do Sandora „Ogara” Clegane’a, naczelnego psa Westeros podbiega łagodny i przyjazny Pies Meribalda. Grabarz przerywa pracę, żeby go pogłaskać i podrapać za uchem. Spotkanie Psa z psem.

Wszystkie te wskazówki rzeczywiście znajdują się w tekście i, moim zdaniem, jest to jedna z teorii, która czeka już tylko na potwierdzenie w następnych tomach.

Czy Sandor będzie reprezentantem Wiary w pojedynku z Robertem Strongiem?

Czy Starszy Brat uknuł plan, mający na celu inwigilowanie Doliny jako ser Morgarth i wydobycie Sansy Stark z rąk Littlefingera, aby Sandor mógł w końcu uratować swoją Ptaszynę?

Czy Sandor pozostanie na Cichej Wyspie jako nowicjusz, spokojnie pokutujący za swoje grzechy i już nigdy nie weźmie do ręki miecza? Czy może grabarz to tylko grabarz?

Nic pewnego. Thoros z Myr stwierdził, że Pan Światła ma wobec Sandora jakiś plan. Sansa Stark prosiła Matkę, aby ta ukoiła płonący w Sandorze gniew. Jeśli tyle bogów interesuje się Clegane’em, nie pozostaje nic innego, jak wierzyć, że grabarz w końcu odrzuci łopatę.

autor: Luiza Maćkowiak
fot. HBO

Artykuł Czy Sandor Clegane żyje? Teorie fanów: Grabarz z Cichej Wyspy pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

1. Sandor Clegane żyje

O ile większość fanów przyjmowała za pewnik, iż Jon Snow pojawi się jeszcze na kartach powieści, o tyle co do losów Ogara takiej pewności nie było. Część czytelników na podstawie wskazówek przemyconych przez Martina w „Uczcie dla wron” była przekonana, że Sandor przeżył i odnalazł spokój na Milczącej Wyspie (polecamy artykuł Luizy na ten temat), część zaś uznała iż Ogar umarł i młodszego Clegane’a nie ma między żywymi.
Twórcy serialu długo trzymali fanów w niepewności. Przecieki z planu skupiły się na osobie Jona Snow i w zasadzie jedyną plotką która mogła potwierdzać powrót Ogara był fakt zakwaterowania Rory’ego McCanna (aktor grający Sandora) w tym samym hotelu, w którym mieszkała serialowa ekipa. Przyznacie sami, słaba to poszlaka.
Odrobinę nadziei w fanowskie serca wlał Ian McShane, który przyznał w jednym z wywiadów, iż pojawia się w epizodycznej roli w serialu „Gra o tron”, a jego zadaniem jest przywrócenie do życia jednego z lubianych bohaterów. Fani szybko wydedukowali iż McShane może grać Starszego Brata, a bohaterem o którym była mowa będzie właśnie Sandor Clegane. Ku wielkiej radości #teamSandor odcinek siódmy serialu potwierdził te przypuszczenia.

Jak już mowa o teoriach związanych z Sandorem to odnotować należy, iż sezon szósty przekreślił fanowskie nadzieje na pojedynek braci, zwany przez fanów Cleganebowl. Książka i serial wątek ten prowadziły zgodnie – królowa Cersei chociaż odbyła pokutny marsz to nie otrzymała pełnego rozgrzeszenia. Aby ostatecznie udowodnić swoją niewinność (lub potwierdzić prawdziwość zarzucanych przez Wiarę win) Cersei będzie musiała odbyć próbę walki, a raczej próbę tę odbędzie w jej imieniu reprezentujący ją rycerz. Zgodnie z prawem królową reprezentować będzie jeden z królewskich gwardzistów. Oczywistym jest, iż Cersei wskaże ser Roberta Stronga jako swego reprezentanta (zaś skądinąd wiadomo że Robert Strong to nikt inny jak ożywiony magią Qyburna Gregor Clegane). Kto będzie reprezentował Wiarę? fani mieli kilka pomysłów, włącznie z wytypowaniem do tej roli Lancela Lannistera, ale równie często wysuwano kandydaturę Sandora. Ogar wśród zakonników miał przewartościować swoje życie i być może jako osoba bardziej zaangażowana religijnie zgodziłby się reprezentować podczas pojedynku Wielkiego Wróbla. Jak już wiemy, w serialu sytuacja nieco się skomplikowała, Tommen wydał edykt zabraniający sądów bożych, w efekcie czego Cersei zdecydowała się na użycie przemocy. Prawdopodobnie i w książce konflikt między Cersei Lannister a Wielkim Wróblem zostanie rozstrzygnięty inaczej niż przez pojedynek reprezentantów. Na spotkanie braci Clegane fani muszą jeszcze poczekać.

2. Benjen Stark się odnajdzie

Uwielbienie fanów dla stryja Benjena jest niesamowite, zważywszy na to, iż jest to postać z odległego planu, która zniknęła z kart powieści na początku tomu pierwszego (a mówimy o Pieśni Lodu i Ognia, przez którą przewijają się setki bohaterów). Jedyną osobą, która Benjena regularnie wspomina i ma nadzieję na jego powrót jest Jon Snow, a równie wytrwale pojawienia się sympatycznego zwiadowcy wypatrują czytelnicy. Fani spekulowali, iż być może Benjen jest Zimnorękim, ale ta teoria miała tyle samo zwolenników co przeciwników. W serialu Benjen Stark faktycznie powraca, ratując Brana oraz Meerę przed atakiem poddanych Nocnego Króla. Potwierdziły się obawy czytelników twierdzących, iż Benjen zginął za Murem, ale dobra wiadomość jest taka, że w odróżnieniu od pozostałych zwiadowców zabitych przez Innych Benjen nie przeistoczył się w zombie, nie zatracił własnej osobowości ani wspomnień i nadal walczy po stronie ludzkości.

3. „Hodor” nie jest przypadkowym słowem, ale ma swoje znaczenie

Słowo „hodor” uparcie powtarzane przez Waldera zwanego Hodorem od dawna było dla fanów zagadką. Czy „hodor” coś oznacza, czy też jest przypadkowym słowem podchwyconym przez nieco opóźnionego w rozwoju chłopca stajennego? Jeden z najbardziej przejmujących odcinków sezonu szóstego przyniósł odpowiedź i na to pytanie. „Hodor” to zniekształcone „hold the door”, a osobą odpowiedzialną za upośledzenie Hodora jest Bran Stark. Co ciekawe, na jednym z tematycznych for wiele lat temu pewien fan zaproponował taką właśnie interpretację słowa „hodor”.

4. Rickon Stark nie dożyje końca sagi, zaś Arya mimo szkolenia w Domu Czerni i Bieli pozostanie sobą

Książkowe i serialowe dzieje Rickona Starka podążają odrębnymi torami od dość dawna. W książce straciliśmy go z oczu pod koniec „Starcia królów”, a dzięki niememu giermkowi imieniem Wex wiemy, iż wraz z Oshą zamierzał ukryć się na Skagos. Lord Manderly wysyła Davosa po Rickona, gdyż sprowadzenie prawowitego spadkobiercy Neda Starka jest warunkiem przejścia na stronę Stannisa sił Białego Portu.
W serialu Osha rozstała się z Branem znacznie później, a schronienia zamierzała szukać u Umberów. Nie był to najlepszy pomysł, gdyż w serialu Umberowie są zwolennikami Boltonów, a na dodatek nie grzeszą inteligencją i nadzwyczaj łatwo pozbywają się swej najlepszej karty przetargowej. W tym układzie śmierć Rickona była kwestią czasu. Wprawdzie George Martin twierdzi, że serial i książka będą podążać różnymi ścieżkami do tego samego zakończenia i że postacie które zginęły w serialu niekoniecznie spotka śmierć w książce, ale przyznawał także iż źle mu się pisze dziecięcych bohaterów. Prawdopodobnie więc serialowe losy Rickona stanowią wskazówkę, iż bohater ten nie dożyje do końca sagi.

Arya Stark, która podczas szkolenia w Domu Czerni i Bieli usiłuje przekonać swych nauczycieli, iż wyzbyła się swojej osobowości pozostaje w głębi serca Aryą. Dziewczynka przybiera różne imiona, wdziewa łachmany, pozwala odebrać sobie wzrok a nawet zakłada twarze innych osób, ale cały czas pozostaje sobą. Sezon szósty potwierdził teorie fanów przekonanych, iż szkolenie człowieka bez twarzy to tylko etap w życiu Aryi, która powróci do Westeros by wykreślić pozostałe nazwiska ze swojej listy.

5. R+L=J

Teoria, która w zasadzie stała się kanonem.
Zagadka pochodzenia Jona Snow stanowi jeden z głównych motywów sagi. Eddard Stark, który trzymał się sztywno wersji iż Jon jest jego synem zrodzonym z nieprawego łoża najwyraźniej nie przekonał czytelników. Wśród licznych fanowskich teorii teza iż Jon jest synem Lyanny Stark i Rhaegara Targaryena zalicza się do najpopularniejszych, najstarszych i najlepiej „udokumentowanych”. Teorii R+L poświęcimy wkrótce osobny artykuł, natomiast serial potwierdził fanowskie podejrzenia w 99 procentach. Sprawdziło się podejrzenie, iż Lyanna zmarła w wyniku okołoporodowych komplikacji, zaś mały Jon jest synem nie Neda, a jego siostry. Nie uzyskaliśmy wprawdzie odpowiedzi na pytanie, kto jest ojcem dziecka, ale z wypowiedzi Lyanny („Jeśli Robert się o tym dowie… Wiesz co zrobi. Musisz go chronić”) wynika jasno, że ojcem jest osoba której nie darzy sympatią jej narzeczony, Robert Baratheon. Fani od lat są przekonani, iż ojcem Jona jest Rhaegar Targaryen. Po ostatnim odcinku „Gry o tron” jest to niemal pewne, ale znów – na ostateczne rozstrzygnięcie trzeba poczekać do kolejnego sezonu, lub liczyć na to, iż w międzyczasie Martin opublikuje tom szósty i tam rozwiąże między innymi i tę zagadkę.

Wzajemne zależności między książką a serialem są niepowtarzalne, a sytuacja w której serial zdradza dalszy rozwój akcji kultowej powieści jest bezprecedensowy. Już teraz można stwierdzić, że czytanie „Wichrów zimy” będzie bardzo ciekawym doświadczeniem, gdyż rzeczywistość serialowa przenika się z rzeczywistością książkową, zmieniając nie tylko opowiadaną historię ale i motywacje poszczególnych bohaterów. Serial potwierdził niektóre fanowskie teorie i pogrzebał inne (oprócz wspomnianego wyżej sądu bożego z udziałem Clegane’ów i sugestii iż Stannisowi nie uda się zdobyć Żelaznego Tronu, serial zaorał wątek dornijski, a wraz z nim Dornish Master Plan). Szósty sezon serialu „Gra o tron” przyczynił się też do powstania kolejnych teorii, z których do najciekawszych należy przypuszczenie, że Bran Stark był w stanie wpływać na historię i mimowolnie przyczynił się do szaleństwa Aerysa.

(aw)

Artykuł Fanowskie teorie potwierdzone przez sezon 6 „Gry o tron” cz. II pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Królewska Przystań

Tywin Lannister zleca stopienie miecza rodowego Starków, Lodu, należącego do Eddarda Starka, na dwa mniejsze. Lord Tywin przygląda się procesowi, po czym pali pochwę miecza z wilczej skóry.

Tywin prezentuje jeden z mieczy swojemu synowi Jaimemu. Ten jest pod wrażeniem oręża, gdyż Lannisterowie od dawna nie mieli własnego miecza z valyriańskiej stali, a od Zagłady Valyrii nie słyszano o wykuwaniu nowych. Tywin przyznaje, że wynajął kowala, by przekuć miecz kogoś, kto miecza już nie będzie potrzebował. Królobójca wydaje się być wdzięczny ojcu za wspaniały prezent, jednakże ma problemy ze schowaniem broni do pochwy – jego lewa ręka wciąż nie dorównuje sprawnością utraconej prawej dłoni, co nie uchodzi uwadze ojca. Tywin brutalnie stwierdza, że Jaime nie może służyć w Królewskiej Gwardii mając tylko jedną dłoń. Między mężczyznami rodzi się napięcie, gdyż Królobójca nie chce słyszeć o opuszczeniu Gwardii, nawet gdy ojciec proponuje mu zwolnienie z przysiąg i powrót do Casterly Rock, by Jaime zaczął rządzić jako lord. Tywin jest wściekły z powodu odmowy syna. Wydziedzicza go, pozwala jednak zachować miecz.

Tyrion Lannister wraz z Bronnem i Podrickiem czeka na dornijską delegację z księciem Doranem Martellem na czele, zaproszonych na królewskie wesele. Ku zaskoczeniu Krasnala, książę nie zjawia się z powodu choroby. Dornijscy lordowie informują Tyriona, że zamiast Dorana przybył jego młodszy brat, książę Oberyn, zwany Czerwoną Żmiją. Ku większej konsternacji Tyriona, Oberyn zjawił się w mieście przed świtem. Karzeł postanawia odnaleźć księcia Oberyna, zanim ten zdąży narobić kłopotów. Eskortowanie dornijskich lordów do ich komnat poleca Straży Miejskiej.

Tymczasem książę Oberyn, wraz ze swoją faworytą Ellarią Sand, ocenia prostytutki w jednym z wielu domu uciech w stolicy. Gdy jednak Oberyn słyszy „Deszcze Castamere” dobiegające z sąsiedniego pomieszczenia, wścieka się i wplątuje w utarczkę z ludźmi Lannisterów. Jeden z żołnierzy sięga po miecz, jednak książę jest szybszy: rani przeciwnika w dłoń nożem. Gdy do komnaty wchodzą Tyrion z Bronnem, Oberyn i Tyrion wychodzą na zewnątrz, by porozmawiać w cztery oczy. Książę Dorne otwarcie przyznaje, że przyjechał do stolicy w poszukiwaniu sprawiedliwości oraz zemsty za swoją siostrę, Elię Martell i jej dzieci, którzy zginęli z ręki Gregora „Góry” Clegane’a podczas grabieży Królewskiej Przystani na rozkaz Tywina Lannistera. Tyrion jest zakłopotany tak otwartym oskarżeniem swego ojca o tę zbrodnię. (Jak dotąd nikt nie śmiał głośno przyznać, że to Tywin Lannister nakazał zamordować dzieci księcia Rhaegara).

Sansa Lannister z domu Stark, jej mąż Tyrion i służka Shae siedzą w ogrodach. Shae jest zmartwiona Sansą, która straciła apetyt. Dziewczyna jednak jest wciąż zrozpaczona po śmierci brata i matki. Tyrion prosi, by Shae wyszła, gdyż chce porozmawiać z żoną na osobności. Lannister bierze Sansę za rękę, co nie uchodzi uwadze zazdrosnej Shae. Sansa cofa dłoń, lecz Tyrion nie poddaje się. Mówi, że musi spróbować jej pomóc. Dziewczyna opowiada mu, że nie śpi w nocy, bo wciąż myśli o zamordowanych członkach swojej rodziny. Tyrion proponuje leki, jednak Sansa uparcie ignoruje jego rady. Daje mu do zrozumienia, że wie o drastycznych szczegółach śmierci matki i brata. Prosi męża, by pozwolił jej iść do Bożego Gaju. To jedyne miejsce, którym może być sama. Lannister zgadza się.

Tyrion zaś udaje się do swoich komnat, gdzie spotyka Shae. Kobieta pragnie znowu być jego kochanką. Karzeł jej odmawia. Jest zły na nią i martwi się, że ktoś mógł zauważyć, że służka wchodziła do jego komnat, co mogłoby sprowadzić na nią niebezpieczeństwo. Shae jest zazdrosna o Sansę. Zarzuca Tyrionowi, że chciał odesłać swą kochankę za Wąskie Morze. Tyrion jest skonfundowany, a Shae opuszcza komnatę.

Qyburn sporządził Jaimemu złotą dłoń. Lannister nie jest zachwycony atrapą. W komnacie znajduje się również Cersei, która wyraża wdzięczność eksmaesterowi za sprawienie jej bratu nowej dłoni. Gdy Qyburn opuszcza pomieszczenie, Królobójca zauważa, że jego siostra zaczęła pić. Cersei zgryźliwie stwierdza, że w ostatnich czasach za dużo na nią spadło: śmierć jej męża, wyjazd Myrcelli do Dorne, oblężenie Królewskiej Przystani, ślub Joffrey’a z Margaery… Jaime mówi, że pozostaje w Królewskiej Gwardii, więc wciąż będzie mógł być blisko niej. Próbuje ją pocałować, jednak królowa go odtrąca. Cersei czyni mu wyrzuty z powodu jego nieobecności. Nie zważa na tłumaczenia Jaimego, że był przecież więźniem. Kłótnię przerywa im służka, donosząca królowej, że Shae odwiedziła komnaty Tyriona.

Lady Olenna pomaga wnuczce w przygotowaniach do ślubu. Wybiera biżuterię dla przyszłej królowej. Rozmowę przerywa im Brienne z Tarthu. Olenna jest pod wrażeniem wojowniczki, która chciała porozmawiać z Margaery na osobności o Renlym Baratheonie. Brienne zwierza się Tyrellównie, że ich król został zabity przez tajemniczy cień o twarzy Stannisa Baratheona. Margaery zdaje się niewiele przejmować się informacjami od Brienne. Mówi, że teraz ich królem jest Joffrey,

Jaime Lannister, ser Meryn i Joffrey ustalają szczegóły ochrony królewskiego wesela. Joffrey szydzi z wuja, że jedynym jego osiągnięciem jest zabicie Aerysa Szalonego, a teraz, po stracie ręki, nie tylko nie zdoła zdobyć sławy swoich poprzedników, lecz także nie będzie w stanie dostatecznie chronić swego króla.

Sansa modli się Bożym Gaju. Z góry obserwują ją Jaime i Brienne. Kobieta przypomina Królobójcy przysięgę, którą ten złożył Catelyn Stark – rycerz miał czuwać nad jej córkami, by te były bezpieczne. Jaime z rozczarowaniem stwierdza, że i tak już zawalił, gdyż młodszej dziewczynki nie widziano od czasu śmierci Eddarda Starka. Jego zdaniem Arya jest martwa. Zaś Sansa została żoną Tyriona i Królobójca nie widzi wyjścia innego, niż pozostawić ją w Królewskiej Przystani. Brienne naciska na niego, że to wciąż nie zwalnia go z przysięgi. Jaime irytuje się na przyjaciółkę, jednak po chwili przyznaje jej rację.

Sansa modli się, dopóki nie usłyszy niepokojącego szelestu krzaków. W drodze powrotnej z Bożego Gaju czuje się śledzona. Podąża za nią gruby mężczyzna. Okazuje się być nim ser Dontos Hollard, podupadły rycerz-pijak, którego Sansa uratowała od śmierci z rąk Joffreya. Mężczyzna dziękuje jej za uratowanie życia i wręcza dziewczynie naszyjnik z niebieskimi kryształami, który należał do jego matki. Sansa, z początku niechętna, przyjmuje podarek. Obiecuje, że będzie nosić go z dumą.

Północ

Dzicy obozują w wąwozie. Ygritte, wyraźnie sfrustrowana, struga strzały. Tormund kpi sobie z niej, że nie była w stanie zabić Jona Snow, mimo że jest wyśmienitą łuczniczką. Stwierdza, że Ygritte puściła go żywym specjalnie, gdyż wciąż żywi do niego uczucia. Do obozu wkracza grupa mężczyzn; Dzicy nie wydają się być z tego powodu zachwyceni. Przybyszami są Thennowie, plemię kanibali. Zostali wysłani przez Mance’a, by wspomogli grupę Tormunda w pustoszeniu okolicznych ziem. Przywódca Thennów, Styr, zadaje Tormundowi niewygodne pytania, m.in. co się stało z ich wargiem i dlaczego nie ma z nimi Jona Snow. Tormund stwierdza, że odpowiada tylko przed Królem Zza Murem. Styr droczy się z Tormundem i Ygritte, że powinni spróbować ludzkiego mięsa, zwłaszcza mięsa Wron z Czarnego Zamku. Tormund i Ygritte spoglądają z niesmakiem na ludzkie ramię zawieszone nad paleniskiem.

Czarny Zamek

W Czarnym Zamku trwają przygotowania obrony przed najazdem Dzikich. Jon już wyzdrowiał z ran zadanych mu przez Ygritte, jednak wciąż wyraźnie kuleje. Spotyka się z kolejnym bolesnym ciosem – wieści o śmierci Robba. Jon zwierza się Samowi, że w dawnych czasach był zazdrosny o brata z prawego łoża, który we wszystkim przodował. Przyznaje się, że mimo wszystko zawsze kochał Robba.

Sam powiadamia przyjaciela, że już czas, by złożył zeznania przed sądem złożonym z tymczasowego zastępcy dowódcy ser Allisera Thorna, maestra Aemona Targaryena, pierwszego budowniczego Othella Yarwycka i, Janosa Slynta, który do nie dawna był dowódcą Straży Miejskiej Królewskiej Przystani. Thorne przepytuje Snowa o szczegóły śmierci Qhorina Półrękiego. Jon zeznaje zgodnie z prawdą, co jednak nie przekonuje wrogo nastawionych Thorne’a i Slynta . Mężczyźni oskarżają go o kolaborację z Dzikimi. Jon wścieka się, że bycie podwójnym agentem było zadaniem powierzonym mu przez Półrękiego, ale przyznaje, że złamał celibat z dziewczyną z Wolnych Ludzi. Slynt i Thorne uważają to za wyśmienity pretekst do ukarania Jona. Snow ripostuje, że w czasie, gdy oni czczo rozmawiają o jego złamanych przysięgach, Mance Rayder wraz z potężną, stutysięczną armią, szykuje atak na Nocną Straż od północy. Informuje ich, że drugi oddział Dzikich ma w tym samym czasie napaść na Czarny Zamek od południa. Thorne wciąż nie jest przekonany, lecz przesłuchanie kończy maester Aemon, stwierdzeniem, że Jon mówi prawdę. Komisja zostaje odwołana.

Za Wąskim Morzem

Daenerys Targaryen siedzi wraz ze swoimi trzema smokami nad brzegiem morza. Każdy ze smoków urósł do rozmiarów małego konia. Gdy Viserion i Rhaegal walczą o kawałek owczego mięsa, Drogon włącza się do potyczki. Dany próbuje uspokoić czarnego smoka, ale ten groźnie warczy i kłapie na nią zębami. Daenerys jest roztrzęsiona. Zjawia się zmartwiony Jorah Mormont. Mężczyzna zauważa, że nawet Matka Smoków nie jest w stanie do końca kontrolować tych bestii.

Daenerys wraca do swojej armii Nieskalanych. Pytają o Daaria Naharisa i Szarego Robaka. Okazuje się, że obaj mężczyźni siedzą naprzeciw siebie, a każdy na wyciągniętych rękach trzyma swój miecz. Daario informuje Daenerys, że ten, który dłużej utrzyma oręż, będzie mógł jechać obok Daenerys. Dany odpowiada z przekąsem, że ten przywilej należy do Joraha Mormonta i ser Barristana Selmy’ego, po czym stwierdza, że ten, który jako ostatni będzie trzymał miecz może sobie znaleźć nową królową, by dla niej walczyć. Daario i Szary Robak szybko rezygnują z konkurencji.

Daenerys i Missandei obserwują przemarsz wojsk Nieskalanych. Dany planuje atak na niewolnicze miasto Meereen. Do kobiet podchodzi Daario Naharis. Prosi, by Missandei zostawiła go samego z królową, gdyż chce omówić z nią strategię. Jak się okazuje, mężczyzna przyniósł Dany kwiaty. Ta jest z początku poirytowana, ale po paru chwilach ulega urokowi najemnika. Armia Nieskalanych zatrzymuje się. Zaniepokojona Daenerys podchodzi do ser Barristana i Joraha. Rycerze wpatrują się w ukrzyżowane dziecko-niewolnika. Ser Jorah informuje królową, że krzyże z dziećmi znaczą każdą milę na ich drodze do Meereen. Dany o odległość tego miejsca od miasta w milach. Dowiaduje się, że 163. Daenerys poleca swoim przybocznym, aby usunęli niewolniczą obrożę niewolniczej z ciała dziecka, zanim je pogrzebią.

Dorzecze

Arya Stark i Sandor Clegane wędrują po zrujnowanym przez wojnę Dorzeczu. Arya naciska na towarzysza, żeby sprawił jej konia. Dziewczynka zapewnia go, że nie ucieknie. Jej cała rodzina jest nie żyje, więc nie ma się do kogo udać. Sandor odpowiada, że planuje ją zawieźć do ciotki, lady Lysy Arryn w Dolinie, i uzyskać za nią okup.

Podróżni obserwują gospodę. Arya rozpoznaje jednego z gości. Okazuje się być nim Polliver, człowiek Góry, który zabił jej przyjaciela Lommy’ego. Co więcej, okazuje się, że żołdak wciąż ma jej miecz, Igłę. Arya rusza na spotkanie z Polliverem, aby odzyskać oręż i zemścić się jednak zostaje zatrzymana przez Ogara pod drzwiami gospody. Razem wchodzą do środka. Gdy siadają przy stole, zwracają uwagę Pollivera, który rozpoznaje Sandora. Zaczyna się rozmowa między dwoma mężczyznami. Polliver zachęca Sandora do plądrowania okolic, jako że obaj służą Lannisterom. Clegane kwituje to słowami „pieprzyć króla”. Polliver orientuje się, iż pogłoski o porzuceniu Lannisterów przez Ogara są prawdziwe. W karczmie wywiązuje się bijatyka między Sandorem a ludźmi Góry. Arya z początku nie miesza się do potyczki, wkrótce jednak wspiera w walce Ogara. Dziewczynka dostrzega szansę, by zemścić się na Polliverze. Zabiera mu Igłę i powtarza nad powalonym mężczyzną te same słowa, które żołdak mówił przed zabiciem Lommy’ego. Dziewczynka uśmierca żołnierza. Zapewne Ogar był pod wrażeniem, bo gdy po chwili razem opuszczają karczmę, Starkówna dosiada własnego wierzchowca.

 
„Gra o tron” – różnice między książką a serialem:
- Książę Oberyn od razu wychodzi na spotkanie Tyrionowi,
– Polliver ginie zabity przez Ogara,
– Ogar zostaje ciężko ranny w wyniku starcia w karczmie,
– Arya zabija w podobny sposób innego człowieka Góry, Raffa Słodyczka,
– Thennowie są nie kanibalami, lecz jednymi z najbardziej cywilizowanych ludów za Murem,
– ser Alliser Thorne nie był zastępcą Lorda Dowódcy,
– przesłuchanie Jona ma miejsce dopiero po bitwie o Czarny Zamek,
– Sansa specjalnie chodzi do Bożego Gaju, by omawiać tam z ser Dontosem plan ucieczki ze stolicy. Spotykała się z upadłym rycerzem kilkakrotnie,
– Sansa od ser Dontosa otrzymała siatkę na włosy, nie naszyjnik,
– Jamie i Brienne docierają do Królewskiej Przystani już po weselu Joffreya,
– Brienne zaraz po przybyciu do stolicy została zatrzymana w sprawie śmierci Renly’ego.

autor: Il Biondo

Artykuł Odcinek 1 – Dwa miecze pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Przez zamarznięte puste pola wędruje armia Nocnego Króla. Na czele idą Biali Wędrowcy, a następnie setki i tysiące Innych, wśród nich kilku olbrzymów. Przeciwników obserwuje Bran Stark, który w międzyczasie wraz z Meerą Reed dotarł aż do Muru. Przybyłych wita Edd Cierpiętnik i po chwili wahania zaprasza do środka.

W Winterfell trwa narada wojenna. Jon Snow nakazuje wszystkim maestrom z Północy szukać w księgach wzmianek o smoczym szkle. Substancja ta zabija Białych Wędrowców, Jon rozkazuje więc by smocze szkło odnaleziono, wydobyto i przerobiono na broń. Wszyscy mieszkańcy Północy, niezależnie od wieku i płci mają trenować walkę. Jona wspiera młoda Lyanna Mormont. Wolni ludzie mają obsadzić zamki na Murze, Tormund postanawia wyruszyć do Wschodniej Strażnicy. Jon i Sansa spierają się o to, czy zamki należące do zwolenników Ramsaya należy oddać w ręce rodów lojalnych wobec Starków. Ostatecznie Jon deklaruje że nie będzie karał synów za grzechy ojców i odbiera przysięgę wierności od przedstawicieli Umberów i Karstarków. Po naradzie Jon Snow rozmawia na osobności z Sansą. Podkreśla, że teraz jest królem Północy i że siostra nie powinna podważać jego autorytetu, kwestionując publicznie jego decyzje. Z Królewskiej Przystani przylatuje kruk z żądaniem poddania Północy władzy królowej. Sansa przestrzega Jona przed lekceważeniem Cersei.

Cersei rozmawia z Jaime stojąc na gigantycznej mapie Westeros, wymalowanej na podwórzu dziedzińca. Królowa wskazuje, że Daenerys uczyniła Tyriona swoim namiestnikiem. Sytuacja Lannisterów nie jest łatwa, ze wszystkich stron otaczają ich wrogowie i Cersei pyta Jaimego, co doradza. Jaime uważa, że armia Daenerys wyląduje na Smoczej Skale, a to, czyją stronę wezmą Tyrellowie zależeć będzie od tego, kto wyda im się silniejszy. Jaime zwraca siostrze uwagę, że potrzebują sojuszników. Cersei zaprosiła do Królewskiej Przystani Greyjoyów. Na czele Żelaznej Floty stoi Euron Greyjoy, tytułujący sam siebie najlepszym kapitanem czternastu mórz. Euron wydaje się lekko niezrównoważony i arogancki, zapowiada że pragnie ożenić się z królową i obiecuje jej wspaniały dar.

Sam Tarly pracuje ciężko w Cytadeli. Roznosi książki wypożyczane z biblioteki i opiekuje się chorymi, podopiecznymi maestrów. Monotonię kolejnych dni urozmaica rozmowa z maestrem, który wprawdzie wierzy w to co Sam mówi o armii Nocnego Króla, ale nie wydaje się być przekonany do udostępnienia mu zakazanych zbiorów. Zdesperowany Sam pewnej nocy kradnie klucze starszego maestra i wynosi kilka książek.

W Winterfell Brienne z Tarthu trenuje walkę na miecze z Podrickiem Payne. Zmaganiom przygląda się – z podziwem – Tormund Zabójca Olbrzyma. Na galerii Sansa rozmawia z Littlefingerem. Dziewczyna wyraźnie nie ufa Baelisowi i bardzo chłodno go traktuje.

Wędrująca konno Arya spotyka Lannisterskich żołnierzy. Chłopcy są już zmęczeni i znudzeni wojną, marzą o powrocie do swoich domów. Częstują dziewczynę jedzeniem i winem, i śmieją się gdy Arya na pytanie po co jedzie do Królewskiej Przystani odpowiada szczerze, że zamierza zabić królową.

Thoros z Myr, Beric Dondarrion oraz Sandor Clegane trafiają wraz ze swymi towarzyszami do opuszczonej chaty. Jest to ten sam dom, który Sandor odwiedził w przeszłości podczas wędrówki z Aryą. Ograbił wówczas mieszkańców z ich pieniędzy. Wewnątrz domu znaleźli zwłoki gospodarza i jego córki, Beric zgaduje, że głodowali i popełnili samobójstwo. Clegane chce wiedzieć, dlaczego Pań Światła tyle razy przywracał Berica do życia. Zamiast odpowiedzi, Thoros każe mu patrzeć w płomienie. Sandor, mimo początkowej niechęci, dostrzega w ogniu Mur oraz Innych. Nocą Clegane chowa ciała zmarłych, pomaga mu w tym Thoros.

W Starym Mieście Sam w wolnym czasie przeszukuje księgi w poszukiwaniu wiadomości, które pomogą walczyć z Nocnym Królem i jego armią. Podczas codziennej pracy w Cytadeli Sam spotyka Joraha Mormonta. Chory rycerz chce wiedzieć, czy Daenerys już dotarła do Westeros.

Ostatnie sceny odcinka to lądowanie Daenerys oraz jej świty na Smoczej Skale. Dziewczyna wkracza do twierdzy, zrywa sztandary Stannisa, mija tron i podchodzi do stołu Aegona Zdobywcy.

Artykuł Odcinek 1 – Smocza Skała pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Królewska Przystań
Wielki Septon koronuje Tommena Baratheona królem Siedmiu Królestw. Gdy możni składają mu hołd, z daleka przyglądają się temu Margaery i Cersei. Cersei widzi, że Tommen posyła Tyrellównie spojrzenia i uśmiechy. Zarzuca Margaery hipokryzję, mówiąc, że wiedziała jaki był Joffrey lecz mimo tego, wciąż nosi po nim żałobę. Cersei wyraźnie daje do zrozumienia, że zdawała sobie sprawę z tego, że jej syn był potworem, jednak wciąż darzyła go miłością. Wyraża również ubolewanie nad Tommenem, który był zmuszony wstąpić na tron tak wcześnie. Mówi, że Tommen to pokorny i porządny chłopiec, będzie więc potrzebował pomocy w rządzeniu królestwem. Cersei proponuje Margaery by poślubiła Tommena. Obiecuje jej, że pomówi z ojcem na ten temat.

Cersei rozmawia z księciem Oberynem Martellem. Temat schodzi na córki księcia. Oberyn opowiada o piątej z córek, Elii. Mówi, że nadał jej imię po zmarłej siostrze, której wciąż nie udało mu się pomścić. Cersei mówi, że bardzo dobrze rozumie frustrację. Sama odczuwa złość gdy myśli o swoim zmarłym synu i jedyna okazja by się zemścić to proces, w którym Tyrion zostanie skazany na śmierć. Wspomina swoją córkę Myrcellę, która znajduje się w Dorne. Oberyn zapewnia królową, że Myrcella jest bezpieczna i szczęśliwa, gdyż w Dorne nikt nie krzywdzi małych dziewczynek. Cersei prosi Oberyna by zawiózł Myrcelli prezent na dzień imienia i przekazał jej, że matka bardzo za nią tęskni.

Cersei spełnia swoją obietnicę rozmawiając z Tywinem o ewentualnym ślubie Margaery i Tommena. Tywin uważa to za dobry pomysł, ustalają datę. Ojciec pyta córki kiedy miałby się odbyć jej ewentualny ślub z Lorasem. Cersei odpowiada, ze zaplanowała go na dwa tygodnie po ślubie Tommena i Margaery. Tywin informuje Cersei, że Lannisterowie są na skraju bankructwa a królestwo opłacane jest dzięki kredytowi zaciągniętemu w Żelaznym Banku Braavos. Dzięki sojuszowi z bogatymi Tyrellami, Lannisterom będzie łatwiej spłacić ten dług.

Meereen
Do Daenerys docierają wieści o śmierci króla Joffrey’a Baratheona. Targaryeńska królowa jest zachwycona. Daario Naharis informuje ją, że udało mu się zdobyć flotę Meereen, 93 statki. Daenerys pyta czy flota wystarczy by najechać na Królewską Przystać. Jorah twierdzi, że jest to zbyt mało; Lannisterowie mają znaczną przewagę. Barristan nie zgadza się z nim, mówiąc, ze są wyczerpani po wojnie i być może szanse na zdobycie miasta nie są takie nikłe. Jorah wciąż nie jest przekonany. Nawet jeżeli udałoby się im zdobyć stolicę, wciąż nie będą w stanie zdobyć poparcia werterowskich lordów, którzy ruszą z odsieczą. Jorah ma jeszcze bardziej pesymistyczne wieści. Astaporczycy poprzysięgli zemstę na Daenerys i zbierają armię obaliwszy radę ustaloną przez Daenerys. Dziewczyna każe opuścić komnatę wszystkim oprócz ser Mormonta. Zwierza się mu, że podbój Zatoki Niewolniczej nie idzie jej tak dobrze, jak przypuszczała. Jorah pociesza ją, że zawsze może wrócić do Westeros i zostawić za sobą Zatokę Niewolniczą. Daenerys wyraża jednak swoje wątpliwości – skoro nie potrafi poradzić sobie z jednym miastem, nie będzie w stanie poradzić sobie z całym królestwem. Postanawia, że zostanie w Meereen i będzie rządzić tutaj, biorąc na siebie odpowiedzialność za ludzi, których wyzwoliła.

Dolina
Littlefinger z Sansą docierają do Krwawej Bramy w Dolinie. Baelish przedstawia ją jako swoją siostrzenicę, Alayne. W Orlim Gnieździe czekają na nich Robin i Lysa Arryn. Robin z radością wita się z Littlefingerem. Sansa próbuje się przedstawić swojej ciotce jako Alayne, jednak Lysa wie kogo sprowadził Petyr i rozpoznaje ją jako swoją siostrzenicę. Sansa jest zachwycona. Lysa zabrania jej zwracać się do niej jako do ciotki. Sansa musi utrzymać swoją tożsamość w tajemnicy, by plotki o jej pobycie w Orlim Gnieździe nie dotarły do Lannisterów. Poleca swojemu synowi, Robinowi, by ten zaprowadził kuzynkę do jej komnat. Lysa z Petyrem zostają sam na sam. Okazuje się, że to Lysa z Littlefingerem stoją za otruciem Lorda Arryna oraz że Lysa wysłała list do Catelyn mówiący, że Lannisterowie stanowią dla Starków zagrożenie. Kobieta naciska na lorda Baelisha by natychmiast się pobrali. Mówi, że nie ma sensu odwlekać ślubu, gdyż septon i świadkowie czekają za głównymi drzwiami. Lysa oznajmia oświadcza, że podczas nocy poślubnej będzie krzyczeć tak głośno, ze usłyszą ją za Wąskim Morzem. Później tej nocy krzyki Lysy nie pozwalają Sansie zasnąć.
Sansa spożywa wieczerzę z ciotką. Wspominają lady Catelyn. Lysa opowiada jej, że Catelyn również lubiła słodycze, dopiero gdy została żoną Neda udzieliła jej się surowość Północy. Rozmowa schodzi na Petyra. Lysa nie może wyjść z podziwu ile Littlefinger uczynił by uratować Sansę ze szponów Lannisterów. Sansa przytakuje mówiąc, że Petyr najwidoczniej czuje się za nią odpowiedzialny. Lysa wpada w szał, jest wyraźnie zazdrosna o męża. Wypomina Sansie, że Catelyn gardziła uczuciem Petyra, wybierając Brandona Starka, a Petyr teraz tak samo poświęca się dla jej córki. Pyta siostrzenicę czy ta jest w ciąży. Sansa, ze łzami w oczach odpowiada, że nie. Jest zdezorientowana dziwnym zachowaniem ciotki. Gdy Lysa widzi, że Sansa mówi prawdę, obiecuje jej, że gdy tylko skażą Tyriona za morderstwo na Joffrey’u, Sansa poślubi Robina by zostać panią Doliny.

Dorzecze
Arya odmawia swoją „modlitwę”, co irytuje Ogara. Każe się jej zamknąć. Arya mówi, że nie zaśnie póki nie wymówi wszystkich imion osób, które chce zabić. Sandor pozwala jej kontynuować; okazuje się, że ostatnim imieniem na jej liście jest właśnie on. Dziewczynka zasypia, zostawiając Sandora w osłupieniu. O poranku Sandor zastaje puste posłanie Aryi. Szuka jej w okolicy. Znajduje ją nad brzegiem rzeki. Dziewczynka ćwiczy Wodny Taniec Braavos z Igłą. Mężczyzna drwi sobie z Wodnego Tańca, pytając kto nauczył ją takich bzdur. Arya odpowiada, że pobierała nauki u najlepszego szermierza Braavos, Syrio Forela, który zginął zabity przez Meryna Tranta i jego ludzi. To jeszcze bardziej rozbawia Ogara, który kontynuuje drwinę. Arya rozzłoszczona wbija mu Igłę w zbroję, bez większego skutku. Clegane uderza Aryę, ta upada na ziemię. Tłumaczy jej, że w tym świecie przewagę ma ten, kto ma lepszą zbroję i większy miecz.

Brienne jest poirytowana Podrickiem, który nie potrafi okiełznać konia. Towarzysze rozmawiają o celu podróży. Brienne chce udać się na Mur podejrzewając, że Sansa mogła się udać do swojego przyrodniego brata w Czarnym Zamku.
Brienne i Podrick obozują w Dorzeczu. Podrick próbuje upiec królika, jednak bez oskórowania go co kończy się fiaskiem. Brienne jest zażenowana faktem, że Podrick nie potrafi zrobić niczego co powinien każdy giermek. Nie pozwala mu pomóc w ściąganiu zbroi. Pyta czy w służbie u Tyriona robił cokolwiek co było związane z walką. Pod przytakuje, przyznając, że w czasie Bitwy o Czarny Nurt stanął w obronie swego pana zabijając rycerza Gwardii Królewskiej. Brienne zaczyna spoglądać na niego z podziwem. Pozwala Podrickowi by pomógł jej ze zbroją. Pod jest zachwycony.

Twiedza Crastera
Locke zakrada się pod twierdzę Crastera. Obserwuje buntowników i znajduje miejsce, w którym przetrzymywany jest Bran wraz z Reedami. Bran podejrzewa, że ktoś ich obserwuje, jednak nie zauważa nikogo. Jojen jest w złym stanie. Mówi jednak Branowi, że nie może się poddać. Miał wizję mówiącą, że Branowi uda się dotrzeć do wielkiego drzewa na wzgórzu i że to jeszcze nie koniec ich podróży.
Locke wraca do obozu Czarnych Braci w pobliżu Twierdzy Crastera, którzy przygotowują się do ataku na buntowników. Oświadcza, że buntowników jest tylko jedenastu, większość jest pijana i nie wystawili straży. Z łatwością powinni sobie poradzić. Poleca jednak by trzymać się z daleka od szopy na zachodniej stronie. Kłamie, że jest pełna psów, które mogłyby zdradzić ich obecność, gdy będą brali buntowników z zaskoczenia. Jon postanawia, że ruszą na Twierdzę o zachodzie słońca.
W tym czasie Karl Tanner zmierza do szopy z zamiarem zgwałcenia Meery. Bran natychmiast protestuje. Jojen podchodzi jednak do sprawy dyplomatyczniej. Mówi, że przewidział śmierć Tannera. Karl niewiele się tym przejmuje, wracając do dobierania się do Meery. Przeszkadza mu w tym Rast, który wpada do szopy. Mówi, że przybyła Nocna Straż. Czarni bracia walczą z buntownikami, dowodzi im Jon Snow. W tym czasie Locke zakrada się do szopy, w której znajduje się Bran z Reedami. Oświadcza Branowi i Reedom, że przybył im na ratunek wraz z Jonem Snow. Gdy Locke pyta Brana czy jest Brandonem Starkiem, chłopiec milczy. Locke rani go w nogę, Bran nie reaguje co go zdradza. Wysłannik Boltonów wie, że Brandon Stark nie ma czucia w nogach. Chłopiec orientuje się, że Locke wcale nie przybył z pomocą i zaczyna wołać Jona. Locke grozi, że jeżeli nie zamilknie zabije Reedów i Hodora. Locke uwalnia Brana i wynosi go z szopy. Bran, na znak od Jojena, wwargowywuje w Hodora. Olbrzym zrywa się z łańcuchów, podąża za Locke’m , brutalnie wyłamuje mu obojczyk i łamie kark. Bran wyrywa się z transu; Hodor zaś jest zszokowany faktem, że zabił człowieka. Chłopiec rozkazuje Hodorowi by ten uwolnił resztę przyjaciół. Z dala widzi walczącego Jona. Nawołuje brata. Gdy do Brana dołącza Jojen, zakazuje mu tego. Reed jest przekonany, że Jon będzie chciał chronić brata i nie pozwoli mu dokończyć misji. Bran z ciężkim sercem rezygnuje ze spotkania z ukochanym bratem. Decyduje, że muszą uwolnić Latę i ruszyć w podróż.
Tymczasem Jon Snow wchodzi do chaty Crastera, konfrontując się z Karlem Tannerem w pojedynku. Karl używa brudnych sztuczek, po pewnym czasie zyskując przewagę nad Snowem. Jon upada. Gdy Karl chce wyprowadzić ostateczny cios, z tyłu atakuje go jedna z żon Crastera. Karl odwraca się ze wściekłością, a Jon to wykorzystuje przebijając czaszkę Tannera na wylot. Snow pomaga dziewczynie wstać.
Nocna Straż dobija ostatnich buntowników i liczy ciała. Edd wlecze za sobą ciało Locke’a, oświadczając, że wraz z Locke’m stracili pięciu ludzi. Przyjaciele zastanawiają się kto mógł w taki sposób zmasakrować człowieka. Po przeliczeniu ciał, okazuje się, że brakuje jednego buntownika. Edd orientuje się, że brakuje Rasta.
Rast ucieka z miejsca bitwy. Błądząc po otaczającym okolice lesie, natrafia na pustą klatkę Ducha. Słyszy krakanie wron. Nagle atakuje go wilkor, rozszarpując mu gardło. Duch powraca do Twierdzy Crastera ku radości Jona, który nie widział swojego pupila od czasu, gdy przekroczył Mur.
Nocna Straż zastanawia się co zrobić z kobietami Crastera. Jon proponuje im, że mogą z nimi wrócić do Czarnego Zamku, gdyż nie są tu bezpieczne. W lesie czają się Biali Wędrowcy oraz armia Mance’a, który idzie na Czarny Zamek. Najstarsza z żon odmawia w imieniu pozostałych. Mówi, że poradzą sobie same. Prosi tylko by mężczyźni spalili ich dom wraz z ciałami tych, którzy zginęli.

Różnice między serialem a książką:
– Ogar uderzył Aryę tylko raz, gdy chciał jej ratować życie podczas Krwawych Godów,
– Alayne jest córką, nie siostrzenicą Baelisha,
– Lysa zdradza kto stoi za zabójstwem Jona Arryna w obecności Sansy,
– Lannisterowie nie doświadczają problemów finansowych, sojusz z Tyrellami ma podłoże militarno-polityczne,
– Daenerys nie przejmuje floty Meereen,
– Bran, Reedowie i Hodor nie są więźniami w Twierdzy Crastera,
– Jon Snow nigdy nie prowadzi ekspedycji do Twierdzy Crastera, buntowników zabija Zimnoręki, przewodnik Brana,
– Postać Karla Tannera nie istnieje w książkach,
– Jon spotyka Ducha dopiero po Bitwie o Czarny Zamek.

autor: Il Biondo

Artykuł Odcinek 5 – Pierwszy tego imienia pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Po krótkiej modlitwie Thorosa z Myr rozpoczyna się pojedynek Sandora z Dondarrionem. Beric przesuwa zakrwawioną dłonią po ostrzu swego miecza i broń zaczyna płonąć. Na ten widok Sandor cofa się, ale po chwili rusza do ataku. Walczący nie oszczędzają ani siebie, ani publiczności. Gdy zwycięstwo Berika wydaje się być kwestią chwili, jego płonący miecz pęka i Ogar zabija Dondarriona. Do ciała pokonanego podbiega Thoros i wypowiada słowa modlitwy, które przywracają Dondarriona do życia. W międzyczasie Arya próbuje zabić Sandora, ale uniemożliwia jej to Gendry.

Orell zatrzymuje Jona Snow i wypytuje go o obrońców Muru. Rozmowie przysłuchuje się Tormund oraz Ygritte. Jon udziela połowicznie dobrych informacji, wskazując, które zamki na murze są obsadzone, ale jednocześnie próbuje przekonać Orella, że w Czarnym Zamku pozostało tysiąc ludzi. Dziki zarzuca Jonowi kłamstwo, ale Ygritee staje w obronie Jona, chłopaka broni również Tormund. Ten ostatni zapewnia, że mimo sympatii jaką do niego odczuwa Snow zginie z jego ręki jeśli go okłamał. Wkrótce potem Jon Snow przekonuje Ygritte, że niepotrzebnie go broniła. Dziewczyna jest innego zdania, kradnie jego miecz i ucieka z nim do jaskiń. Snow chcąc nie chcąc rusza za nią. W jaskini, mimo początkowych obiekcji Jona, młodzi spędzają miłe chwile.

Locke dostarcza Brienne i Jaimego do Roose Boltona. Bolton każe uwolnić Brienne z więzów, a Jaimego odprowadzić do Qyburna, ex-maestra, który opatruje ranę Królobójcy.

Tyrion Lannister jest kolejnym rozmówcą Królowej Cierni. Olenna Tyrell ponownie udowadnia, że jest dobrym politykiem i twardym partnerem w negocjacjach, ale ostatecznie zgadza się pokryć połowę kosztów królewskiego wesela.

Gendry postanawia przyłączyć się do Bractwa bez Chorągwi. Uważa, że jako uczeń kowala będzie przydatny, a podobają mu się stosunki panujące wśród banitów. Arya próbuje go nakłonić, by wraz z nią udał się do Robba, ale Gendry jest zdecydowany pozostać z Dondarrionem.

Lord Karstark nie porzucił marzeń o zemście na Lannisterach. Wobec ucieczki  Królobójcy postanowił odegrać się na dwóch giermkach, przetrzymywanych przez Robba. Karstark wraz ze swymi ludźmi zamordował chłopców ale szybko został pojmany przez zbrojnych Robba i doprowadzony przed oblicze króla. Podwładnych Karstarka Robb skazał na śmierć, a lorda polecił odprowadzić do lochu. Catelyn Stark, Talisa oraz Edmure doradzają, by Robb trzymał Karstarka w lochu jako zakładnika, bowiem egzekucja Karstarka sprawi, że jego wojska porzucą Robba. Następnego dnia Król Północy skazuje Karstarka na śmierć i sam wykonuje wyrok.

Thoros z Myr obiecuje Aryi, że banici odwiozą ją do Riverrun, gdzie będzie mogła spotkać swego brata. Dziewczynka zwraca uwagę na to, że sprzedają ją jak zakładniczkę, ale Thoros twierdzi, że Beric i banici potrzebują złota. Po chwili dosiada się do nich Dondarrion. Arya cały czas nie może mu wybaczyć, że puścił Sandora wolno, ale Beric uważa, że Ogar wybronił swoje życie. Rycerz wspomina wraz z Thorosem przeszłość i przyznaje, że każde przywrócenie do życia odbiera mu jakąś cząstkę osobowości.

Stannis odwiedza żonę. Selyse Baratheon jest zafascynowana osobą Melisandre i uważa za słuszne i sprawiedliwe wszystko, co czyni czerwona kapłanka. Następnie Stannis udaje się do komnaty Shireen. Jego córka pyta o Davosa, ojciec informuje ją, że Cebulowy Rycerz okazał się zdrajcą i przebywa w lochu. Shireen odwiedza przyjaciela i przynosi mu do czytania książkę o dziejach Aegona Zdobywcy. Dziewczynka postanawia nauczyć Davosa czytać.

Brienne bierze kąpiel. Do łaźni wchodzi Jaime Lannister i wybiera tę samą wannę, w której siedzi dziewczyna. Jaime ma już dość dyskusji z Brienne i proponuje dziewczynie rozejm. Brienne nie darzy Królobójcy najmniejszym szacunkiem, co wyraźnie widać w jej spojrzeniu. Jaime opowiada jej, w jakich okolicznościach zabił Szalonego Króla.

Jorah Mormont i Barristan Selmy rozmawiają o przeszłości i przyszłości. Jorah wydaje się być zaniepokojony obecnością Selmy’ego, jego potencjalną wiedzą i stara się wybadać starego rycerza. Daenerys proponuje Nieskalanym, by odrzucili niewolnicze imiona i wybrali sobie nowe.

Po śmierci Rickarda Karstarka jego wojska opuściły Robba. Chłopak ma świadomość, że znalazł się w fatalnej sytuacji, ale jest przekonany, że nadal może wygrać wojnę. Musi tylko zwrócić się o pomoc do Waldera Freya.

Lorasa Tyrella podrywa nowy giermek, Olyver. Mężczyźni szybko lądują w łóżku. Wkrótce potem Olyvar zdaje Littlefingerowi relację z tego, czego dowiedział się od Tyrella. Petyr Baelish spotyka się z Sansą i ostrożnie wypytuje dziewczynę o jej plany. Zauważa też nową fryzurę dziewczyny, bliźniaczo podobną do ułożenia włosów Margaery Tyrell.
Plotki o planowanym ślubie Sansy z Lorasem docierają do Lannisterów. Tywin, wiedząc o utracie żołnierzy Karstarka przez Robba i o zamordowaniu Brana i Rickona, nie zamierza oddać potencjalnej dziedziczki Północy Tyrellom. Z Sansą ma się ożenić Tyrion. Cersei ma wyjść za Lorasa i zapewnić w ten sposób Lannisterom wpływy w Wysogrodzie.

Różnice między książką a serialem
– Orell zginął zabity przez Jona Snow jeszcze przed przyłączeniem się tego ostatniego do dzikich, więc nie mogło między nimi dochodzić do konfliktowych sytuacji
– dialog Olenny z Tyrionem pojawia się tylko w serialu
– Davos uczył się czytać od maestra, nie od Shireen
– Loras po śmierci Renly’ego nie szukał nowych rozrywek, pozostał wierny pamięci Baratheona
– mężem Cersei Lannister miał zostać Willas Tyrell. Loras był wówczas zaprzysiężonym królewskim gwardzistą i nie mógł wstępować w związki małżeńskie

(aw)

Artykuł Odcinek 5 – Pocałowana przez ogień pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Jaime czyni Tyrionowi wyrzuty, gdyż zawarł z ojcem układ dla ratowania życia młodszego brata, a ten zmarnował szansę. Tyrion przyznaje, że nie mógł stać i słuchać łgarstw Shae, a Jaime domyśla się, iż jego brat zakochał się w dziwce. Tyrion zdaje sobie sprawę, że układ  jaki Tywin zawarł z synem to realizacja marzeń jego ojca i mimo że grozi mu śmierć, jest zadowolony iż pokrzyżował ojcu plany. Niestety nie może liczyć na wsparcie brata w próbie walki, gdyż szermiercze umiejętności Jaimego po stracie prawej dłoni są zerowe. Tyrion ma nadzieję, że Bronn będzie za niego walczył i że reprezentantem Cersei będzie ser Meryn. Pechowo dla niego, Cersei Lannister wybrała na swego championa Gregora Clegane’a.

Arya i Sandor spotykają ciężko rannego wieśniaka, spoczywającego przed spaloną chatą. Ranny nie ma szans wyzdrowieć, po krótkiej rozmowie Ogar zapewnia mu szybką śmierć, pokazując przy tej okazji Aryi, jak zabija się człowieka. Niespodziewanie Sandor zostaje zaatakowany przez Rorge’a i Kąsacza, złoczyńców, którzy dawno temu jechali więziennym wozem wraz z Jaqenem H’gharem. Rorge informuje Ogara i Aryę o śmierci Joffreya. Dziewczynka pamięta groźby, jakie kierował pod jej adresem Rorge i zabija mężczyznę.

Do Czarnego Zamku powracają zwiadowcy. Alliser nakazuje Jonowi zamknąć Ducha, gdyż uważa że wilkor może być niebezpieczny dla ludzi.
We wspólnej sali Jon ostrzega zebranych przez dzikimi. Uważa, że najwyższy czas, by Nocna Straż przygotowała się do obrony Muru. Janos Slynt poddaje jego słowa w wątpliwość, przypominając, że Jon przez pewien czas towarzyszył wolnym ludziom. Jon sugeruje, by zasypać tunel pod Murem, ale Alliser Thorne zdecydowanie się temu przeciwstawia. Nie wierzy, by olbrzymy lub ktokolwiek inny był w stanie sforsować bramę i karze Jona wartą na Murze.

Tyriona w więzieniu odwiedza Bronn. Najemnik ma nowe szaty i informuje Tyriona o swym rychłym ożenku. Jego wybranką jest Lollys Stokeworth. Tyrion domyśla się, że małżeństwo to zaaranżowała Cersei, by zniechęcić Bronna do reprezentowania Tyriona w próbie walki. Bronn zdaje sobie sprawę z istnienia starszej siostry dziewczyny, ale otwarcie mówi o tym, że śmierć owej siostry zmieniłaby porządek dziedziczenia w rodzinie Stokeworth. Tyrion próbuje przekonać Bronna, że jako mąż Sansy w ramach wdzięczności uhonorowałby go ziemiami na Północy, ale najemnik preferuje dobra namacalne, dostępne na miejscu, a nie mgliste obietnice.

W komnacie Daenerys pojawia się Daario. Mimo straży obecnych pod drzwiami królowej Daario bez problemu wszedł przez okno. Przyniósł kwiaty i poprosił Daenerys, by mógł robić to, w czym jest najlepszy, a dotychczas jego specjalnością była wojna i kobiety. Dany zgadza się z Naharisem i nakazuje mu zdjąć ubranie.

Królowa Selyse odwiedza komnaty Melisandre. Kapłanka bierze kąpiel, kobiety rozmawiają o Stannisie, eliksirach i proszkach zgromadzonych przez Melisandre oraz o Shireen Baratheon. Kapłanka tłumaczy królowej, że księżniczka musi płynąć razem z nimi, gdyż R’hloor jej potrzebuje.

Rankiem Daario Naharis mija się z Jorahem Mormontem w drzwiach komnaty Daenerys. Jorah nie darzy Naharisa zaufaniem i dzieli się swymi podejrzeniami z królową. Daenerys przyznaje, że najemnik nie zasługuje na pełne zaufanie i mówi Jorahowi, iż Daario i Drudzy Synowie zostali przez nią wysłani aby odbić Yunkai i zabić tamtejszych Panów. Jorah próbuje złagodzić postanowienia Dany, wskazując, że w każdej wojnie są ludzie dobrzy i źli. Dziewczyna postanawia wysłać do Yunkai wraz z Drugimi Synami Hizdahra zo Loraq, aby on wytłumaczył tamtejszym Panom iż opór jest bezcelowy.

Ogar opatruje rany jakie odniósł w starciu z Kąsaczem. Arya sugeruje, że ugryzienie należy wypalić i proponuje Sandorowi, iż podejmie się tej operacji, ale Clegane nie chce mieć z ogniem nic wspólnego. Jest zirytowany na dziewczynkę i bez powodu ją strofuje, ale potem w ramach swoistych przeprosin opowiada o swoich relacjach z Gregorem Clegane. Ostatecznie zgadza się, by dziewczynka pomogła mu oczyścić rany.

Brienne i Pod jedzą posiłek w gospodzie, w której pracuje Gorąca Bułka. Brienne chwali przyrządzone przez niego danie, a wówczas chłopak dosiada się do ich stolika i rozwodzi się nad tajnikami prawidłowego gotowania. Gorąca Bułka wypytuje ich następnie o cel wędrówki. Brienne przyznaje, że szuka Sansy, a na uwagę chłopaka że nie potrzeba tutaj zdrajców oświadcza, że złożyła przysięgę Catelyn Stark. Przed odjazdem Brienne dowiaduje się od Gorącej Bułki o losie Aryi, którą Bractwo bez Chorągwi zamierzało oddać Tullym za okup. Piekarczyk daje Brienne wilkora z ciasta, z prośbą by oddała go Aryi.

Podrick słusznie się domyśla, że Arya może się znajdować w pobliżu Orlego Gniazda, gdzie mieszka jej ciotka, Lysa Arryn.

Oberyn Martell odwiedza Tyriona. Opowiada historię z dawnych lat, kiedy wraz z ojcem i siostrą odwiedzili Casterly Rock. Mały Oberyn chciał wówczas ujrzeć potwora, który urodził się lordowi Tywinowi, a zamiast przerażającej bestii zobaczył zwykłego dzieciaka. Cersei już wtedy nienawidziła brata, nie mogąc mu wybaczyć, że jego narodziny kosztowały ich matkę życie. Oberyn marzy o wyrównaniu zaległych rachunków z rodem Lannisterów. Zamierza rozpocząć od zabicia Gregora Clegane’a. Mówi Tyrionowi, że będzie go reprezentował podczas próby walki.

Na dziedzińcu Orlego Gniazda Sansa Stark buduje ze śniegu Winterfell. Zaskakuje ją przy tym mały Robin Arryn. Chłopiec dopytuje się o przeszłość Sansy i zamierza pomóc dziewczynie w budowaniu śnieżnego zamku, ale niechcący go uszkadza. Od słowa do słowa zaczyna się z Sansą kłócić i w ataku gniewu niszczy jej pracę. Zirytowana Sansa uderza Robina, który ucieka z płaczem. Scenę obserwuje Littlefinger.
Sansa jest zmieszana swoim postępowaniem, ale lord Baelish wyjaśnia, że dobrze zrobiła. Rozmawia z nią, między innymi o swoim uczuciu do Catelyn Stark, a na koniec całuje dziewczynę. Przygląda się temu z oddali Lysa Arryn.

Lysa wzywa Sansę na rozmowę. Mówi wprost, że widziała, co dziewczyna zrobiła. Sansa początkowo myśli, że ciotce chodzi o uderzenie Robina, ale Lysa ma do niej pretensje o całowanie się z Littlefingerem. Oszalała z zazdrości Lysa trzyma Sansę nad Księżycowymi Drzwiami. Do komnaty wkracza Littlefinger. Perswazją skłania Lysę do puszczenia Sansy i sam zaczyna pocieszać płaczącą żonę. Wyznaje jej, że całe życie kochał tylko jedną kobietę. Jej siostrę. I wyrzuca Lysę w przepaść przez Księżycowe Drzwi.

Różnice między książką a serialem
– Sandor ofiarował dar łaski rannemu łucznikowi, a Arya nie przyznawała się nikomu, jak naprawdę ma na imię. Rorge i Kąsacz nie spotkali się z Clegane’em. O śmierci Joffreya Arya i Sandor dowiedzieli się od Pollivera i Łaskotka w gospodzie. Kąsacz nie zaatakował Sandora, a Rorge’a zabiła Brienne, nie Arya.
– Hizdahr zo Loraq nie był ambasadorem Daenerys, a Daario Naharis nie jeździł z poselstwem do Yunkai. Daenerys i Daario później zaczęli spędzać razem noce
– w książce nie ma sceny rozmowy Melisandre i Selyse
– Sandor nie rozmawia z Aryą o swojej przeszłości
– Oberyn odwiedza Tyriona w celi i rozmawia z nim o przeszłości. To, że chce być championem Lannistera było zaskoczeniem dla wszystkich, gdyż Oberyn poinformował o tym świat podczas finału procesu Tyriona
– Sansa nie uderzyła Robina, tylko w odwecie zniszczyła mu zabawkę
– Sansie i Lysie przy rozmowie towarzyszy bard Marillion, który swoim graniem zagłusza krzyki Sansy, gdy ciotka próbowała ją zepchnąć w przepaść. Lysa w obecności Sansy przyznaje się do zamordowania swego męża na polecenie Petyra.

Artykuł Odcinek 7 – Przedrzeźniacz pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Gromada wieśniaków pracuje przy budowie drewnianego budynku. Prace nadzoruje sympatyczny mężczyzna z siedmoramienną gwiazdą. Mieszkańcy noszą w kilka osób ciężkie drewniane bale, ale zauważamy utykającego mężczyznę, który sam jeden dźwiga pień drzewa. To Sandor Clegane.

Przerwę na posiłek Sandor spędza samotnie, z dala od innych ludzi. Z rozmowy z duchownym wynika, że to właśnie brat Ray znalazł rannego i to dzięki jego staraniom Ogar wrócił do zdrowia. Na pytanie septona co było siłą trzymającą go przy życiu Sandor odparł że nienawiść, ale zdaniem Raya prawdziwym powodem dla którego Sandor przeżył jest to, że bogowie mają jeszcze jakieś plany wobec niego.

Wielki Wróbel odwiedza królową Margaery i zastaje ją przy studiowaniu świętej księgi. Wielki Wróbel przyszedł porozmawiać z Marg nie tylko o wierze, ale również o jej małżeńskich obowiązkach, gdyż Tommen skarżył się, że żona od powrotu z więzienia nie odwiedza go w małżeńskim łożu. Margaery zapewnia duchownego, że przeszła przemianę i nie odczuwa już pragnień które niegdyś sterowały jej życiem. Wielki Wróbel nakazuje jej troskę o męża, sugeruje też, że powinna wpłynąć na babkę. Na spotkanie z Olenną Tyrell Margaery udaje się w asyście septy Unelli. Przedstawia babci warunki pod jakimi Loras zostanie uwolniony i nakłania Olennę do łagodnego zachowania oraz do modlitwy a także namawia babcię, by powróciła do Wysogrodu. Margaery wydaje się być fanatyczką religijną, ale wręczony ukradkiem rysunek róży Tyrellów przekonuje Olennę, że zachowanie wnuczki to tylko gra.

Jon Snow, Sansa i Davos przybyli do obozowiska dzikich prosić ich o wsparcie w wojnie z Ramsayem. Wolni ludzie, którzy wcześniej zgodzili się walczyć pod dowództwem Jona z białymi wędrowcami nie są chętni do angażowania się w wojnę na Północy. Przekonuje ich olbrzym, Wun Wun.

Cersei odwiedza Królową Cierni. Olenna Tyrell planuje wyjechać z Królewskiej Przystani. Cersei przyznaje się do popełnionych błędów i namawia staruszkę, by pozostała i wraz z nią podjęła walkę z religijnymi fanatykami. Olenna odmawia.

Jaime i Bronn wraz z lannisterskim wojskiem docierają do Riverrun. Blackfish broni zamku, nic sobie nie robiąc z wezwań do poddania kierowanych przez oblegających go Freyów. Freyowie mają ze sobą Edmure’a, ale nawet groźba powieszeni bratanka nie robi wrażenia na starym żołnierzu. Widząc nieporadność wojsk Freyów Jaime przejmuje dowodzenie, nakazuje zadbać o Edmure’a i dąży do pertraktacji z Blackfishem.

Sansa, Jon i Davos odwiedzają kolejny ród na Północy. Na Wyspie Niedźwiedziej rządzi młodziutka Lyanna Mormont, która mimo młodego wieku doskonale wie, czego chce. Dziewczynka krytycznie odnosi się do prośby Jona o wsparcie w walce z Boltonem, ale przekonują ją słowa Davosa. Kolejny ród, Gloverów, nie daje się przekonać i odmawia Jonowi wsparcia.

Blackfish zgadza się spotkać z Jaime Lannisterem, ale odrzuca jego propozycję poddania się i sugeruje, że wobec niezrealizowania obietnicy dostarczenia Aryi i Sansy, jaką złożył Catelyn Stark, Jaime powinien wrócić do niewoli.

Yara obściskuje portową dziewczynę, ale widząc fatalne samopoczucie Theona odsyła ją i zaczyna rozmowę z bratem. Nakazuje mu odzyskać wiarę we własne siły i zapomnieć o przeszłości, a jeśli Theon nie jest w stanie zachowywać się jak żelazny człowiek to zdaniem Yary lepsze jest odebranie sobie życia. Yara planuje udać się do Meereen i tam zawrzeć pakt z Daenerys.

Jon dociera do miejsca, w którym Stannis rozbił obóz w drodze do Winterfell. Chłopak nie chce już namawiać kolejnych rodów do walki, chociaż Sansa przekonuje go, by odwiedzić siedzibę Cerwynów. W tej sytuacji Sansa wysyła kruka z wiadomością.

Sandor przysłuchuje się opowieści septona o jego wcześniejszym życiu. Septon był żołnierzem i jako żołnierz dopuścił się wielu krzywd i niesprawiedliwości. Clegane wydaje się doskonale rozumieć, co Ray miał na myśli. Opowieść przerywa przybycie trzech zbrojnych. W wiosce nie było koni, brakowało też jedzenia, więc żołnierze oddalili się. Sandor rozpoznał w nich członków Bractwa bez Chorągwi, wyznawców R’hllora.

Arya słyszy na ulicy rozmowę dwóch żeglarzy z Westeros i kupuje miejsce na statku. Na ulicy zaczepia ją staruszka i zadaje Aryi kilka ciosów nożem w brzuch. Staruszka zdejmuje twarz pod którą kryje się Waif. Arya ucieka przed nią do rzeki, Waif widząc plamę krwi na wodzie odchodzi, i nie dostrzega że Aryi udało się wynurzyć. Ranna dziewczyna wędruje ulicami Braavos.

Sandor kończy pracę przy rąbaniu drewna. Ray już jakiś czas temu odszedł do wioski na wieczorny posiłek. Clegane udaje się do wsi i zastaje wszystkich mieszkańców wymordowanych, a septona Raya powieszonego. Sandor chwyta siekierę i odchodzi z wioski.

Artykuł Odcinek 7 – Złamany pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Flota Stannisa jest coraz bliżej Królewskiej Przystani. Davos rozmawia ze swoim synem, ojciec jest racjonalny i zrównoważony, trzeźwo oceniający sytuację. Syn – pełen żarliwej wiary i emocji.

W Królewskiej Przystani również nie wszyscy śpią. Tyrion myśli o zbliżającej się walce, ale Shae na swój sposób stara się oderwać go od ponurych rozważań. U Cersei jest wielki maester Pycelle, który oferuje swoją pomoc i radę. Przynosi też cień wieczoru, substancję, która w małych ilościach działa uspokajająco, ale która jest też silną trucizną.

Żołnierze i najemnicy spędzają noc w towarzystwie dziwek i alkoholu. Rozbawione towarzystwo śpiewa „Deszcze Castamere”. Atmosfera wyraźnie się oziębia gdy do sali wkracza Ogar z towarzyszem. Między Bronnem a Sandorem dochodzi do słownej przepychanki. Przerywa im bicie dzwonów.

Podrick pomaga Tyrionowi przywdziać zbroję, przygląda się temu Varys. Starszemu nad szeptaczami bardzo nie podoba się to, że Stannis Baratheon sprzymierzył się z czerwoną kapłanką, której magia utorowała mu drogę do Królewskiej Przystani.

Na statkach Stannisa również słychać bicie dzwonów. Syn Davosa uważa, że w ten sposób miasto wita swego nowego króla, ale stary przemytnik jest realistą.

W sali tronowej trwa zamieszanie. Tyrion udziela Bronnowi ostatnich instrukcji. Sansa wraz z Shae przybyła na polecenie Joffreya, by pożegnać króla przed bitwą. Joffrey nakazuje swej narzeczonej ucałować miecz, a Sansa próbuje wejść królowi  na ambicję i wspomina, że jej brat Robb zawsze walczy w pierwszej linii.

Na murach miasta spotykają się Tyrion i Joffrey. Król nie widzi nigdzie swej floty, a brak statków Lannisterów niepokoi także Davosa, który w odróżnieniu od swego syna nie wierzy w zaskoczenie obrońców miasta. Na spotkanie wielkiej floty Stannisa wypływa tylko jeden stateczek. Na znak dany przez Tyriona Bronn wypuszcza z łuku płonąc strzałę, podpala dziki ogień ciągnący się za statkiem-pułapką i w zatoce wybucha zielone piekło, które dziesiątkuje flotę Stannisa. Pierwsza porażka nie załamuje walczącego o Żelazny Tron Baratheona. Zbiera ludzi i sam prowadzi ich do bram miasta.

Cersei zamknęła się w komnacie wraz z kilkunastoma szlachetnie urodzonymi kobietami. Pije wino i rozmawia z Sansą, której przekazuje kilka życiowych mądrości.

Mimo wysiłków łuczników Stannis na czele wielu żołnierzy dopada murów miasta. Zgodnie z przewidywaniem Tyriona kierują się ku Błotnistej Bramie, miejscu najłatwiejszym do zdobycia. Sandor Clegane na czele żołnierzy wychodzi za mury miasta by walczyć z napastnikami. Lancel Lannister zostaje ranny i udaje się do Cersei, by zdać królowej relację z pola walki. Cersei nakazuje mu natychmiast sprowadzić Joffreya z murów.

Ogar widzi wokół siebie coraz więcej ognia i nakazuje swoim ludziom się wycofać.  Tyrion z Joffreyem próbują go skłonić do dalszej walki, ale Sandor porzuca służbę. Żołnierze Stannisa zabrali ze sobą taran i próbują roztrzaskać nim bramę miasta. Ten moment wybiera Lancel by zakomunikować Joffreyowi wolę Cersei. Król po krótkim wahaniu opuszcza walczących, co osłabia morale obrońców. Tyrion próbuje ratować sytuację i deklaruje, że sam poprowadzi ludzi na Stannisa i jego żołnierzy. W komnacie Lancel mówi Cersei, że bitwa jest przegrana i że musi przyprowadzić Joffreya z powrotem na pole bitwy, ale królowa odpycha rycerza i wraz ze swym młodszym synem ucieka z komnaty. Pozostałe w sali kobiety są zaniepokojone, ale Sansa opanowuje sytuację. Shae nakazuje Sansie ukryć się w swej komnacie. Dziewczyna wykonuje polecenie, ale w jej pokoju znajduje się Sandor. Ogar proponuje Sansie że zabierze ją na północ, do Winterfell, ale Sansa uważa, że ze strony Stannisa nie spotka jej krzywda. Sandor odchodzi sam.

Tyrion prowadzi żołnierzy ukrytym przejściem za mury Królewskiej Przystani. Początkowo odnoszą sukcesy, ale po stronie Stannisa walczy zbyt wielu żołnierzy. Tyrion pokonuje kolejnych wrogów, ale niespodziewanie zostaje cięty w twarz przez królewskiego gwardzistę, Mandona Moore’a. Od śmierci ratuje go Podrick, który zabija ser Mandona.

Cersei siedzi wraz z Tommenem na Żelaznym Tronie. Czeka na wynik walk, gotowa zażyć truciznę, gdyby miasto zostało zdobyte. Królewską Przystań ratują Tywin Lannister, który przybywa wraz ze swym wojskiem, oraz wojska Tyrellów, dowodzone przez Lorasa. Żołnierze Stannisa mimo protestów swego króla zabierają go z pola bitwy.

Różnice między książką a serialem
– cień wieczoru to nie do końca trucizna, a wino czarnoksiężników, pozwalające doświadczyć wizji
– w książce Sandor Clegane nie miał okazji powiedzieć Joffreyowi, co sądzi o mieście, królewskiej gwardii i o samym królu. Jego dezercja nie była tak widowiskowa i oczywista.
– podczas obrony miasta Cersei nie troszczy się w sposób wyjątkowy o Tommena
– Tyrion przygotował więcej niż jeden statek z dzikim ogniem, na przeciw floty Stannisa wypłynęły dziesiątki barek i spróchniałych statków. Kluczowym elementem pokonania floty przeciwnika był wykuty na polecenie Tyriona ogromny łańcuch, który nie pozwolił okrętom wydostać się z płonącej zatoki
– serial pominął niemal zupełnie relację Sansa- Sandor oraz rozmowy, jakie prowadziła ta dwójka. W noc bitwy nad Czarnym Nurtem kompletnie pijany Sandor przyszedł do komnaty Sansy po obiecaną piosenkę, sprawiał też wrażenie, że chce dziewczynę pocałować, a przed odejściem zostawił w jej komnacie swój płaszcz gwardzisty
– Tyrion walczył nie tyle pod murami twierdzy ile na moście, stworzonym przez okręty. Tam też został zaatakowany przez Mandona Moore’a i uratowany przez Podricka Payne. Obrażenia jakie zadał mu ser Mandon są poważniejsze niż te zaprezentowane w serialu

(aw)

Artykuł Odcinek 9 – Czarny Nurt pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.

Jon Snow udaje się sam i bez broni do obozu dzikich, aby negocjować z Mance Rayderem. Mance jest nieco zdziwiony widokiem Jona, który znów nosi czerń, ale chłopak wyjaśnia, że wszystko co uczynił było spełnieniem poleceń Qhorina Półrękiego. Jon i Mance wspominają poległych podczas wczorajszej bitwy i piją za nich, za Ygritte, Grenna i Maga Mocarnego. Jon chce, by Mance zawrócił swoją armię, ale przywódca dzikich wie, jak fatalny jest stan Nocnej Straży. Wysłał 400 ludzi, by wspięli się na Mur na nieobsadzonym odcinku i jeśli im się to uda to strażnicy nie będą mieli szans na obronę. Mance nie chce podbijać ziem, domaga się tylko udostępnienia tunelu pod Murem, aby dzicy mogli przejść na bezpieczniejszą, południową stronę. Mance zauważa spojrzenia Snowa i zdaje sobie sprawę z tego, że chłopak nie przyszedł na układy, ale by go zamordować. W tym momencie armia Stannisa Baratheona atakuje obóz dzikich. Po dłuższej chwili Mance Rayder nakazuje swoim ludziom zaprzestać walki. Stannis bierze go do niewoli,  Jon Snow doradza królowi, by spalił ciała wszystkich poległych.

Gregor Clegane jest ciężko ranny, najwyraźniej podczas walki Oberyn Martell użył jakiejś trucizny, prawdopodobnie jadu mantykory. Wielki maester Pycelle uważa, że Clegane’a nie da się uratować, ale Qyburn jest innego zdania. Cersei nakazuje maestrowi Pycelle opuścić laboratorium i daje Qyburnowi wolną rękę jeśli chodzi o działania ratujące Górę.

Cersei udaje się do ojca i oświadcza, że nie zamierza wyjść za Lorasa Tyrella. Tywin wskazuje jej, że to konieczne dla przetrwania rodu Lannister, wobec ślubów złożonych przez Jaimego oraz zbliżającej się egzekucji Tyriona. Cersei nie chce się rozstać z Tommenem i grozi ojcu, że jeśli zmusi ją do ślubu to wyjawi wszystkim prawdę o relacjach między nią a Jaime. Następnie Cersei idzie do Jaimego i pokrótce relacjonuje rozmowę z ojcem. Jaime jest zły na Cersei i na jej dążenia do zlikwidowania Tyriona, ale nie potrafi oprzeć się awansom siostry.

Daenerys wysłuchuje skarg poddanych. Dowiaduje się, że zaprowadzony przez nią porządek jest daleki od sprawiedliwości i że niektórzy dawni niewolnicy tęsknią za przeszłością, gdyż ich obecna sytuacja jest tragiczna. Nie mają domu, a w zorganizowanych na polecenie khaleesi jadłodajniach panuje prawo silniejszego. Daenerys zgadza się, by dawni niewolnicy podpisywali ze swymi dawnymi panami roczne kontrakty. Barristan Selmy przestrzega ją, że w praktyce będzie to oznaczało przywrócenie niewolnictwa, chociaż pod inną nazwą.
Kolejnym skarżącym jest ubogi mężczyzna, który przynosi przed oblicze Daenerys kości swego małego dziecka, spalonego przez Drogona.
Nikt nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, gdzie jest Drogon. Daenerys zamyka pozostałe dwa smoki w katakumbach.

Bracia z Nocnej Straży palą na dziedzińcu ciała poległych w walce członków Nocnej Straży. Ceremonii przypatrują się Stannis, Selyse i Shireen Baratheon oraz Davos i inni żołnierze Stannisa, a także Melisandre. Jon Snow odwiedza uwięzionego Tormunda. Oznajmia, że ciała dzikich którzy zginęli zostaną spalone i pyta, czy Tormund chciałby wziąć udział w pogrzebie, wygłosić jakąś mowę, ale dziki nie widzi sensu w takiej czynności. Jego zdaniem zmarli już niczego nie słyszą, ale podpowiada Jonowi, by pochował Ygritte na prawdziwej Północy. Chłopak zabiera ciało dziewczyny za Mur i tam pod czardrzewem układa dla niej stos pogrzebowy.

Hodor z Branem oraz rodzeństwo Reedów brnie przez śnieg. Jojen jest już bardzo zmęczony, ale nie chce odpocząć. Droga do czardrzewa nie jest daleka, ale przed wejściem do jaskini Bran i jego towarzysze muszą pokonać upiory. Bran ponownie wwarguje się w Hodora, Jojen ginie, a dzieci lasu pomagają im pokonać przeciwników. Wejścia do jaskini broni jakaś siła, która nie pozwala upiorom przedostać się do środka. Dziecko lasu prowadzi Brana w głąb jaskini. Tam czeka na niego starzec, który komunikował się w nim za pośrednictwem trójokiej wrony.

Brienne zauważa Aryę, która ćwiczy z mieczem. Rozmawia przez chwilę z dziewczynką, ale gdy zza skał wychodzi Ogar i Podrick go rozpoznaje, to Brienne zdaje sobie sprawę z tego, że dziewczynka to Arya Stark. Brienne mówi, że złożyła przysięgę Catelyn Stark, ale przyznaje też, że nie było jej przy Catelyn w chwili jej śmierci, gdyż eskortowała Jaimego do Królewskiej Przystani. Sandor podejrzewa, że Brienne jest kolejną osobą opłaconą przez Lannisterów aby go zabiła. Arya również nie darzy uzbrojonej kobiety zaufaniem i nie chce z nią iść. Brienne wyciąga miecz i zaczyna walczyć z Ogarem. Przeciwnicy wykorzystują różne niezbyt czyste zagrania, ostatecznie Sandor spada z wysokiej skały. Podczas walki Podrick traci Aryę z oczu, poszukiwania dziewczynki nic nie dają i Brienne ze swoim giermkiem rusza w dalszą drogę. Arya znajduje ciężko rannego Sandora. Ogar prosi, by go dobiła, ale Arya zabiera mu pieniądze i bez słowa odchodzi.

Jaime Lannister z pomocą Varysa wyprowadza Tyriona z więziennej celi. Bracia rozstają się, ale Tyrion zamiast iść umówioną drogą udaje się do komnat namiestnika. W łóżku swego ojca znajduje Shae i dusi dziewczynę. Następnie zabiera kuszę i tak uzbrojony idzie szukać Tywina. Znajduje go w wychodku i po krótkiej rozmowie zabija strzałami z kuszy.
Varys zamyka Tyriona w skrzyni umożliwiającej oddychanie w ten sposób przemyca go na statek. Sam również wchodzi na pokład i rusza wraz z Tyrionem na wyprawę.

W przystani Arya znajduje statek. Rozmawia z kapitanem, by ten zabrał ją na północ, na Mur. Kapitan odmawia, gdyż wybiera się do swego domu, do Braavos. Arya pokazuje mężczyźnie monetę, otrzymaną dawno temu od Jaqena H’ghara i dostaje miejsce na statku.

Różnice między książką a serialem

– nie było rozmowy między Cersei a Tywinem
– Jaime unikał zbliżeń z siostrą w komnatach Gwardii Królewskiej
– Jojen nie zginął w walce, dzieci lasu nie walczyły za pomocą ognistych kul.
– Brienne nie spotkała Aryi i nie walczyła z Ogarem, a ucho odgryzła Vargo Hoatowi
– Sandor został ranny w starciu z ludźmi swego brata w gospodzie na rozstaju dróg
– gdy Jaime ratuje Tyriona z celi to przyznaje, że wiele lat temu okłamał go w sprawie Tyshy. Dziewczyna, w której zakochał się Tyrion nie była opłaconą dziwką, ale córką rolnika, a Jaime okłamał brata na polecenie Tywina.
– Tywin zginął, bo w rozmowie po raz kolejny nazwał Tyshę panną negocjowanego afektu. W serialu temat Tyshy w ogóle się nie pojawia w tej scenie
– nic nie wiadomo, by Varys opuścił wraz z Tyrionem stolicę

Artykuł Odcinek 10 – Dzieci pochodzi z serwisu Pieśń lodu i ognia | Gra o tron.